Πώς χτυπάει η καμπάνα

Ο Hemingway δεν διερωτήθηκε ποτέ πώς χτυπάει η καμπάνα, το ερώτημα ήταν για ποιον. Οι κάτοικοι, οι περίοικοι, οι ευκαιριακά παρευρισκόμενοι κοντά στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στου Ψυρή έψαχναν όμως πώς χτυπάει η καμπάνα. Ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός – πάρα πολλά ντεσιμπέλ – και με μεγάλη διάρκεια αλλά η καμπάνα ήταν ακίνητη και δεν υπήρχε στον ορίζοντα ούτε υποψία κωδωνοκρούστη. Τελικά δεν χτυπούσε καμία καμπάνα. Ο καμπανάτος ήχος προερχόταν από το ηλεκτρονικό σύστημα και τα μεγάφωνα της εκκλησίας. Προφανώς ο ήχος ήταν γραμμένος σε ένα στικάκι ή σε ένα CD.

Φίλοι μου λένε ότι αυτό συμβαίνει και σε άλλες εκκλησίες όπως στον Αγ. Διονύσιο στο Κολωνάκι και αλλού. Ο «εκσυγχρονισμός» της εκκλησίας φαίνεται πέρασε στα ηλεκτρονικά μέσα παραγωγής ήχου. Πού να τρέχεις να βαράς την καμπάνα… Πιο απλό να πατάς ένα κουμπί και με εγγυημένο τον θόρυβο, πολύ ανώτερο από τον θόρυβο που κάνει η κρούση σιδήρου σε σίδερο.

Ετσι που προχωράει η τεχνολογία και η αξιοποίησή της από την εκκλησία μπορούμε υποθέτω, σε λίγο καιρό να περιμένουμε οι λειτουργίες να γίνονται με ρομπότ – παπάδες. Ισως αυτόν τον «φόβο» είχε κατά νου η κυβέρνηση και εξήγγειλε καμιά τετρακοσαριά νέες θέσεις ιερέων. Να προτείνω να εξαγγείλει και κάποιες εκατοντάδες θέσεις κωδωνοκρουστών μπας και γλιτώσουμε -ή έστω καθυστερήσουμε – τις ηλεκτρονικές κωδωνοκρουσίες;

Ο Σπύρος Καβουνίδης είναι δρ πολιτικός μηχανικός