Το ζητούμενο είναι {LF}να υπάρξει αντίδραση

Η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο είναι σε έξαρση ως αποτέλεσμα των διεθνών εξελίξεων, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Δυστυχώς, έχει και πάλι αναβαθμιστεί ο ρόλος της Τουρκίας και για Δύση και για Ανατολή. Ξεκάθαρα το καθεστώς Ερντογάν έχει θεωρήσει ότι είναι η στιγμή να αναβαθμίσει την επιθετικότητα της χώρας του έναντι σε Ελλάδα, Συρία, Κυπριακό και όπου αλλού κρίνει ότι προωθεί τα τουρκικά αναθεωρητικά σχέδια και στρώνει τον δρόμο για τις εκλογές του 2023 στην Τουρκία.

Το ζητούμενο δεν είναι να αναλύσει κάποιος τη συμπεριφορά της Τουρκίας, γιατί αυτή θεωρώ ότι είναι πλέον ξεκάθαρη. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει αντίδραση. Τόσο από τις υπεύθυνες κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο αλλά και από τους οργανισμούς στους οποίους μετέχουν οι δύο χώρες. Ως Κύπριος, για παράδειγμα, δεν μπορώ παρά να μένω εντυπωσιασμένος από την απίστευτη αντίδραση της ΕΕ στην επίθεση της Ρωσίας ενάντια στην ανεξαρτησία, κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και ταυτόχρονα από την απίστευτη ανοχή, αδιαφορία, ακόμα και συγκάλυψη της τουρκικής συμπεριφοράς στην Κύπρο από το 1974 και εντεύθεν. Διερωτώμαι γιατί κυρώσεις εφαρμόζονται για τη Ρωσία και κατά καιρούς και για πολλούς άλλους και ποτέ για την Τουρκία. Εξεγείρομαι γιατί το ΝΑΤΟ αν μπορούσε θα εισερχόταν στρατιωτικά στη Μόσχα για να την τιμωρήσει, αλλά η θέση του αναφορικά με τα τουρκικά σχέδια στο Αιγαίο και τις απειλές κατά των νησιών είναι να λέει «βρείτε τα στα συμμαχικά πλαίσια». Εδώ και 60 και πλέον χρόνια αυτή η προσέγγιση οδήγησε σε συνεχείς υποχωρήσεις και απώλειες για Ελλάδα και Κύπρο. Πολύ φοβάμαι ότι προσπαθούν να εκτονώσουν την κρίση που προκαλεί μονόπλευρα την Τουρκία και να ηρεμήσουν τον τουρκικό γκρίζο λύκο προσφέροντάς του εδέσματα τα οποία δεν είναι ούτε δικά τους, ούτε δικά του φυσικά, ούτε αδέσποτα αφημένα στο τραπέζι. Δυστυχώς οι σύμμαχοι ή «σύμμαχοι» στρώνουν τραπέζι έτσι ώστε να γευτεί ένα μέρος από τα γλυκά του Αιγαίου γεννήματα ο λύκος της Ανατολίας, μπας και ηρεμήσει. Εστω και για λίγο. Τουλάχιστον ώσπου να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ Σουηδία και Φινλανδία για το… κοινό καλό. Ενα «κοινό καλό» που σχεδόν ποτέ από το 1950 και μετά δεν συμπεριέλαβε Ελλάδα και Κύπρο. Φυσικά τα αποτελέσματα της τουρκικής επιθετικότητας θα τα υποστεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και η Κύπρος.

Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να ορθώνουν ανάστημα. Να αντιδράσουν. Δεν μπορεί, δεν γίνεται συνεχώς να προστρέχει η Ελλάδα π.χ. να υλοποιεί με πρωτοφανή αφοσίωση τις κοινές συμμαχικές αποφάσεις αλλά στο τέλος οι σύμμαχοι να ικανοποιούν τις παράλογες, πειρατικές απαιτήσεις της άσωτης κόρης Τουρκίας.

Ο Νίκος Κατσουρίδης είναι πρώην βουλευτής ΑΚΕΛ