Μια διακριτική πιρουέτα
Παρατηρώ ότι τα ρούχα του Γεωργίου Πατούλη είναι μάλλον στενά {CR}για το μέγεθος του μεγαλείου του...
Μολονότι δεν το περίμενα, τελικά η εμφάνιση του Νίκου του Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ είχε μια πιρουέτα – με την πολιτική έννοια. Δεν ήταν θεματική, αλλά ουσιαστική· στην πραγματικότητα, ήταν τόσο διακριτική, ώστε μετά βίας έγινε αντιληπτή εκ των συμφραζομένων. Συγκεκριμένα, όταν ρωτήθηκε για το θέμα που έθεσε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, δηλαδή το ενδεχόμενο εκλογικής «τερατογένεσης» από τη συνεργασία των τεσσάρων κομμάτων της Αριστεράς, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε τα σχετικά σενάρια «ψεκασμένα».
Εχει πολύ ενδιαφέρον η λέξη που επέλεξε (ή που του ήρθε στο στόμα εκείνη τη στιγμή, τέλος πάντων). Ψεκασμένα σενάρια σημαίνει εξωπραγματικά σενάρια. Σημαίνει ότι ο Ανδρουλάκης κρίνει το ενδεχόμενο τόσο απίθανο και παλαβό, τόσο τερατώδες, ώστε να το θεωρεί απίθανο και εξωπραγματικό. Στο βάθος, δηλαδή, ο Ανδρουλάκης συμφωνεί με τον Μητσοτάκη ως προς τον αποτροπιασμό που προκαλεί το σενάριο. Διαφωνεί μόνον κατά το ότι το βρίσκει εκτός πραγματικότητας. Αυτό νομίζω ότι ήταν το σημαντικότερο από τη συνέντευξη του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη.
Αυτή η θέση του, πάντως, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ. Ο Ανδρουλάκης το απέκλεισε (εμμέσως και αυτό) με τον στόχο που έθεσε για τον εαυτό του, δηλαδή να είναι το ΠΑΣΟΚ το πρώτο κόμμα σε ψήφους στις εκλογές. Ο άνθρωπος το είπε καθαρά: το ΠΑΣΟΚ είναι το «ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο» που χρειάζεται η χώρα, είναι η «εναλλακτική πρόταση εξουσίας». Συνεπώς, τι καθόμαστε εμείς και τον ρωτούμε αν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ; Αυτός πάει για την πρωτιά! Οπότε κι εμείς ας ρωτήσουμε καλύτερα τον Κυριάκο αν θα συνεργαστεί με τον Ανδρουλάκη, αφού αυτός θα είναι το πρώτο κόμμα…
ΑΝΑΚΥΚΛΩΘΗΚΕ
Να το θέσω με τον τρόπο του Καβάφη: το πιθανότερο, βέβαια, είναι σύγχυση και θυμό· σύγχυση και θυμό θα είχε ο Στέργιος. Αναφέρομαι ασφαλώς στον Στέργιο Πιτσιόρλα, πρώην πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ επί ΣΥΡΙΖΑ και πρώην αναπληρωτή υπουργό, ο οποίος εμφανίζεται σοκαρισμένος (με το δίκιο του) από το γεγονός ότι τον παρακολουθούσε η ΕΥΠ επί ΣΥΡΙΖΑ και ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Θα προσφύγει όμως εναντίον τίνος; Του τότε διοικητή της ΕΥΠ, που είχε την τυπική ευθύνη για τη νόμιμη παρακολούθησή του, ή μήπως του εισαγγελέα που ενέκρινε τη νομιμότητα της πράξης; Εκτός αν προτίθεται να μηνύσει τον Αλέξη Τσίπρα, που ενημερώθηκε από τον τότε διοικητή της ΕΥΠ, αλλά δεν παρενέβη για να διακόψει την παρακολούθηση.
Ολοι καταλαβαίνουμε πόσο βαθιά ενοχλητικό είναι να μαθαίνεις ότι σε παρακολουθούσαν και μπορούμε να κατανοήσουμε τα αισθήματα του πρώην αναπληρωτή υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανέστατα, όμως, τα έχει μπερδέψει στο μυαλό του λόγω της δικαιολογημένης σύγχυσής του. Δεν πιστεύει, είπε χθες το πρωί σε συνέντευξή του στο Σκάι, ότι ο Τσίπρας γνώριζε. Προσθέτει μάλιστα ότι το πιστεύει αυτό «ίσως λίγο ρομαντικά». Θεωρεί ότι τα όσα δήλωσε ο Γιάννης Ρουμπάτης «προφανώς είναι ψέματα» και του αποδίδει ότι αυτός διοχέτευσε στα ΜΜΕ τις τρεις μέχρι τώρα εκδοχές για την υπόθεση της παρακολούθησής του.
Ο Ρουμπάτης, όμως, μόνο μία φορά έκανε δημόσια δήλωση για το θέμα (προχθές το βράδυ) και αυτή αναγκάστηκε να την κάνει λόγω διαρροών που διαστρέβλωναν τα λεχθέντα του. Εξήγησε ότι ενημέρωσε τον Τσίπρα, εκείνος του είπε να προχωρήσει «και ποτέ δεν επανήλθα», σημειώνει, «επειδή είχα όλες τις απαραίτητες οδηγίες για να πράξω τα νόμιμα». Συνεπώς για τι ακριβώς θα τον μηνύσει ο Πιτσιόρλας; Εικάζω ότι, λόγω ψυχικού βρασμού, όταν έδινε τη συνέντευξη χθες ίσως δεν είχε υπ’ όψιν του τη μόνη δήλωση Ρουμπάτη. Διαφορετικά δεν θα αναρωτιόταν ποτέ: «Υπήρξε διαδικασία νόμιμης παρακολούθησης; Δεν το βλέπω σε καμία δήλωση». Ο Ρουμπάτης, όμως, το υπονοεί σαφώς όταν λέει ότι έπραξε «τα νόμιμα».
Καταλαβαίνω τον θυμό του ανθρώπου, διότι ξαφνικά αντιλαμβάνεται ότι τον χρησιμοποίησαν και οι δύο πλευρές. Τον χρησιμοποίησε αρχικά ο ΣΥΡΙΖΑ, επειδή ο Πιτσιόρλας ήταν ένας αριστερός με γραβάτα και μπλέιζερ, χωρίς όμως να τον εμπιστεύονται. Τώρα τον χρησιμοποιεί εκ των πραγμάτων η άλλη πλευρά, επειδή η περίπτωσή του επιβεβαιώνει τη νομιμότητα της παρακολούθησης Ανδρουλάκη ή, εν πάση περιπτώσει, ενισχύει την αντίληψη ότι οι πρακτικές αυτές είναι κοινές σε όλες τις κυβερνήσεις.
Ας παρηγορηθεί ο Στέργιος Πιτσιόρλας με τη σκέψη ότι τουλάχιστον δεν ήταν μίας χρήσεως. Ανακυκλώθηκε, αφού την περίπτωσή του χρησιμοποιεί τώρα η κυβέρνηση. Ηταν το αθώο βατραχάκι που ποδοπατήθηκε δις από τα βουβάλια στον βάλτο. Θα του συνιστούσα φιλικά να απευθυνθεί σε κάποιον καλό δικηγόρο για να του εξηγήσει την κατάσταση. Συμβαίνει, βέβαια, να είναι και ο ίδιος ο Στέργιος δικηγόρος, αλλά καλύτερα να πάει σε άλλον…














