«Εξανεμίστηκαν οι ελπίδες ότι θα καταπολεμούσε την εκμετάλλευση»

«Πλέον κανείς δεν ασχολείται με την κάρτα εργασίας. Οι εργοδότες έχουν τα μέσα να την παρακάμψουν. Οι ελπίδες ότι θα καταπολεμούσε την εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς εξανεμίστηκαν πολύ γρήγορα…». Αυτό λένε στα «ΝΕΑ» εργαζόμενοι σε σουπερμάρκετ που διηγούνται την εμπειρία τους από τη θέσπιση της ψηφιακής κάρτας εργασίας. Την ίδια στιγμή, η πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας Ντίνα Γκογκάκη χρησιμοποιεί τη φράση «τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου» για να περιγράψει την κατάσταση.

Ο Σύλλογος είχε δεχτεί και δημοσιεύσει από την πρώτη κιόλας ημέρα της εφαρμογής του μέτρου σωρεία καταγγελιών. «Δόθηκαν οδηγίες σε εργαζομένους που πιάνουν δουλειά στις 5 το πρωί να χτυπάνε την κάρτα τους στις 6 για να μη φανεί η μία ώρα νυχτερινής απασχόλησης. Προϊστάμενοι ταμείων ζητούσαν από τις ταμίες να χτυπήσουν την κάρτα τους ακριβώς στις 21.00, ενώ ήταν ακόμη στο πόστο τους και εξυπηρετούσαν πελάτες. Υπενθύμιζαν σε ωρομίσθιους που δουλεύουν οκτάωρο να μην ξεχάσουν να χτυπήσουν την κάρτα τους στο τετράωρο, σε υπάλληλους ηλεκτρονικών παραγγελιών να χτυπάνε την κάρτα τους είτε έχουν τελειώσει την παραγγελία είτε όχι και να συνεχίζουν μετά, σε οδηγούς να μη χτυπάνε καθόλου κάρτα αφού βρίσκονται εκτός καταστήματος, ενώ κάποιοι κλήθηκαν για εργασία στο ρεπό αλλά με οδηγία να μη χτυπήσουν κάρτα» ήταν μερικές από τις καταγγελίες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ. Η ψηφιακή κάρτα εφαρμόστηκε πιλοτικά από την 1η Ιουλίου 2022 σε 121.000 εργαζομένους σουπερμάρκετ και τραπεζών. Κι όμως, σχεδόν τρεις μήνες μετά, οι εργαζόμενοι επισημαίνουν πως τίποτε δεν έχει αλλάξει. «Αντιθέτως, η στάση της εργοδοσίας έχει γίνει ακόμη πιο επιθετική. Εργαζόμενοι με τετράωρη και εξάωρη σύμβαση των 400 και 500 ευρώ καλούνται να δουλέψουν σε υπερεντατικούς ρυθμούς και όταν λέμε εντατικούς εννοούμε ένας εργαζόμενος να ξεφορτώνει στο ωράριό του επτά φορτηγά έξω από σουπερμάρκετ, να αδειάζει 80 κούτες σε μία ώρα, να μετρούν πόσους πελάτες εξυπηρετούν στο μισάωρο και να δουλεύουν παντού – τα πόστα έχουν πλέον καταργηθεί. Στις αποθήκες, όπου εργάζονται πολλοί μετανάστες, το ωράριο μπορεί να φτάσει και τις 16 ώρες, ενώ οι εμποροϋπάλληλοι έχουν μια “ζωή-λάστιχο” καθώς σε πολλές περιπτώσεις μαθαίνουν αν θα εργαστούν ή όχι το πρωί της ίδιας ημέρας» λέει η Ντίνα Γκογκάκη.