Η μεγάλη υποκρισία

Θα ξεκινήσω με κάτι μακάβριο σήμερα, όπως το κλασικό «Ο νεκρός δεδικαίωται» – επ’ αφορμή την έκπληξη πολλών και διαφόρων, ημών των δημοσιογράφων συμπεριλαμβανομένων, για την αμύθητη (για τα δεδομένα ενός λειτουργού του Τύπου) περιουσία του εκλιπόντος Γιώργου Τράγκα.

Αλλά «δεδικαίωται» πραγματικά; Ιδού η απορία, η οποία δεν έχει λυθεί από πολλών αιώνων τώρα – από τότε δηλαδή που οι σοφοί, κατά βάση, ημών πρόγονοι κατέληξαν σε αυτόν τον αφορισμό, ο οποίος έφτασε ως τις ημέρες μας και εμείς τον αναπαράγουμε.

Εξεπλάγημεν λοιπόν, κι εγώ επίσης, για την περιουσία του «θείου Γιώργου», όπως του άρεσε να τον αποκαλούν, αλλά μόνο ως προς το ύψος της. Οχι για το «πώς» και το «γιατί». Εκείνοι που δεν δικαιούνται να εκπλήσσονται ή να παριστάνουν ότι εκπλήσσονται είναι όσοι στελέχωναν τα τελευταία οκτώ – εννιά χρόνια τις αρμόδιες δικαστικές και ελεγκτικές Αρχές. Δεν δικαιούνται επίσης να εκπλήσσονται ούτε οι πολιτικοί – πολύ περισσότερο αυτοί!

Καθόλου μάλιστα. Και αν το κάνουν, με αφελή ερωτήματα «μα είναι δυνατόν να είχε τέτοια περιουσία ο Τράγκας;», είναι υποκριτές. Για φαρισαίοι, δεν το συζητώ…

Ανοχή διαρκείας

Και εξηγώ αμέσως το «γιατί», διότι, εντάξει, πόσο να ανεχτείς το παραμύθι; Κάποια στιγμή λες «όπα». Λοιπόν, έχω στη διάθεσή μου στοιχείο σοβαρό, το οποίο αποδεικνύει ότι η κάλυψη (ή η ανοχή) στον Γ. Τράγκα ήταν διαχρονική και διακομματική! Πρόκειται για έγγραφο – εντολή κατεπείγουσας έρευνας που εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2014 από τον εισαγγελέα του Οικονομικού Εγκλήματος Παναγιώτη Αθανασίου, η οποία ουδέποτε τελεσφόρησε. Δεν ξέρω καν αν εκτελέστηκε!!!

Η εντολή φέρει ημερομηνία 4 Φεβρουαρίου 2014, απευθύνεται «Προς τον κ. Προϊστάμενο Περιφερειακής Διεύθυνσης Αττικής του ΣΔΟΕ» και παραγγέλλει προκαταρκτική εξέταση με αντικείμενο τη «διακρίβωση ενδεχόμενης διάπραξης αυτεπαγγέλτως διωκομένων εγκλημάτων οικονομικής φύσεως ή συναφών προς αυτά του άρθρου 17Α του νόμου 2523/1997 και λοιπών διατάξεων του νόμου αυτού, καθώς και αυτών του Ποινικού Κώδικα αλλά και του νόμου 3691/2008».

Από τον Φεβρουάριο του 2014 ως τα τέλη του 2017, οπότε και ο γνωστός μας κύριος Δημήτρης, ο «Μίμης» για τους φίλους του (αν είχε ποτέ…), Παπαγγελόπουλος ως αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης αντικατέστησε τον εξαίρετο κ. Αθανασίου από τη θέση του επικεφαλής της Οικονομικής Εισαγγελίας, ο εισαγγελέας ουδέποτε έλαβε κάποιο έγγραφο που να περιγράφει έστω και ακροθιγώς αποτέλεσμα επί των ερευνών που λογικά θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν μετά την εντολή του. Τίποτα. Ακρα του τάφου σιωπή – συνεχίζω εγώ τα μακάβρια…

Το τυράκι στις Αρχές

Τι έπιασε όμως τον εισαγγελέα του Οικονομικού Εγκλήματος να ασχοληθεί με τον Τράγκα; Μια ανώνυμη καταγγελία, αποκαλύπτω. Πριν όμως φτάσω σε αυτό, πρέπει να (υπεν)θυμίσω το κλίμα εκείνης της περιόδου, γιατί μου φαίνεται πως τα ξεχνάμε. Εχουμε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ (Σαμαρά – Βενιζέλου), η χώρα έχει φορτωθεί ένα ακόμη Μνημόνιο, εφαρμόζεται μια βαριά λιτότητα που πλήττει κυρίως τη μικρομεσαία τάξη και τους συνταξιούχους, και κάποιοι που ξέρουν δεν μπορούν να ανεχτούν να συμβαίνει αυτό (που γνωρίζουν από μέσα), την ώρα που κάποιοι την περνάνε ζάχαρη και επιπλέον κάνουν και τους κήνσορες.

Και πλακώνουν τις καταγγελίες. Η Οικονομική Εισαγγελία κατακλύζεται από ανώνυμες καταγγελίες που αφορούν τους πάντες – πολιτικούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους. Ο Τράγκας είναι ένας από αυτούς. Η ανώνυμη καταγγελία που φτάνει στον οικονομικό εισαγγελέα αναφέρει την περίπτωση ενός ακινήτου – μιας βίλας 1.000 τετραγωνικών σε μια τεράστια έκταση – στην ειδυλλιακή Βόρεια Κέρκυρα, περιγράφει με λεπτομέρειες το πώς αποκτήθηκε, αναφέρει ένα σπίτι στην Εκάλη, και γενικά και αόριστα μιλάει για «πολλά ακίνητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό» και για «πολλά εκατομμύρια σε μετρητά και μετοχές». Αναφέρεται επίσης και σε ένα σύμπλεγμα εταιρειών, μέσω των οποίων ο εκλιπών Τράγκας διευρύνει την περιουσία του.

Ο ανώνυμος καταγγέλλων είναι φανερό πως γνωρίζει «πράγματα», αλλά δεν θέλει να πει περισσότερα – ρίχνει το τυράκι για να τσιμπήσουν οι Αρχές…

«Δεν με πειράζετε, δεν σας ενοχλώ»

Αλλά οι Αρχές, οι ελεγκτικές Αρχές, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν «τσίμπησαν». Ως το 2017 που αποχώρησε από τη θέση του ο κ. Αθανασίου δεν έλαβε απάντηση, επίσημη ή ανεπίσημη, επί της εντολής του. Κάτι που να στοιχειοθετεί την καταγγελία ή κάτι αρνητικό ως προς αυτή. Δείγμα ότι στην «Κολομβία» του Νότου, στο «Μεντεγίν» της Μεσογείου, όπως καθημερινά κατήγγελλε ο εκλιπών από ραδιοφώνου, κάποιος/οι σταμάτησε/αν τον έλεγχο. Εξαφάνισαν την εντολή του κ. Αθανασίου. Την εναπόθεσαν σε κάποιο συρτάρι και την άφησαν εκεί.

Η πλάκα είναι πως ούτε η εναλλαγή στην εξουσία, που έφερε τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στη διακυβέρνηση της χώρας, δημιούργησε κάποιο αποτέλεσμα επί της εντολής έρευνας.

Οι φήμες εκείνης της εποχής ήθελαν τον Τράγκα να έχει αποκαταστήσει μια ιδιόμορφη σχέση με το Μέγαρο Μαξίμου που βασιζόταν στο κλασικό «δεν με πειράζετε, δεν σας ενοχλώ». Και βέβαια στο ευρέως διαδεδομένο «καλύτερα να μη σε πιάσει στο στόμα του ο Τράγκας».

Προεκλογικά, προ των εκλογών του 2019 δηλαδή, φυσικά ασχολήθηκε επισταμένως και με επιμονή με τον Κυριάκο, τη Μαρέβα, την Ντόρα και την υπόλοιπη οικογένεια Μητσοτάκη, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον πατριάρχη της οικογένειας Κωνσταντίνο – όλα στον βωμό της ενημέρωσης των ακροατών του…

«Δούλεψε» φιλότιμα για να αποτρέψει τη νίκη του Κυριάκου, αλλά εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι δεν τα κατάφερε. Η ουσία όμως είναι ότι, παρά το γεγονός πως και μετά τις εκλογές συνέχισε απτόητος, εκείνη η περίφημη εντολή Αθανασίου από το 2014 ουδέποτε ενεργοποιήθηκε και πολύ περισσότερο έφερε κάποιο αποτέλεσμα. Αυτό δηλαδή που προέκυψε μετά την εκδημία του και σε λιγότερο από έναν μήνα ερευνών των αρμόδιων Αρχών…

Ο… στιχουργός Καβάφης

Αφήνω τον μακαρίτη «θείο Γιώργο» στην αταραξία του επέκεινα και επανέρχομαι σε ένα πιο γήινο θέμα – αυτό που έθιξα το Σάββατο και αφορούσε το τραγικό επίπεδο της ελληνικής μέσης εκπαίδευσης. Ελαβα πλήθος επιστολών από αναγνώστες της στήλης, που είναι επίσης εξοργισμένοι με την κατάσταση αυτή, την τόσο δυσοίωνη για το μέλλον αυτής της χώρας. Είναι τέτοιος ο όγκος τους, που δεν μπορώ να αναφερθώ σε κάποια ειδικότερα, καθώς οι επισημάνσεις των επιστολογράφων είναι πάνω – κάτω ίδιες: το επίπεδο των διδασκόντων, η δράση των συνδικαλιστών που αποτρέπουν εδώ και δεκαετίες την αξιολόγηση του διδακτικού προσωπικού, οι ευθύνες των πολιτικών που δεν παρακάμπτουν και δεν απορρίπτουν τις πιέσεις, το μαθησιακό μοντέλο που ευνοεί την «παπαγαλία», αντί της γνώσης.

Θα αναφέρω απλώς ότι φαίνεται πως υπάρχουν και άλλοι οι οποίοι παρακολουθούν την εκπομπή «Ρουκ Ζουκ» στον ΑΝΤ1 και φρίττουν επίσης. Οπως ο πρώην υπουργός Σταύρος Κοντονής, ο οποίος μου κοινοποίησε βίντεο στο οποίο νεαρός (φοιτητής, κατά τα φαινόμενα) ερωτάται για το αν γνωρίζει τον Καβάφη. Αυτός με τη σειρά του ρωτάει την παρουσιάστρια κυρία Μακρυπούλια αν πρόκειται περί… τραγουδιστή, εκείνη του απαντάει περιπαικτικά «ναι» και συμπληρωματικά πως τραγουδάει με τον αοιδό Αργυρό! Αλλά όταν του διαβάζει μερικούς στίχους από το έργο του ποιητή «Αλέξανδρος Ιανναίος και Αλεξάνδρα» για να τον βοηθήσει, τότε είναι που ολοκληρώνεται η… τραγωδία! «Α, είναι στιχουργός», απαντάει περιχαρής αυτός.

Εκλαψα…

(Θα την επαναφέρω την πρόταση λοιπόν: το υπουργείο Παιδείας να εξασφαλίσει μερικά επεισόδια της εκπομπής και να μεριμνήσει για την αποστολή τους στους συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ. Μήπως και αντιληφθούν το μέγεθος της ζημιάς που έχουν προκαλέσει…)