ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Το δημογραφικό είναι μείζον ζήτημα για την Ευρώπη και ειδικά για την Ελλάδα. Εχει να κάνει με τη γήρανση και τη μείωση του πληθυσμού και την αναλογία γεννήσεων και θανάτων. Ο συντελεστής γονιμότητας έχει πάει κάτω από τις 1,5 μονάδες από το 2,1 – 2,5 των δεκαετιών του 1960 και του ’70. Με τα δεδομένα αυτά, η χώρα μας έχει ήδη εισέλθει σε δημογραφική κρίση.

Ενα πρόβλημα που θέλει την επίλυσή του, αφού πυροδοτεί μια σειρά συνεπειών – από τη μέση παραγωγικότητα μέχρι την όλη αναπτυξιακή τροχιά της χώρας ή έως και την κατάρρευση κάθε ασφαλιστικού συστήματος, ακόμη και του πιο ευέλικτου.

Στην αναπαραγωγή του γηγενούς πληθυσμού, ας προστεθούν και οι μαζικές ροές νέων εργαζομένων και συχνά επιστημόνων που μετανάστευσαν ή μεταναστεύουν την εποχή της κρίσης και μάλιστα χωρίς προσδοκία επιστροφής στα πάτρια εδάφη.

Το όλο θέμα αποτυπώνει και τα κίνητρα ή τις παροχές που δίνει η πολιτεία σε νέους γονείς ή ακόμη και καταγράφει τη μέση προσδοκία των νέων γενεών. Ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο και μια δέσμη μέτρων, όπως αυτά που θετικώς επεξεργάζεται σε τελική μορφή η κυβέρνηση, είναι ήδη επείγοντα.

Η ένταξη με όρους νόμιμων μεταναστών είναι μια ένεση στο γηρασμένο πληθυσμικό σώμα. Παρ’ όλ’ αυτά στο κέντρο πρέπει να είναι οι νέοι γονείς, ειδικότερα οι νέες μητέρες, και οι ευκολίες ή και οι έμπρακτες τομές για την ενθάρρυνση των νέων οικογενειών.