Ο τελευταίος {CR}χορός στο ΑϊντχόΦεν;

Ο Χριστόφορος Μερούσης είναι ένας από τους πρωταθλητές μας στον μαραθώνιο δρόμο που έγραψαν ιστορία στο αγώνισμα. Δικαιωματικά κατατάσσεται στους καλύτερους, στους κορυφαίους όλων των εποχών. Αναδείχθηκε κατ’ επανάληψη πανελληνιονίκης και πέτυχε τον πιο μεγάλο στόχο όλων των πρωταθλητών σε κάθε άθλημα, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο της Βραζιλίας το 2016.

Μετά από αυτή την καταπληκτική πορεία ο ίδιος σήμερα δηλώνει ότι μπαίνει στην τελική ευθεία για να τρέξει μερικά χιλιόμετρα ακόμη σε επίπεδο πρωταθλητισμού, έχοντας αποφασίσει να συνεχίσει τον αθλητισμό μέχρι τα βαθιά γεράματα. Παράλληλα αναδεικνύεται πρωταθλητής και από το πόστο του διοργανωτή αγώνων, καθώς εδώ και δύο χρόνια είναι πρόεδρος του συλλόγου δρομέων στον αγαπημένο του τόπο, στο νησί του, την πανέμορφη Χίο.

«Αλλο άγχος έχει το ένα και άλλο το άλλο. Κάνοντας πρωταθλητισμό στο τρέξιμο η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τον εαυτό σου. Για τη διοργάνωση αγώνων από έναν σύλλογο δρομέων το άγχος το έχουμε πολλοί».

Τρεις χιώτικοι αγώνες

Για το δρομικό κίνημα αυτό που έχουν καταφέρει στη Χίο είναι εντυπωσιακό. Μιλάμε για ένα ακριτικό νησί που, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες λόγω της γεωγραφικής του θέσης, διοργανώνει κάθε χρόνο τρεις αγώνες.

«Φέτος κάναμε για δεύτερη χρονιά τον ορεινό αγώνα και θεωρώ ότι ήταν εξίσου επιτυχημένος με τον πρώτο. Είναι τα πρώτα μας βήματα ως συλλόγου στο ορεινό τρέξιμο. Παραδοσιακά κάνουμε τον αγώνα των γυναικών την άνοιξη και έχουμε τον Ημιμαραθώνιο τέλος Αυγούστου. Από εκεί και πέρα στόχος είναι να κάνουμε και κοινωνικές δράσεις όπως η αιμοδοσία ή ομαδικές προπονήσεις».

Ο αγώνας των γυναικών δεν έχει αγωνιστικό χαρακτήρα ενώ ο ορεινός φέτος είχε αποστάσεις για όλους. Πεντάρι για τους αρχάριους, αγώνα 12 χλμ. για εκείνους που δοκιμάζουν να τρέξουν στο βουνό και τη μεγάλη απόσταση των 23 χλμ. για τους έμπειρους. Ο Ημιμαραθώνιος όμως που θα διεξαχθεί φέτος στις 28 Αυγούστου είναι εκείνος ο αγώνας που στην πορεία των χρόνων έχει ξεχωρίσει.

Τρέξιμο και διακοπές

«Φέτος θα είναι η δέκατη διοργάνωση. Το 2020 δεν έγινε βέβαια λόγω της πανδημίας. Θεωρείται ο καλύτερος δρομικός αγώνας στο Βόρειο Αιγαίο. Ολα τα στοιχεία αυτό δείχνουν. Και βέβαια δίνει τη δυνατότητα στους δρομείς που θα ταξιδέψουν στη Χίο να το συνδυάσουν με τις διακοπές τους και να γνωρίσουν το νησί μας».

Προσωπικά θεωρώ ότι ο Ημιμαραθώνιος στη Χίο έχει την πιο όμορφη διαδρομή δεδομένου ότι πραγματοποιείται στον Κάμπο του νησιού και οι δρομείς περνούν μέσα από μοναδικά αρχοντικά. Οι δρομείς των 10 χλμ. κάνουν μια στροφή και εκείνοι του Ημιμαραθωνίου απολαμβάνουν και μια δεύτερη. Αυτό ίσως στο μέλλον αλλάξει. «Εκανα προσπάθεια να ανοίξουμε τη διαδρομή περισσότερο. Δεν είμαστε έτοιμοι αυτή τη στιγμή. Θα το προσπαθήσω μόλις βρω τις δυνάμεις για να το αγκαλιάσει όλο το νησί και ο στόχος θα είναι να περνάει από πολλά σημεία».

Τον ρώτησα αν περνάει από τη σκέψη τους στη Χίο να διοργανώσουν και τέταρτο αγώνα και να είναι Μαραθώνιος. «Το έχω σκεφτεί. Είναι λίγο τολμηρό το εγχείρημα καθώς θα πρέπει να επιλέξει κάποιος να έρθει να τρέξει Μαραθώνιο τη στιγμή που θα ψάχνει την καλύτερη δυνατή επιλογή για μια επίδοση. Δεν μπορώ πάντως να πω ότι δεν περνάει από το μυαλό μου».

Ο Φίλιππος Γιαννικάκης

Επιστρέψαμε στον Ημιμαραθώνιο και με συγκίνηση θυμηθήκαμε τον αθλητή του Φίλιππο Γιαννικάκη που έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή πριν από μερικές ημέρες. «Φέτος είχαμε αυτό το πολύ δυσάρεστο γεγονός. Εφυγε ο συναθλητής μας, ο Φίλιππος. Η απόσταση των 10 χλμ., που ήταν και η αγαπημένη του, θα γίνεται πλέον για πάντα στη μνήμη του με την επωνυμία “Φίλιππος Γιαννικάκης”. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε. Είναι φόρος τιμής. Να τον τιμήσουμε ως σύλλογος και ως συναθλητές του με αυτόν τον τρόπο».

Μείναμε για κάποια δευτερόλεπτα αμίλητοι. Ηταν σαν να κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του Φίλιππου. Κάποια στιγμή βρήκα τη φωνή μου και ρώτησα πώς πάνε οι εγγραφές. «Εχουμε ήδη πολλές και κάποιες από την Τουρκία, όπως κάθε χρόνο. Οι εγγραφές προχωρούν. Οι Χιώτες βέβαια ακόμα δεν έχουν γραφτεί. Στόχος μου είναι όλοι οι Χιώτες να αγκαλιάσουμε τον αγώνα και να γραφόμαστε από τους πρώτους. Δεν είναι αυτονόητο ότι κάθε χρόνο ο αγώνας γίνεται. Γίνεται με πολύ κόπο και προσπάθεια και αν δεν τον έχουμε, θα τον εκτιμήσουμε. Το πρώτο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να παρέχουμε στο αγώνα τα πάντα ώστε να μη φθίνει ποτέ».

Τα πέτρινα χρόνια

Στη Χίο, όπως και σε όλη την Ελλάδα, το τρέξιμο δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές κάποιες δεκαετίες πριν. Ο Χριστόφορος Μερούσης ήταν από εκείνους τους πρωταθλητές που κατάφεραν με το παράδειγμά τους να σηκώσουν πολλούς ανθρώπους από τον καναπέ. «Εζησα τις πέτρινες εποχές στη Χίο, το ’94, το ’95, το ’96, που το γήπεδο ήταν ακόμα χώμα. Οι άνθρωποι δεν έτρεχαν και τους φαινόταν περίεργο και εξωγήινο να τρέχεις. Αυτό “χτίστηκε”, είδαμε τον κόσμο δειλά δειλά να περπατάει, μετά να τρέχει και στη συνέχεια αυτή την εκτίναξη του δρομικού κινήματος. Αυτός ο αγώνας είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας. Εφερε κοντά τους ανθρώπους οι οποίοι άρχισαν να γυμνάζονται. Είναι πολυτέλεια να έχεις τέτοια γεγονότα όπως ο Ημιμαραθώνιος της Χίου και το νησί αυτή την πολυτέλεια την αξίζει».

Ο ίδιος στήριξε τον τόπο του έμπρακτα. Δεν έφυγε ποτέ. Πέρασε τη ζωή του μέχρι σήμερα τρέχοντας στη Χίο, την οποία αποκαλεί στήριγμά του. Τον ρώτησα ποια όνειρα κάνει για το μέλλον. «Ονειρα στον πρωταθλητισμό; Αυτά που είχα πάνω κάτω τα πέτυχα. Δεν θα διστάσω να πω ότι θα σταματήσω κάποια στιγμή και αυτό θα συμβεί πολύ σύντομα. Από τη στιγμή που οι άνθρωποι με τιμούν λέγοντας ότι εμπνέω και η έμπνευση δεν αγοράζεται, θα ήθελα να συνεχίσω μέσα από τον δρόμο της προσφοράς στην κοινωνία και τα παιδιά μας. Θα προπονούμαι, θα γυμνάζομαι για όλη μου τη ζωή. Θα προσπαθώ να εμπνέω τους ανθρώπους να ασχολούνται με τον αθλητισμό. Ο αθλητισμός είναι ευεργετικό κομμάτι. Ο πρωταθλητισμός είναι δύσβατος».

Πατέρας και γιος

Ηταν εύλογη η απορία μου. Τι θα κάνει αν ο οκτάχρονος σήμερα γιος του έχει ταλέντο στο τρέξιμο. «Θα ήθελα πρωταρχικά να γίνει αθλητής, όχι πρωταθλητής. Αν έχει το ταλέντο για να κάνει πρωταθλητισμό, θα τον στηρίξω, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός μου».

Ο ίδιος πάντως ετοιμάζεται για έναν ακόμα σημαντικό αγώνα όπου θα λάβει μέρος και με την ιδιότητα του αστυνομικού καθώς υπηρετεί στην ΕΛ.ΑΣ. «Πρόκειται για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αστυνομικών που θα διεξαχθεί 6-10 Οκτωβρίου στο Αϊντχόφεν. Θα τρέξω Μαραθώνιο. Οι τελευταίοι χοροί είναι αυτοί. Αυτό είναι σίγουρο».