Μισέλ Κορμπόζ: Οι πλήρεις ηχογραφήσεις στην ERATO: Μπαρόκ και Αναγέννηση, 74 CD

Ο ελβετός αρχιμουσικός Μισέλ Κορμπόζ, που έφυγε πέρυσι από τη ζωή, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές του μπαρόκ, ιδίως του θρησκευτικού και, ασφαλώς, της φωνητικής εκδοχής του. Ο ίδιος ήταν βαρύτονος, μελετητής της θρησκευτικής μουσικής και το «μότο»  του ήταν «αυτό που θέλω είναι μια ορχήστρα που να τραγουδά». Οταν ξεκίνησε να ανέρχεται στο προσκήνιο, ήταν ουσιαστικά μέσα από την ιδιότητα του διευθυντή ενός νέου σπουδαίου φωνητικού συνόλου της εποχής που ερχόταν να «αναμετρηθεί» με ισχυρές δυνάμεις που ήδη είχαν αρχίσει να καταλαμβάνουν θέσεις στο διεθνές στερέωμα. Η Ελβετία μπορεί να βρίσκεται στο κέντρο της Ευρώπης, μπορεί επίσης να έχει μια πολύ μεγάλη παράδοση που έχει χτιστεί σε διάφορους πυλώνες και, εν προκειμένω, όσον αφορά δηλαδή την μπαρόκ μουσική στη Σκόλα Καντόρουμ της Βασιλείας, όμως όλα αυτά είναι συγκριτικά μάλλον αδύναμα σε σχέση με τον περιβάλλοντα ανταγωνισμό απ’ όλες τις χώρες με τις οποίες συνορεύει: η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, αλλά και το Βέλγιο και η Ολλανδία, είχαν, όταν ξεκινούσε ο Κορμπόζ, ήδη τους δικούς τους καλά εξοπλισμένους «στρατούς» της νέας μεταπολεμικής προσέγγισης που αναδυόταν σε πολλές εκδοχές από τα μέσα της δεκαετίας του ’50. Οπότε, το εγχείρημά του ήταν αρκετά φιλόδοξο και φάνταζε ίσως σε έναν βαθμό εξωπραγματική η πιθανότητα να ξεφύγει από τα τοπικά του όρια.

Ολα αυτά άλλαξαν την ημέρα που, το 1964, η γαλλική ERATO, μία από τις κορυφαίες στον κόσμο εταιρείες του είδους, αποφάσισε να εντάξει τον Κορμπόζ και το συγκρότημά του, το «Φωνητικό Σύνολο της Λωζάννης», στο δυναμικό της. Η υπογραφή με την ERATO, που δεν είχε ποτέ τα ποσοτικά μεγέθη των πολυεθνικών κολοσσών, αλλά είχε πάντοτε αυθεντία συχνά υπέρτερη εκείνων, έφερε αρκετά γρήγορα τον Κορμπόζ στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής.

Από εκεί και πέρα, τα πράγματα ήταν σχετικά απλά για τον σπουδαίο ελβετό αρχιμουσικό, καθώς η αξία του ήταν δεδομένη. Δεδομένο επίσης ήταν και κάτι νέο που κόμιζε στην προσέγγιση αυτού του ρεπερτορίου σε σχέση με τον προαναφερθέντα ανταγωνισμό της εποχής του: ο Κορμπόζ, που στην πορεία συνεργάστηκε και με πολλά άλλα σημαντικά συγκροτήματα που επίσης ακούγονται εδώ, ισορρόπησε την ερμηνευτική σε μία συγκριτική «ηρεμία», μία «γαλήνη», που κάποιοι τότε, στο πνεύμα του φανατισμού της νέας εποχής, την αντιμετώπισαν ακόμα και ως δήθεν «βαρετή». Επεσαν φυσικά εντελώς έξω και δεν τους δικαίωσε ούτε το κοινό, ούτε ο χρόνος. Αντιθέτως, ο Κορμπόζ, σήμερα επανέρχεται με αυτή την εξαιρετική συνολική έκδοση, την πρώτη (και μεγαλύτερη) από τις δύο που θα κάνει η ERATO για εκείνον, συγκροτώντας μία σπουδαία παρακαταθήκη με εξαιρετικές ηχογραφήσεις για τις οποίες, πέρα από την τέχνη του ίδιου του Κορμπόζ, φημίζεται η ERATO και οι οποίες έχουν και πολύ υψηλού επιπέδου επεξεργασίες. Αυτό το πρώτο μέρος είναι αφιερωμένο στο μπαρόκ και την αναγέννηση: Μοντεβέρντι, Γκαμπριέλι, Μαρτσέλο, Βιβάλντι, Πέρσελ, Χέντελ, Μπαχ συνθέτουν το κύριο ρεπερτόριο. Το επόμενο, εξίσου ενδιαφέρον, θα αφορά τις ηχογραφήσεις του Κορμπόζ από την κλασική περίοδο μέχρι και τον 20ό αιώνα.