Στην Αθήνα δεν λειτουργεί κανένας νόμιμος οίκος ανοχής

Ο ισχύων σήμερα Ν. 2734/1999 με τίτλο «Εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα» δεν αναγνωρίζει τα σεξεργαζόμενα άτομα ως πραγματικούς εργαζομένους ή επαγγελματίες και ενώ θεσπίστηκε δήθεν για να ρυθμίσει το συγκεκριμένο επάγγελμα, ουσιαστικά το απορρυθμίζει με τις αντιφατικές προϋποθέσεις που θέτει. Κατ’ αρχάς η συγκεκριμένη νομοθεσία ορίζει τον τρόπο έκδοσης τριών αδειών, του πιστοποιητικού άσκησης επαγγέλματος, της άδειας υπηρετικού προσωπικού και της άδειας εγκατάστασης και χρήσης οικήματος. Συνεπώς, αναφέρεται μόνο στην άσκηση σεξεργασίας εντός των οίκων ανοχής, παραλείποντας να αναγνωρίσει τους επαγγελματίες που παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε σπίτια, ξενοδοχεία, μέσω αγγελιών, Internet, από τον δρόμο ή όπως και όπου αλλού επιθυμούν, τους οποίους θεωρεί εξαρχής παράνομους. Παράλληλα, εντέχνως απαγορεύει τη νόμιμη εργασία και εντός των οίκων ανοχής στους κεντρικούς τομείς των μεγάλων πόλεων. Σήμερα στην Αθήνα δεν λειτουργεί κανένας νόμιμος οίκος ανοχής, διότι πολύ απλά δεν επιτρέπεται η εγκατάσταση σε κτίρια που απέχουν σε ακτίνα λιγότερο από 200 μέτρα από ναούς, σχολεία, νηπιαγωγεία, φροντιστήρια, παιδικούς σταθμούς, νοσηλευτικά ιδρύματα, κέντρα νεότητας, αθλητικά κέντρα, οικοτροφεία, ξενοδοχεία κατηγορίας 3, 4 και 5 αστέρων, βιβλιοθήκες και ευαγή ιδρύματα, καθώς και από πλατείες και παιδικές χαρές.

Γίνεται εύκολα, λοιπόν, αντιληπτό ότι ένα τέτοιο σημείο εγκατάστασης στην Αθήνα, εκ των πραγμάων, δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Ομως ακόμα κι εάν καταφέρει κάποιο σεξεργαζόμενο άτομο να καταστεί κάτοχος αυτής της άδειας εγκατάστασης, η διάρκεια ισχύος της θα είναι μόνο για δύο έτη και θα ανανεώνεται για ίσο χρόνο με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις της αρχικής χορήγησης. Αυτή η πολύ μικρή διάρκεια ισχος μιας επαγγελματικής άδειας δεν ισχύει σε κανένα άλλο επάγγελμα. Αυτή όμως δεν είναι η μοναδική ιδιομορφία του νόμου. Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του, για να λάβει κάποιο σεξεργαζόμενο άτομο πιστοποιητικό άσκησης επαγγέλματος, θα πρέπει μεταξύ άλλων να είναι άγαμο ή να τελεί σε χηρεία ή να είναι διαζευγμένο. Αυτή η απαγόρευση παραβιάζει  το δικαίωμα στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, στη δημιουργία οικογένειας, στην τέλεση γάμου και φυσικά δεν προβλέπεται ως προϋπόθεση για την άσκηση οιουδήποτε άλλου επαγγέλματος. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι ότι προβλέπεται όριο ηλικίας και για το υπηρετικό προσωπικό των οίκων ανοχής, στο οποίο επιτρέπεται να εντάσσονται άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών. Η τεράστια γραφειοκρατία, οι παράλογες απαγορεύσεις, οι υπερβολικές ιατρικές εξετάσεις και εν γένει τα πολλαπλά προσκόμματα που θέτει ο νόμος ουδόλως διασφαλίζουν δικαιώματα, αλλά αντιθέτως καλλιεργούν μια συνθήκη ζωής όπου κυριαρχεί η ανασφάλεια.

Τα σεξεργαζόμενα άτομα υπάρχουν, ζουν ανάμεσά μας, δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και επιβάλλεται να χαίρουν των ίδιων δικαιωμάτων με κάθε πολίτη αυτής της χώρας. Εχει φτάσει πια η εποχή να αναλάβει η πολιτεία τις υποχρεώσεις της, να επιτελέσει τον ρόλο της και να θεσπίσει έναν σύγχρονο νόμο που να ανταποκρίνεται στην αλήθεια και στο δίκαιο, απαλλαγμένο από σκοταδιστικές ιδεοληψίες.

Η Αγγελική Σουγλέ είναι δικηγόρος του Κέντρου Ενδυνάμωσης Ατόμων που Εργάζονται στο Σεξ «Red Umbrella Athens»