Στίγμα

Διαβήματα και ερωτήματα

Διπλωματία από τα Lidl ή πώς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ξεφτιλίζεται διεθνώς πλην της ημεδαπής. Κατά την ειδησεογραφία, με εντολή του υπουργού Εξωτερικών κ. Δένδια, ο έλληνας πρεσβευτής στο Βελιγράδι έκανε διάβημα στη σερβική κυβέρνηση για το φορτίο που μετέφερε το αεροσκάφος Antonov το οποίο κατέπεσε στα περίχωρα της Καβάλας, διότι, λέει, δεν είχε ενημερωθεί η Ελλάδα για το φορτίο που μετέφερε. Ο δε γενικός γραμματέας του υπουργείου κάλεσε τον πρεσβευτή της Ουκρανίας και του διαμαρτυρήθηκε διότι το αεροπλάνο ήταν, λέει, ουκρανικό και άρα έχει ευθύνη και η Ουκρανία, στην οποία ανήκε το αεροσκάφος, για το τι μετέφερε.

Δεν ξέρω γιατί τα ανακοινώνουν όλα αυτά, όμως οφείλω να τους ενημερώσω ότι όσοι τα άκουσαν ή τα διάβασαν, και ξέρουν (ΞΕΡΟΥΝ, επαναλαμβάνω!), γέλασαν με την καρδιά τους. Διότι οι ανακοινώσεις αυτές μόνο σε κορόιδα απευθύνονται. Και θα ήταν καλύτερα να μην είχαν εκδοθεί. Για να μη γελάει ο κόσμος δηλαδή.

Κάνω μια σύνοψη για να φανεί το γελοίο του πράγματος: ένα ουκρανικό αεροσκάφος, που ανήκει σε μια αμερικανική εταιρεία μεταφορών, πραγματοποιεί μέσα στη μαύρη νύχτα μια πτήση υποτίθεται αρχικά για την Ιορδανία και εν συνεχεία για το Μπανγκλαντές. Και δεν πετάει μέσω Βουλγαρίας, Τουρκίας, που είναι και πιο κοντά, έρχεται από το Αιγαίο, που έχει μελτεμάκι στα 6-7 μποφόρ, για να δοκιμάσει προφανώς ο πιλότος τις αντοχές στον καιρό ενός αεροπλάνου που έκλεισε 50 χρόνια και βάλε.

Κι όταν ξεκινούν τα προβλήματά του, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας τού λένε του ουκρανού πιλότου, πήγαινε Θεσσαλονίκη, που είναι κοντά και έχει όλα τα συστήματα, αλλά αυτός λέει, άσε, καλύτερα να πάω Χρυσούπολη Καβάλας, είχε ακούσει προφανώς ότι η Χρυσούπολη έχει κάτι ακανέδες μούρλια, πνιγμένους στην άχνη.

Ερώτηση (πολλαπλή): Πόσο σίγουρο είναι ότι το Antonov πορευόταν για το Μπανγκλαντές, την Ιορδανία ή δεν ξέρω πού αλλού και δεν είχε, όπως φημολογείται έντονα, προορισμό τη Χρυσούπολη; Να φορτώσει και από εκεί όπλα για την Ουκρανία; Δικά μας ή αμερικάνικα; Και απλώς λόγω βλάβης να κατέπεσε;

Το «μόνο του ή με ρωσική… βοήθεια» δεν το θέτω καν στο τραπέζι…

Βελγική αποικιοκρατία

Βελγιάδος το ανάγνωσμα και σήμερα, διότι χθες λόγω «πληθώρας» επίκαιρης ύλης, που έγραφαν και παλιά οι εφημεριδογράφοι, παρέλειψα να αναφερθώ σε μια κολοσσιαία μορφή της βελγικής κουλτούρας – τον περίφημο Γιαν Φαμπρ. Που τον έφερε στα μέρη μας ο «Λεγάμενος» το 2016, προκειμένου να «αναμορφώσει» το Φεστιβάλ Αθηνών, διότι – τρομάρα του – δεν συμβάδιζε με τις περί πολιτισμού αντιλήψεις του. Προσέλαβε τον καλλιτέχνη εκ Βελγίου, απολύοντας από τη θέση της μια πραγματικά σπουδαία προσωπικότητα του πολιτισμού, τον κύριο Γιώργο Λούκο.

Τον έφερε, λοιπόν, ο «Λεγάμενος» τον Γιαν Φαμπρ τον Βέλγο, τον διόρισε δόξη και τιμή επικεφαλής του Φεστιβάλ Αθηνών, και τι έκανε αμέσως ο τύπος αυτός; Γέμισε το πρόγραμμα του φεστιβάλ με βελγικές παραγωγές – κάτι κολλητοί, κάτι φίλοι και κάτι παρεάκια περίεργα.

Τα είδαν αυτά οι δικοί μας και τρελάθηκαν, καθώς το παλικάρι τούς έκοβε το ψωμί (πρόκειται για τους ίδιους που τώρα χειροκροτούν τους Βέλγους στην Καλαμάτα που σήκωσαν πανό για τον Λιγνάδη, και πετροβολούν τη Μενδώνη που αποχώρησε από το φεστιβάλ για να μη νομιμοποιήσει την ξεφτίλα). Πλάκωσαν, που λέτε, τις ανακοινώσεις τότε (ένα ένα τα θυμάμαι) και έκαναν λόγο για αντιμετώπιση της Ελλάδας από τον Φαμπρ ως χώρας της υποσαχάριας Αφρικής και αναβίωση της… βελγικής αποικιοκρατίας!!!

Ωραία πράγματα.

Βασανιστήρια και «παλλόμενα πέη»

Ποιος όμως ήταν ο Γιαν Φαμπρ και τι είχε κάνει στη ζωή του; Εμείς, οι Θεσσαλονικείς δηλαδή, τον είχαμε γνωρίσει από παράσταση υπό τον εξόχως καλλιτεχνικό τίτλο… «Παλλόμενα πέη» στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, όπου το concept του έργου απεικόνιζε την αρρωστημένη ιδιοσυγκρασία του καλλιτέχνη – όλο το θέμα ήταν μερικοί χορευτές που περιφέρονταν ολόγυμνοι στη σκηνή, υποτίθεται εκτελώντας χορευτικές κινήσεις. Οι συριζαίοι τον έφεραν εδώ, παρά το γεγονός ότι στο Βέλγιο είχε κατηγορηθεί για βασανισμούς ζώων επί σκηνής, προκειμένου να εμφανίσει ενός είδους καλλιτεχνικό αποτέλεσμα!!

Σκέψου τώρα, βασάνιζε ζώα για καλλιτεχνικούς λόγους και οι δικοί μας τον προσέλαβαν. Τι να πω…

Δεν ξέρω τι δουλειά έκαναν τότε αυτοί που σήκωσαν το πανό στην Καλαμάτα (εκεί εγώ…), αλλά όσο κι αν έψαξα στο Διαδίκτυο δεν βρήκα καμία σχετική διαμαρτυρία. Ούτε για το καλλιτεχνικό βάρος των «παλλόμενων πεών» ούτε για τα καημένα τα ζωάκια.

Μαθήματα… ηθικής

Και πάμε τώρα στη συνέχεια αυτής της ωραίας βελγικής ιστορίας που απεικονίζει από τη μια τη διαχρονικά βλαχομπαρόκ αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό και από την άλλη τον ακραίο αρχοντοχωριατισμό που τους διέκρινε. Ο βαριά «κουλτουριάρης» «Λεγάμενος», του οποίου οι καλλιτεχνικές ανησυχίες ζήτημα αν ξεπερνούσαν τα όρια βιντεοταινιών του ’80 και του ’90 με Στάθη Ψάλτη, Σταμάτη Γαρδέλη, Καίτη Φίνου και Στηβ Ντούζο, τα αψήφησε όλα αυτά (ήταν και 2016, αισθανόταν ακόμη πολύ δυνατός) και για να επισημοποιήσει τον διορισμό αυτού του επιεικώς περίεργου τύπου ως γενικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών τον κάλεσε στο Μέγαρο Μαξίμου.

Και υποτίθεται ότι είχαν και συνομιλία – σε ποια γλώσσα, άγνωστο. Διότι τότε τα αγγλικά του δικού μας ήταν επιπέδου νεοσύλλεκτου «καμακιού» που επιχειρεί να κάνει καριέρα στο Φαληράκι Ρόδου – «ντου γιου χαβ τάιμ φορ κόφι, μαμαζέλ;»!

Η ουσία είναι ότι το project δεν πήγε καλά – είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες στον καλλιτεχνικό χώρο με τον mister «παλλόμενα πέη». Και η κυβέρνηση εξαναγκάστηκε έπειτα από λίγο να τον απολύσει (είχε και μια συμμετοχή σε αυτό, λέγεται, ο συνεταίρος Καμμένος).

Ο Γιαν Φαμπρ γύρισε στο Βέλγιο, αφού μας έβρισε πατόκορφα που είμαστε άξεστος λαός και πολύ οπισθοδρομικός πολιτιστικά καθώς δεν αποθεώσαμε τα «παλλόμενα πέη», και ύστερα ήρθε η ώρα της λήθης γι’ αυτόν. Μέχρι το 2018, περίπου δύο χρόνια αργότερα. Που μας ήρθαν τα νέα από τις Βρυξέλλες. Οταν 20 χορευτές και χορεύτριες, πρώην συνεργάτες του Γιαν Φαμπρ σε θίασο της Αμβέρσας, τον κατήγγειλαν με ανοικτή επιστολή για «ταπεινώσεις» στις οποίες τους υπέβαλλε καθώς και για εκβιασμούς σεξουαλικού χαρακτήρα.

Ηταν κάποιος από το συγκροτηματάκι της Καλαμάτας μεταξύ αυτών που μήνυσαν τον Φαμπρ; Δεν το ξέρω, και πολύ θα ήθελα να το μάθω. Η ουσία είναι ότι ο τύπος έχει παραπεμφθεί σε δίκη. Αλλά πανό δεν σήκωσε κανείς στις παραστάσεις του. Ούτε έβρισε τον βέλγο υπουργό Πολιτισμού γιατί του επιτρέπεται να σκηνοθετεί στο θέατρο.

Αυτά για να ξέρουμε τι λέμε και να μη μας σηκώνουν το δάχτυλο εκείνοι που έχουν πριν από όλους και περισσότερο από όλους τη φωλιά τους λερωμένη. Ακου οι Βέλγοι τώρα, μαθήματα ηθικής. Και ο ΣΥΡΙΖΑ που μας κουβάλησε τον Γιαν Φαμπρ ως αναμορφωτής του ελληνικού πολιτισμού. Μην τρελαθούμε τώρα…