Υπενθύμιση

Ο Νίκος Βούτσης έκρινε σκόπιμο να μας υπενθυμίσει ότι «το πολιτικό σύστημα είχε μέσα στην “αγκαλιά” του και στην καρδιά του μια εγκληματική οργάνωση που ως κόμμα ψηφίστηκε τουλάχιστον τρεις φορές». Μια και ανακαλεί το παρελθόν με τη ΧΑ, μήπως θυμάται και τις ψήφους της που δεν μύριζαν όταν ήταν χρήσιμες στην Αριστερά; Τότε που ως Πρόεδρος της Βουλής ενημέρωνε το εκλογικό σώμα ότι δεν διαχωρίζονται σε «ευπρόσδεκτες και μη ευπρόσδεκτες»;

Σοφία

«Η πολιτική είναι πάντα τέχνη του προβλέπειν και ασκείται και από τα κάτω (μαζικό κίνημα) και από τα πάνω (πολιτική των συμμαχιών)». Τη συγκεκριμένη σοφία μεταλαμπάδευσε στο ιντερνετικό αναγνωστικό κοινό ο Νίκος Μπίστης, αναλύοντας πως το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επιτέλους να ξεφύγει από την παγίδα της ΝΔ και να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Να τον ακούτε. Εχει μάθει, αφού πάντα αποτυγχάνει καλύτερα όταν αποτυγχάνει να γεφυρώσει την απόσταση ανάμεσα στο «από τα κάτω» και το «από τα πάνω».

Κυβέρνηση

Η Ντόρα Μπακογιάννη παραμένει θιασώτρια της αλλαγής του εκλογικού νόμου επειδή θα είχε «μεγαλύτερες πιθανότητες σταθερότητας». Για την ακρίβεια, είναι τόσο φαν της ώστε δήλωσε ότι θα προτιμούσε «μια κυβέρνηση Τσίπρα – όσο και αν ακούγεται τρελό από τα δικά μου χείλη – παρά μια ακυβερνησία». Πάντως, το παράλογο εντοπίζεται στην εκτίμηση πως είναι εύκολο για τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ να βρει κυβερνητικούς εταίρους με τους οποίους θα φτάσει τους 151 βουλευτές έστω.

Χρησμός

Στα συριζαϊκά αφτιά δυο φράσεις του Γιώργου Γεραπετρίτη ακούστηκαν σαν χρησμός που προαναγγέλλει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις. Είπε ότι δεσμεύεται, «ανεξαρτήτως αν θα είναι υπουργός ή αν δεν θα είναι αυτή η κυβέρνηση», να αξιολογηθούν όλες οι προτάσεις για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της λειτουργίας της ΕΥΠ, και εκείνοι είδαν εκλογές να πλησιάζουν. Τα όρια της χρησμολογικής ικανότητας των αριστερών έχουν φανεί πολλές φορές την τελευταία τριετία. Τόσες όσες μέντιουμ έχουν κερδίσει το Τζόκερ.