Αφορμή

Η μια εκδοχή λέει ότι ο Ερντογάν έχει χιούμορ. Κι ως χιουμορίστας διασκεδάζει να κάνει πλάκα με τους φίλους του στην Ελλάδα.

Δεν προλαβαίνουν να διακρίνουν φως στο βάθος του τούνελ κι ο Ερντογάν τούς δίνει μια κατραπακιά και τους στέλνει στον κουβά.

Η άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι χιουμορίστας δεν είναι ο Ερντογάν, αλλά οι φίλοι του. Κι απλώς ο Ερντογάν δεν καταλαβαίνει το χιούμορ τους.

Οταν οι φίλοι κάνουν πλάκα ότι ο Ερντογάν είναι ένα κανονικός συνομιλητής με τον οποίο κάπου θα τα βρούμε, το ακούει ο Ερντογάν που είναι ψώνιο και τσαντίζεται. Πλακώνει λοιπόν τις φανφάρες του τύπου «δεν είμαστε ίσοι με την Ελλάδα».

Αντε μετά οι εγχώριοι φίλοι του Ερντογάν να μας δώσουν συμβουλές. Εκεί να δεις γέλια!

Πάμε στα σοβαρά. Ακόμη απορώ με όσους κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν το προφανές.

Ο Ερντογάν δεν έχει «διαφορές» με την Ελλάδα για να τις λύσουμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Εχει ένα συνολικό σχέδιο κυριαρχίας στην περιοχή. Αυτό θέλει να επιβάλει.

Και η Ελλάδα είναι εμπόδιο στο σχέδιό του. Τώρα το χρεώνει στον Μητσοτάκη, αλλά θέλω να πιστεύω πως όποιος κι αν ήταν Πρωθυπουργός στη χώρα μας το ίδιο εμπόδιο θα ήταν για τον Ερντογάν.

Ερώτημα. Είναι αποφασισμένος ο Ερντογάν να φτάσει στα άκρα, ακόμη και στον πόλεμο, για να επιβάλει τις επιδιώξεις του;

Με το χέρι στην καρδιά, δεν το ξέρω.

Βλέπω όμως ότι δυσκολεύεται να αποδεχτεί δύο δεδομένα.

Πρώτο, ότι ο ρόλος του στην περιοχή και οι σχέσεις του με την Ευρώπη και γενικότερα τη Δύση περνούν (και) από την Ελλάδα.

Δεύτερον, ότι δεν έχει απέναντί του μόνο την Ελλάδα αλλά ένα συνολικότερο άθροισμα ισχύος στο οποίο η Ελλάδα μετέχει.

Ο Ερντογάν είναι ένας βαθιά αντιδυτικός πολιτικός και δυσκολεύεται να κατανοήσει τέτοια περιοριστικά δεδομένα.

Αντιθέτως, αναπτύσσει ένα αίσθημα αδικίας επειδή θεωρεί ότι οι άλλοι δεν αναγνωρίζουν τη σημασία που ο ίδιος αποδίδει στον εαυτό του μέσα από μια φαντασιακή θεώρηση της ισχύος του.

Προφανώς δεν έχει ακόμη την πολυτέλεια να απομακρυνθεί από τον δυτικό κόσμο. Θα του κοστίσει.

Από την άλλη πλευρά όμως φαίνεται να θεωρεί ότι το δυτικό πλαίσιο δεν τον συμφέρει. Αποδυναμώνει το σχέδιο κυριαρχίας της Τουρκίας.

Πως θα λύσει αυτήν την αντίφαση; Δεν το γνωρίζω.

Αν όμως θέλει να τα σπάσει, δεν υπάρχει αμφιβολία πως η Ελλάδα θα ήταν μια καλή αφορμή.