Επαναφορά πολιτικών δημοσίου συμφέροντος

Το Δημόσιο κατέχει στη ΔΕΗ αυτή τη στιγμή το 34% των μετοχών της. Δεν είναι όμως απλώς μία καταστατική μειοψηφία, με δικαίωμα βέτο σε κρίσιμες αποφάσεις. Το Δημόσιο, με δεδομένο ότι το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε πολλούς και διαφορετικούς μετόχους, που αθροίζουν ο καθένας πολύ μικρότερα ποσοστά, μπορεί να ασκεί διοίκηση και έχει τη συνολική ευθύνη των αποφάσεων. Διορίζει τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο, την πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου και διαμορφώνει τη συνολική στρατηγική του Ομίλου.

Ο λόγος λοιπόν που σήμερα η ΔΕΗ έχει από τα ακριβότερα τιμολόγια στην Ελλάδα και στην Ευρώπη (προ επιδοτήσεων) δεν οφείλεται στο 34%. Οφείλεται στη στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης να πουλάει ακριβά το ρεύμα η ΔΕΗ, να δημιουργεί υπερκέρδη, με την όποια ανακούφιση για τους καταναλωτές να έρχεται μέσα από τις επιδοτήσεις. Στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης είναι επίσης να διασφαλίζει τα υπερκέρδη της ΔΕΗ και με τον νέο μηχανισμό. Διότι, πώς αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς πως ο νέος μηχανισμός βάζει πλαφόν στα υδροηλεκτρικά που κατέχει μόνο η ΔΕΗ στα 110 € / MWh, ενώ το λειτουργικό τους κόστος προσεγγίζει τα 10 € / MWh. Σε όλες τις άλλες τεχνολογίες, το πλαφόν είναι πολύ κοντά στο λειτουργικό τους κόστος.

Ο λόγος που στις άλλες χώρες προχωράνε οι κρατικοποιήσεις εταιρειών, όπως στον ενεργειακό κολοσσό Uniper ή στο διυλιστήριο της Rosneft στη Γερμανία και στη γαλλική EDF, είναι τα προγράμματα διάσωσής τους από τις κυβερνήσεις, και όχι η προσπάθεια να αποκτηθεί η απόλυτη πλειοψηφία των μετοχών των εταιρειών.

Συνεπώς, η επαναφορά των πολιτικών δημοσίου συμφέροντος από τη ΔΕΗ δεν απαιτεί επανεθνικοποίησή της (με αύξηση των μετοχών του Δημοσίου σε ποσοστό 51% έναντι του 34% που είναι σήμερα). Απαιτεί αλλαγή στρατηγικής από τη διορισμένη από την κυβέρνηση ηγεσία της.

Ο Χάρης Δούκας είναι αναπληρωτής καθηγητής ΕΜΠ. Γραμματέας του τομέα Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ