Η Λευκάδα του Ηλία Γεωργάκη

«Η Λευκάδα των παιδικών μας χρόνων. Η μεγάλη ερωμένη. “Η αβασίλευτη στο πέλαο δόξα” του Σικελιανού. Η Λευκάδα της καρδιάς μας. Με τις μοναδικές ομορφιές, την καταπράσινη φύση, τον πολιτισμό της, την ιστορία της, την παράδοσή της και τους φιλόξενους ανθρώπους της». Αυτή τη Λευκάδα, ανάμεσα στα άλλα πρόσωπά της, συστήνει στους αναγνώστες ο δικός μας Ηλίας Γεωργάκης στην έκδοση «Η δική μου Λευκάδα» (εκδ. Fagotto, 2020), γεμάτη από εικόνες αλλοτινών εποχών. «Θυμάμαι, πηγαίναμε στο Κάστρο με τον “Μαγγελάνο”, τη βάρκα του Αργύρη και του Ντίνου του Μπαμπάρου. Με το μαϊστράλι να χαϊδεύει τα πρόσωπά μας, να πετάει τα καπέλα. Με τις φθηνές σαγιονάρες ή συνήθως ξυπόλητοι και το μισοτρύπιο μαγιό. Με την αλμύρα να ξεραίνεται στο δέρμα. Και να σου φόρα για το μακροβούτι, για το ποιος θα κερδίσει. Και να τα καλαμπούρια και τα πειράγματα. Και τα απόβραδα με τις πυγολαμπίδες στην Κουζούντελη, στα καφενεία με τη σουμάδα και τα παξιμάδια. Βόλτα στο παζάρι και στον μόλο». Μέσα σε 280 σελίδες χωρούν οι ήχοι και οι μυρωδιές των πρώτων ανέμελων χρόνων. «Οι μυρωδιές από το βρεγμένο χώμα στα Βαρδάνια. Και από τους γέρικους ευκάλυπτους. Από τη μούτελη στον μόλο και τα ληγμένα φύκια στο Ιβάρι… Του μάραθου στο Κάστρο. Της ασετιλίνης στο πυροφάνι. Των μαντολάτων και της σουμάδας. Του χαλασμένου ξύλου στου “Πάπιου”» σημειώνει ο συγγραφέας.

Πρόκειται για ένα μεγάλο οδοιπορικό με ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία, ήθη, έθιμα και παραδόσεις, σπάνιες λέξεις και εκφράσεις από το λευκαδίτικο γλωσσικό ιδίωμα, τριάντα φάρσες και χιουμοριστικές ιστορίες των παλιών κατοίκων της πόλης (των επονομαζόμενων «μπουρανέλων»). «Η δική μου Λευκάδα» περιλαμβάνει επίσης ειδικά αφιερώματα στον Λευκάδιο Χερν, στο καρσάνικο κέντημα, στα παραδοσιακά προϊόντα του νησιού, στην τοπική κουζίνα και στο λευκαδίτικο κρασί, σπάνιες παλιές φωτογραφίες και ποιήματα του συγγραφέα για τη Λευκάδα.