«Είχα κουραστεί από τις κωμωδίες, ήθελα κάτι διαφορετικό»

Τη Δευτέρα θα συστηθεί στο κοινό ως Λευτέρης Βελιώτης. Και όλη τη σεζόν θα είναι ο πατέρας που βλέπει την κόρη του να θέλει να αφιερωθεί στον Θεό και να αντιδρά. Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης είναι από τους βασικούς πρωταγωνιστές του «Μαύρου ρόδου», της νέας δραματικής σειράς του Mega που κάνει πρεμιέρα τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου στις 22.30. Η παραγωγή βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ελένης Καπλάνη. Το σενάριο επιμελείται ο Γιώργος Κρητικός, τη σκηνοθεσία ο Κώστας Αναγνωστόπουλος, ενώ ο Γιώργος Θεοφάνους υπογράφει τη μουσική. Το τραγούδι τίτλων ερμηνεύει η Ελένη Βιτάλη. Η σειρά ζωντανεύει την απρόσμενη ερωτική έλξη ανάμεσα σε μια δόκιμη μοναχή κι έναν επιπόλαιο φοιτητή που κάνει τους δυο τους να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους. Ο σφοδρός κι απαγορευμένος έρωτας τους συμπαρασύρει και τους αναγκάζει να επιλέξουν ανάμεσα στο «πρέπει» και το «θέλω» τους. Γι’ αυτήν την ιστορία αλλά και για τον ρόλο του μίλησε ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης στα «Πρόσωπα».

Πείτε μας λίγα λόγια για τον ρόλο σας.

Εγώ είμαι ο πατέρας της μοναχής, της Ελισάβετ, η οποία κλείστηκε στο μοναστήρι σε πολύ μικρή ηλικία, στα 12. Η ίδια λέει ότι είναι δική της απόφαση, αλλά ο πατέρας δεν το έχει δεχτεί, δεν έχει συμφιλιωθεί με αυτή την απόφαση. Θέλει το παιδί του κοντά του, όπως και οι περισσότεροι γονείς. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να επικοινωνήσει μαζί της. Η ίδια, κρατώντας κάποια απωθημένα, κάποια μυστικά που έχει, δεν είναι πολύ κοντά με τον πατέρα της. Είναι μια δύσκολη κατάσταση. Η Ελισάβετ ισχυρίζεται ότι είναι δική της απόφαση να μείνει στο μοναστήρι. Αλλά ο πατέρας θεωρεί πως από τη στιγμή που πήγε μέσα από τα 12 δεν μπορεί να είναι δική της, αλλά να της έχει λίγο «φορεθεί», και προσπαθεί να της ανοίξει τα μάτια, να βγει λίγο έξω, να γνωρίσει τη ζωή και μετά να αποφασίσει αν θέλει να χειροτονηθεί κανονικά μοναχή.

Τον δικό σας ρόλο πώς τον αντιμετωπίζετε;

Είναι ένας ρόλος τον οποίο επέλεξα γιατί είχα κουραστεί από τις κωμωδίες και ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό. Ηθελα να κάνω μια δραματική σειρά κατ’ αρχάς. Επίσης, δεν ήθελα να κάνω ήρωες που είναι πολύ κοντά σε αυτούς που τελευταία έχω κάνει. Ο συγκεκριμένος έχει μια απόσταση. Είναι ένας καημένος, άνθρωπος βασανισμένος, ταλαιπωρημένος, χωρίς μεγάλη δύναμη στη ζωή του και στον χαρακτήρα του. Χειραγωγείται από τη γυναίκα του, αγαπάει την κόρη του, αλλά δεν έχει και τη δύναμη να ορθώσει το ανάστημά του και να διεκδικήσει πράγματα. Εχει ένα σκοτεινό παρελθόν και πράγματα που λίγο τον έχουν σημαδέψει. Αυτό με ιντριγκάρει. Και αυτοί είναι και οι πιο δύσκολοι ρόλοι, γιατί δεν έχουν πολλά πατήματα και μου αρέσουν. Νομίζω ότι είναι μια καλή συντροφιά για έναν χρόνο. Αισθάνομαι ότι θα περάσω καλά μαζί του. Εχει πράγματα να δώσει, συγκρούσεις, δεύτερα επίπεδα, όλα αυτά που κάνουν ενδιαφέροντα τον συγχρωτισμό με έναν ρόλο. Εχει πράγματα για να ασχοληθεί ο ηθοποιός και αυτό τον κάνει ενδιαφέροντα. Δεν είναι μονοδιάστατος.

Ως πατέρας κι εσείς, τον νιώθετε τον ρόλο σας;

Βέβαια, πάντα. Γιατί έχει τύχει αρκετές φορές να υποδυθώ τον πατέρα και να έχω και κόρη. Εννοείται ότι αντιγράφω πάρα πολλά πράγματα από την προσωπική μου ζωή και τα χρησιμοποιώ. Με «κλέβω» ασύστολα.

Η ιστορία που έχει να κάνει με τη θρησκεία και έναν απαγορευμένο έρωτα πώς σας φαίνεται;

Δεν συγκεντρώνεται πολύ στο θέμα της θρησκείας. Βέβαια, η μοναχή αντιπροσωπεύει τον κόσμο της θρησκείας, αλλά από ‘κεί και πέρα υπάρχει κι ένας άλλος, ολοκληρωμένος κόσμος από ανθρώπους της νύχτας, εν δυνάμει δολοφόνους πιθανόν, έως τους κατοίκους ενός χωριού με τα χιλιάδες προβλήματα, τα οικονομικά, τους τσακωμούς που έχουν μεταξύ τους. Δεν είναι μια σειρά επικεντρωμένη στη θρησκεία, όπως ήταν ο «Αγιος Παΐσιος». Εδώ αυτός ο έρωτας, ο τόσο περίεργος, δίνει αφορμή να ξεδιπλώσουμε πολλούς χαρακτήρες και πολλές καταστάσεις όπως από τον κόσμο του μοναστηριού, ο οποίος δεν είναι αγγελικά πλασμένος, όπως τον φαντάζονται όλοι. Υπάρχουν και εκεί έριδες και ίντριγκες, όπως στον κόσμο του χωριού και της πόλης.

Από την καινούργια χρονιά θα σας δούμε επίσης στο «Milky Way» του Βασίλη Κεκάτου.

Ναι. Το περιμένω και αυτό να το δω γιατί ήταν ενδιαφέρον το σενάριο και ο τρόπος που δούλεψε ο Κεκάτος, ο οποίος είναι πολύ αξιόλογος. Νομίζω ότι θα είναι μια καλή δουλειά. Το δούλεψε με πολύ κινηματογραφικό τρόπο, παιδευτήκαμε – με την καλή έννοια – και είναι η τηλεόραση που μου αρέσει να κάνω.

Υστερα από τόσα χρόνια που συμμετέχετε σε σειρές, ποια σχέση έχετε αναπτύξει με την τηλεόραση;

Είναι λίγο περίεργη η σχέση μου με το μέσον. Την αγαπάω πολύ τη δουλειά μου, μου αρέσει που την κάνω, είτε είναι τηλεόραση, θέατρο ή κινηματογράφος. Δεν τα ξεχωρίζω. Προσπαθώ να την κάνω κάθε φορά καλά. Ομως δεν βλέπω πολλή τηλεόραση. Και οι λόγοι είναι πολλοί. Αφενός μεν δεν έχω χρόνο. Μου είναι αδύνατον ως χαρακτήρα να παρακολουθήσω μια ιστορία 150 επεισοδίων. Δεν μπορώ να είμαι συνεπής και είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα τα παρατήσω. Οπότε δεν το επιχειρώ ποτέ. Πιθανόν να δω κάποια εβδομαδιαία ή μέσω Διαδικτύου, όπου θα κάτσω και θα δω μίνι σειρές των 10 επεισοδίων, συνήθως. Γενικά την αγαπάω την τηλεόραση. Και ειδικά όταν γίνεται με καλές συνθήκες όπως στην περίπτωση του Mega. Το θέατρο και ο κινηματογράφος συνήθως έχουν καλές συνθήκες. Η τηλεόραση συνήθως όχι. Εδώ μπαίνει πολύ περισσότερο το οικονομικό ζήτημα, οι χρόνοι πιέζουν, η παράδοση των επεισοδίων πιέζει και πολλές φορές αναγκάζεσαι να κάνεις συμβιβασμούς και να πας παρακάτω, κάτι που εμένα με στενοχωρεί, δεν μου αρέσει. Γιατί θέλω να εξαντλώ όλα τα περιθώρια.

Στο θέατρο θα σας δούμε σε κάποια παράσταση φέτος;

Θα κάνουμε στη Θεσσαλονίκη για λίγες παραστάσεις μια επανάληψη του «Μινόρε», στο θέατρο Αριστοτέλειον. Και από αρχές Δεκέμβρη θα είμαι στο θέατρο Καρέζη, στον «Αμπιγέρ».