Λάθος οι προβλέψεις για το δολάριο

Θα έπρεπε να είχα ακούσει τον Αλαν Γκρίνσπαν – τουλάχιστον όσον αφορά τις προβλέψεις νομισμάτων. Ο πρώην πρόεδρος της Federal Reserve μου είπε κάποτε ότι ήταν ένα ανόητο παιχνίδι να προσπαθεί κανείς να προβλέπει τις ισοτιμίες.

Πριν από δύο χρόνια, αγνόησα τη συμβουλή του μαέστρου προβλέποντας ότι το δολάριο ΗΠΑ θα κατρακυλούσε κατά 35%.

Μετά από μια πτώση 9% το δεύτερο εξάμηνο του 2020, ο γενικός δείκτης δολαρίου – η πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία όπως υπολογίζεται από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών – έχει κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση, εκτινασσόμενη κατά 12,3% από τον Ιανουάριο του 2021 έως τον Μάιο του 2022. Αυτό βάζει το δολάριο 2,3% πάνω από το επίπεδό του τον Μάιο του 2020, περίπου την περίοδο που έκανα αυτή το φαινομενικά ανόητη πρόβλεψη.

Οταν η Fed άλλαξε καθυστερημένα πολιτική στα τέλη του 2021, θα έπρεπε να είχα κάνει το ίδιο πράγμα με την πρόβλεψή μου για το δολάριο. Η στρατιωτική επίθεση στην Ουκρανία δημιούργησε σημαντική προσφορά για ασφαλές καταφύγιο στο δολάριο. Το ευρώ και ακόμη και το γουάν έπεσαν αντί να ανέβουν όπως είχα προβλέψει, και το γιεν της Ιαπωνίας κατέρρευσε λόγω της σταθερής πολιτικής της Τράπεζας της Ιαπωνίας.

Υπάρχουν πολλά μαθήματα από αυτό το επεισόδιο. Πρώτον, και προφανώς, μην πολεμάτε τη Fed. Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ έκανε τελικά το σωστό. Εχει πολλά περισσότερα να κάνει, αλλά τώρα φαίνεται πιο πρόθυμη να τα κάνει. Δεύτερον, οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται λιγότερο για θεωρίες.

Η νομισματική σύσφιξη των ΗΠΑ θεωρείται λιγότερο ως παραχώρηση χρηματοδότησης τρεχουσών συναλλαγών από μια αμερικανική οικονομία με μικρή αποταμίευση και περισσότερο ως μια απέλπιδα προσπάθεια να καλυφθεί η καμπύλη αποδόσεων.

Τρίτον, το υπέρογκο προνόμιο του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος δεν είναι ποτέ πιο ξεκάθαρο από ό,τι σε περιόδους πολέμου. Με τον κόσμο σε αναταραχή χάρη στον Πούτιν, η ιδέα του λεγόμενου ΤΙΝΑ («δεν υπάρχει εναλλακτική» – στα αγγλικά – για το δολάριο) είναι πιο σαγηνευτική από ποτέ.

Τελικά, φυσικά, όλα συνοψίζονται στο πόσο από αυτό έχει ήδη προεξοφληθεί από τις μελλοντικές χρηματοπιστωτικές αγορές. Υποψιάζομαι ότι η κίνηση της Fed και ο παράγοντας TINA είναι ήδη υπέρ ενός υπερτιμημένου δολαρίου. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για τη δεινή πρόβλεψη του ισοζυγίου πληρωμών των ΗΠΑ. Ξέρω, ξέρω – αυτό είπα και πριν από δύο χρόνια.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι πρώην πρόεδρος της Morgan Stanley Asia και επικεφαλής οικονομολόγος της εταιρείας. Είναι μέλος του διδακτικού προσωπικού του Yale University.