Ας μην ξαναγίνει το ίδιο λάθος

Κάθε απαρίθμηση των ευεργετημάτων του μετρό θα ήταν περιττή εάν δεν εκδηλωνόταν η συνήθης αναχρονιστική άρνηση μικρής μερίδας πολιτών στις υποψήφιες περιοχές να υποδεχθούν την πρόοδο. Οπως ο σιδηρόδρομος σε επίπεδο χώρας, αντιστοίχως το μετρό σε μια πόλη αποτελούν διαχρονικά φορέα πολιτισμού. Η όποια αντίδραση του τοπικού πληθυσμού (λογικά) θα αγκάλιαζε την καταγγελία στην περίπτωση που η συνοικία αποκλειόταν από το σχέδιο επέκτασης των γραμμών και (φυσικά) όχι στην αντίθετη περίπτωση. Ομως, στην Αθήνα του παραλογισμού, είναι η δεύτερη φορά, σε 22 χρόνια, που γινόμαστε θεατές σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη συμπερίληψη στη νέα χάραξη!

Δύο περιοχές, η Αγ. Παρασκευή, το 1999 και σήμερα τα Εξάρχεια, ως γειτονιά του Δήμου Αθηναίων με διαφορετικά κοινωνικά-οικονομικά χαρακτηριστικά συναντώνται στην αντίληψη της αντίδρασης.

Τότε, την αρνητική απόφαση για την κατασκευή του σταθμού μετρό έλαβε το Δημοτικό Συμβούλιο Αγ. Παρασκευής προκειμένου να μην αλλοιωθούν τα χαρακτηριστικά της ομώνυμης πλατείας και του ναού. Η απόφαση του δήμου με την οποία στερούσε τους πολίτες από το πλέον σύγχρονο μέσο μεταφοράς έγινε αποδεκτή. Τελικώς, ο σταθμός μετατοπίστηκε σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την πλατεία Αγ. Παρασκευής και κατασκευάστηκε επί της οδού Αγ. Παρασκευής, στην πλατεία Κέννεντυ, στο Χαλάνδρι. Μια δεκαετία αργότερα, ο ίδιος Δήμος με άλλους διοικούντες έχοντας, προφανώς, μετανιώσει για την απερίσκεπτη και λανθασμένη απόφαση απαιτούσε από την κατασκευάστρια εταιρεία να επανέλθει με νέα χάραξη και να συμπεριλάβει (ξανά) την πλατεία Αγ. Παρασκευής. Στην Ελλάδα των υπερβολικά αργών ρυθμών στην κατασκευή έργων το λάθος είχε ήδη καθηλώσει το ακριβό προάστιο…

Σήμερα, ευτυχώς, απόφαση του Δήμου Αθηναίων εγκρίνει την κατασκευή σταθμού μετρό στην πλατεία Εξαρχείων. Διαφωνεί μερίδα πολιτών. Κάποιοι δηλώνουν κάτοικοι Εξαρχείων. Πιθανώς ναι, αλλά δεν είναι απολύτως τεκμηριωμένο πόσοι εκ των μονίμων κατοίκων δεν θα ήθελαν σταθμό μετρό κάτω από τα πόδια τους, σε κοντινή απόσταση από τα σπίτια ή την εργασία τους εάν πρόκειται για τους επαγγελματίες που απασχολούνται στην περιοχή. Σε κάθε περίπτωση, εκφράζονται δυνατά όσοι καταφέρνουν να κάνουν δημοσίως αισθητή την παρουσία τους με φωνές, συνθήματα και αντιδραστική συμπεριφορά. Στα αντεπιχειρήματα κυριαρχεί η πρόταση για εγκατάσταση του σταθμού στην οδό Τοσίτσα με την διατυπωθείσα… βεβαιότητα ότι η πλατεία Εξαρχείων θα βγει λαβωμένη από την κατασκευή του σταθμού στο υπέδαφός της. Συνηγορούν στην άποψη αυτή και φωνές που περιβάλλονται με επιστημονική και κομματική θεώρηση. Οτι η πλατεία θα μείνει άδενδρη, ότι θα απολέσει τη φυσιογνωμία της, την ταυτότητά της, ότι θα χαθεί η αυτονομία των Εξαρχείων, ότι θα παραδοθεί στα συμφέροντα της ιδιωτικοποίησης. Τον τελικό αφορισμό διατύπωσε ο Χρ. Βερναρδάκης, πανεπιστημιακός, ο οποίος συμπύκνωσε τη θέση της αξ. αντιπολίτευσης μετά από ημέρες αφωνίας επί του θέματος: «Με πρόσχημα την κατασκευή του μετρό καταστρέφεται μια ακόμη γειτονιά», έγραψε! Είναι ο ίδιος, που ως υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα, το 2017 συμφωνούσε με τη δημοπράτηση του έργου στο οποίο οριζόταν ότι ο σταθμός θα κατασκευαστεί πάνω στην πλατεία και το 2018 όταν εκδιδόταν η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων. Η υπενθύμιση διευκολύνει εκείνους που δεν βρίσκουν τον λόγο να ζητείται η άποψη του ΣΥΡΙΖΑ για το έργο, όταν σήμερα καλείται άλλη Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τη διαμαρτυρία. Στα Δημόσια κατασκευαστικά έργα του Κράτους (που έχει συνέχεια) έχει νόημα να γνωρίζουμε εάν ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει ως αξ. αντιπολίτευση την απόφαση που έλαβε ως κυβέρνηση ή με δηλώσεις στελεχών του μέσω τουίτερ την απαρνείται για να ψαρέψει μέσα στη θολή διαμαρτυρία.

Η κατασκευή του σταθμού μετρό στην πλατεία Εξαρχείων είναι αυτονόητο ότι θα ωφελήσει την περιοχή να επιστρέψει στον ιστορικό αστικό της χαρακτήρα, να επανασυνδεθεί με την πόλη, να περιορίσει κατά το δυνατόν καταστάσεις ανομίας και φυσικά να εξακολουθήσει στο μέλλον να είναι μια περιοχή φωτός, ελεύθερης έκφρασης, δημιουργίας και όχι της δυστοπίας που της προσδίδεται από διάφορους υποτιθέμενους προστάτες. Η κριτική που (ασφαλώς) πρέπει να γίνει αναφορικώς με τη χάραξη του μετρό δεν είναι η κατασκευή των σταθμών κάτω από τις πλατείες αλλά αντιθέτως η έως σήμερα επιλογή να διασχίζουν οι γραμμές τις λεωφόρους μακριά από τις γειτονιές με συνέπεια να αναζητούν οι πολίτες χώρους στάθμευσης για να παρκάρουν το όχημά τους με το οποίο πηγαίνουν στον σταθμό μετρό! Παλαβό εντελώς. Φαίνεται πως ήρθε η στιγμή να σταματήσουμε τον παραλογισμό. Μην τον αφήσουμε να «ξαναβγεί» από τον σταθμό της πλατείας Εξαρχείων. Η περίπτωση της Αγ. Παρασκευής είναι αρκετά γελοία…

Ο Αρης Πορτοσάλτε είναι δημοσιογράφος