ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Πρόθεση
Κατά τα λεγόμενα του Στέλιου Κούλογλου, «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία πρόθεση να ενδώσει σ’ αυτό το ύφος διαλόγου και να βοηθήσει τον κ. Μητσοτάκη να συσπειρώσει την παράταξή του, που χάνει δυνάμεις προς τα αριστερά και τα δεξιά». Ενδεχομένως να μην επιθυμούν κάποιοι σύντροφοι να υποκύψουν στα θέλγητρα της τοξικότητας. Ωστόσο, ο ρόλος που θέλουν να παίξουν οι συριζαίοι είναι κόντρα στη φύση ενός κόμματος το οποίο έχει φέρει τον πολακισμό στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής.

Νόμος
«Λίγη προσοχή. Η αναστολή δεν δόθηκε με καμία διάταξη νόμου οποιουδήποτε κόμματος. Από το 1934, σχέδιο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, μέχρι και σήμερα ισχύει ο ίδιος κανόνας: επί πρόσκαιρης κάθειρξης, όπως στην προκειμένη περίπτωση, αποφασίζει το δικαστήριο. Δεν υποχρεώνει ο νόμος», έγραψε στα σόσιαλ μίντια ο Χάρης Καστανίδης. Οι κακές γλώσσες θα υπέθεταν ότι η παρατήρησή του είναι μάλλον φιλοσυριζαϊκή. Αλλά ας μείνουμε στη λιγότερο προφανή ανάγνωσή της: η δικαιοσύνη στις δημοκρατίες απονέμεται από τα δικαστήρια, όχι από τα κόμματα.

Παράπονα
Λέγεται ότι ο Παύλος Μαρινάκης έγινε δέκτης παραπόνων από στελέχη της ΝΔ που δεν είδαν με καλό μάτι την ιδέα να προτείνει η κυβέρνηση την Εύη Χριστοφιλοπούλου για επικεφαλής της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι γαλάζιοι γκρινιάζουν για κεντροαριστερές μεταγραφές – τελειωμένες ή σχεδιαζόμενες. Προφανώς, λίγοι στο κόμμα συμφωνούν με τη διαπίστωση έμπειρου νεοδημοκράτη κοινοβουλευτικού πως χάρη στα ανοίγματα προς το Κέντρο έγιναν συμπολίτευση.

Δικαιοσύνη
Αφού σηκώθηκε το πανό στη συναυλία του στο Κατράκειο, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου θέλησε να πει κι εκείνος κάποια πράγματα στο κοινό του. Οπως, για παράδειγμα, ότι κατά τη γνώμη του η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα ήταν πάντα ταξική αλλά πλέον έγινε και τοξική. Αν πάντως ζούσαμε στη δυστοπία που καλλιτέχνες σαν κι αυτόν διατείνονται ότι ζούμε, κανείς τους δεν θα είχε την ελευθερία να κηρύττει από σκηνής εναντίον της.