Ο τούρκος προφήτης

«Οι ΗΠΑ και η Ελλάδα δεν μπορούν να εισβάλουν στην Τουρκία από ξηράς. Η ισχύς τους δεν είναι αρκετή. Αλλά μπορούν να ξεκινήσουν μια σύγκρουση στο Αιγαίο και να καταστρέψουν το ναυτικό μας, όταν αυτό ξεκινήσει από τη βάση του στο Γκιόλτζουκ μαζί, όπως έκαναν και στο Ναυαρίνο. Θα μπορούσαν να καταστρέψουν την αεροπορία μας, λόγω της αδυναμίας της. Σήμερα δεν είναι αδύναμη, αλλά στο μέλλον δεν ξέρουμε. Εάν αφήσετε την Τουρκία χωρίς αεροπορία, με ανεπαρκή αεροπορία και κατεστραμμένο ναυτικό, τότε η Τουρκία θα επιστρέψει στα παλιά».

Αυτά φέρεται να είπε προχθές μιλώντας σε τουρκικό τηλεοπτικό σταθμό ο απόστρατος αντιπτέραρχος Χακί Πεκίν, προκαλώντας προφανώς σοκ στους συνομιλητές και στους τηλεθεατές του, που έχουν εθιστεί στο να ακούν καθημερινά το σύνολο της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης να κραυγάζει πόσο εύκολα θα «πετάξει τους Ελληνες ξανά στη θάλασσα». Σίγουρα όμως, αν και πρόκειται για ένα σοκ που δεν μπορεί να αλλάξει τον ρου τον πραγμάτων (όπως ποτέ δεν το μπορεί μια φωνή βοώντος εν τη ερήμω), είναι τουλάχιστον μία θετική εξέλιξη, καθώς ίσως κάνει κάποιους στην Τουρκία να αρχίσουν να σκέπτονται λίγο πιο πέρα από εκεί που επιθυμεί η πολιτική προπαγάνδα. Και να επιχειρήσουν να καταλάβουν τους τεράστιους κινδύνους στους οποίους έχει εισέλθει (μόνη της και με δική της επιμονή, είναι αλήθεια) η χώρα τους.

Αλλωστε, εκτός από εκείνους που φωνάζουν, οι περισσότεροι εκ των οποίων χωρίς να έχουν ιδέα για τι πραγματικά μιλάνε, υπάρχουν κι εκείνοι που παραμένουν εντελώς και επιδεκτικά σιωπηλοί. Ανάμεσά τους, μια σειρά από σημαντικούς απόστρατους αξιωματικούς, τους οποίους με βεβαιότητα εκφράζει ο Πεκίν και οι οποίοι σαρώθηκαν από το καθεστώς Ερντογάν, καθώς δεν δέχθηκαν να το υπηρετήσουν. Εκείνοι ξέρουν. Και ο Ακάρ ξέρει. Γιατί ο ίδιος υπήρξε ικανός στρατιωτικός. Με σοβαρή διεθνή αντίληψη. Και θα βρισκόταν και αυτός ανάμεσά τους, αν δεν είχε εν τω μεταξύ εκχωρήσει την ύπαρξή του στον «σουλτάνο» για να μετέχει στην εξουσία. Ξέρει πολύ καλά και γι’ αυτό οι ευθύνες που θα του καταλογιστούν θα είναι πολύ μεγάλες.

Φυσικά, ο Πεκίν είναι για το καθεστώς ένας προφήτης κακών. Και ως εκ τούτου, δεν θα είναι αρεστός. Καθόλου. Ομως, έχει δίκιο σε αυτά που λέει. Τόσο στο ζήτημα της ξηράς, όσο για τον αέρα και τη θάλασσα. Υπάρχουν όμως κάποια σημεία που του έχουν ίσως διαφύγει – ίσως πάλι δεν θέλησε να αναφερθεί και σε αυτά, για να μη μεγιστοποιήσει το σοκ των απόψεών του.

Το πρώτο είναι το πιο σκληρό: ότι η Ελλάδα μπορεί, αν όμως αποφασίσει να απαντήσει αμέσως και καθολικά σε ενδεχόμενο τουρκικής προσβολής, να πετύχει και μόνη αυτούς τους στόχους εκτενούς καταστροφής ναυτικών και αεροπορικών τουρκικών δυνάμεων. Πάντα όμως υπό την προϋπόθεση ότι θα απαντήσει άμεσα και καθολικά. Αυτό, ειδικά σήμερα, είναι απολύτως εφικτό. Και θα γίνεται όλο και περισσότερο στο επόμενο διάστημα. Το δεύτερο, για όσους έχουν, δικαιολογημένα ίσως ως έναν βαθμό, αμφιβολίες, είναι ότι υπάρχει εκτός από τη συμμαχική σχέση με τις ΗΠΑ και τη ραγδαία ανατροπή των ισορροπιών Ουάσιγκτον – Αθήνας – Αγκυρας και κάτι ακόμα πιο ξεκάθαρο, στο οποίο ακόμα και οι πιο σκεπτικιστές δεν μπορούν να εγείρουν ερωτηματικά: το σύμφωνο αμοιβαίας συνδρομής με τη Γαλλία, που μόλις προχθές επιβεβαίωσε με τον πιο επίσημο και απόλυτο τρόπο στο Παρίσι ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Τέλος, όχι ότι έχει ακόμα μεγάλη αξία, αλλά έως και η ΕΕ επιμένει πλέον στην ελληνική κυριαρχία των νησιών του Αιγαίου. Αλλωστε η Δύση την εποχή του Ναυαρίνου εκφραζόταν από την Αγγλία, τη Γαλλία και με… αγγλική «σπόντα» τη… Ρωσία. Σήμερα, βέβαια, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνιστούν τη μακράν πρωταρχική της έκφραση. Πάντως ο κοινός παρονομαστής είναι ένας: η Τουρκία έθεσε πλέον τη Δύση απέναντι.