Μεγαλύτερες ηλικίες, καλύτερες επιδόσεις

Στον Μαραθώνιο του Λονδίνου που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή σημειώθηκε αριθμός – ρεκόρ βετεράνων συμμετεχόντων, ενώ ο αριθμός των γυναικών δρομέων ηλικίας 60 έως 69 ετών που μπήκαν στον αγώνα ήταν σχεδόν διπλάσιος από αυτόν του 2018. Καθώς ο αριθμός των μεγαλύτερων σε ηλικία δρομέων σε όλους τους Μαραθωνίους του κόσμου αυξάνεται σταθερά, οι επιδόσεις στις μεγάλες ηλικιακές κατηγορίες βελτιώνονται με εκπληκτικό ρυθμό.

Τον Μάιο, ο Γιο Σχούνμπρουτ, ένας 71χρονος από το Μάαστριχτ της Ολλανδίας με το παρατσούκλι Γκρίζος Κενυάτης, έσπασε το ρεκόρ στην κατηγορία άνω των 70 ετών με χρόνο 2 ώρες, 54 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα. Πέρυσι, η γιαπωνέζα δρομέας Μαρίκο Γιοουγκέτα έριξε το ρεκόρ γυναικών άνω των 60 ετών σε 2 ώρες, 52 λεπτά και 1 δευτερόλεπτο, χρόνος πιο γρήγορος από το παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών στον Μαραθώνιο του 1909.

Μέρος της τάσης οφείλεται σε δημογραφικές και κοινωνικές αλλαγές. Οσο περισσότεροι συμμετέχοντες, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των δρομέων και τόσο πιο γρήγοροι είναι οι χρόνοι. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ασχολούνται όλο και περισσότερο με την υγεία και τη φυσική κατάσταση, έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο και εκτιμούν το κοινωνικό στοιχείο της συμμετοχής σε μια ομάδα τρεξίματος. Υπάρχουν επίσης αυξανόμενες ενδείξεις ότι όχι μόνο το τρέξιμο είναι ασφαλές για τους ηλικιωμένους, αλλά ότι η απόδοσή τους μπορεί να διατηρηθεί σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από ό,τι πιστεύαμε κάποτε.

«Βλέπουμε μια έξαρση στους ηλικιωμένους που τρέχουν πολύ ανταγωνιστικά και μερικές φορές έχουν αρκετά εκπληκτικές επιδόσεις», λέει στην «Guardian» ο Τζον Μπρούερ, καθηγητής Αθλητικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Σκωτίας και μαραθωνοδρόμος άνω των 60 ετών. Η πρόοδος στη γνώση σχετικά με την προπόνηση, την αποκατάσταση και τη διατροφή έχει επίσης οδηγήσει σε σημαντικά κέρδη απόδοσης για τους μεγαλύτερους αθλητές. «Οσα νέα πράγματα μαθαίνουμε σχετικά με το πώς να προπονούμαστε, τι να τρώμε, και φυσικά η εξέλιξη της τεχνολογίας των παπουτσιών έχουν βοηθήσει τους ανθρώπους να παραμένουν υγιέστεροι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα», παρατηρεί ο Μπρούερ.

Ενώ στο παρελθόν οι μαραθωνοδρόμοι συνήθως ακολουθούσαν εξαντλητικά εξαήμερα προγράμματα προπόνησης που περιελάμβαναν πολλαπλά long runs, η «έξυπνη» προπόνηση σημαίνει ότι είναι δυνατό κάποιος να τρέχει τρεις ή τέσσερις ημέρες την εβδομάδα και να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο. «Γνωρίζουμε πλέον από την επιστήμη ότι μπορεί να τρέξει κανείς Μαραθωνίους έχοντας έναν αρκετά φυσιολογικό τρόπο ζωής», συνεχίζει ο καθηγητής. «Δεν χρειάζεται να ζεις τη ζωή ενός ελίτ αθλητή».

Ο κίνδυνος τραυματισμού θεωρείται συχνά ως πιθανό εμπόδιο για το τρέξιμο σε μεγαλύτερη ηλικία, με τις γυναίκες να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο οστεοπόρωσης. Ωστόσο, οι γυναίκες δεν διατρέχουν μεγαλύτερο συνολικό κίνδυνο από τραυματισμούς στο τρέξιμο από τους άνδρες, σύμφωνα με τον Μπρούερ, και το τρέξιμο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των πιθανοτήτων καταγμάτων κόπωσης αυξάνοντας την οστική πυκνότητα.

Τα στοιχεία για τη συνολική πτώση της φυσικής κατάστασης είναι επίσης παρόμοια για τους άνδρες και τις γυναίκες. Το χάσμα απόδοσης μεταξύ των φύλων διευρύνεται με την ηλικία, αλλά αυτό είναι πιθανό να οφείλεται στο υψηλότερο ποσοστό ανδρών που εξακολουθούν να τρέχουν σε αγώνες, σε μεγαλύτερες κατηγορίες.

Η αερόβια φυσική κατάσταση – πόσο οξυγόνο είναι διαθέσιμο στο σώμα μας κατά τη διάρκεια της άσκησης – συνήθως πέφτει κατά περίπου 10% κάθε δεκαετία μετά τα 30 χρόνια, αλλά η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης μπορεί να βοηθήσει στην επιβράδυνση αυτής της πτώσης. Παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται για τη μυϊκή δύναμη. «Αυτό που θα κάνει η άσκηση είναι να διατηρήσει την αερόβια ικανότητα και τη μυϊκή δύναμη», καταλήγει ο Μπρούερ. «Αν λοιπόν έχουμε να κάνουμε με κάποιον που δεν έχει ασκηθεί ποτέ και ξεκινάει το τρέξιμο στα 60 του, μπορεί έστω και προσωρινά να αντιστρέψει την τάση – είναι εξαιρετικά ωφέλιμο».