Τι θέλει ο κόσμος

Οι δημοσιογράφοι κάνουμε μία δουλειά που μας φέρνει σε επαφή με πολύ κόσμο. Αυτό δεν είναι πάντα καλό, κυρίως όταν διαπιστώνεις τι άποψη έχει αυτός ο κόσμος και για τους δημοσιογράφους και για τη δουλειά που κάνουν. Ομως από την άλλη, παίρνεις κλίμα, πιάνεις τον σφυγμό που έλεγαν και οι παλαιότεροι. Γι’ αυτό και συχνά τρομάζω όταν διαπιστώνω ότι ζω μέσα σε μία φούσκα που περιβάλλει το πολιτικό προσωπικό, τους συναδέλφους μου και ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας. Στα σοβαρά τώρα, νομίζουμε στ’ αλήθεια ότι ενδιαφέρει την κοινή γνώμη αν θα γίνει ανασχηματισμός και ο Μητσοτάκης πετάξει κανέναν άσο από το μανίκι του; Υπάρχει κανονικός άνθρωπος στη χώρα που ξυπνάει και έχει αγωνία να πληροφορηθεί τις πιθανές διασταυρώσεις για τη συγκρότηση κυβερνητικού σχήματος σε περίπτωση που δεν έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση; Και αν σε απασχολεί που η Μαριλίζα πήρε περισσότερους σταυρούς από τον Φίλη, τότε καλύτερα να αφήσεις τα προβλήματα της χώρας και να ασχοληθείς με τα δικά σου.

Επιτρέψτε μου να το γράψω με το ωραίο ύφος των 80s. Ο κόσμος ανησυχεί για την ακρίβεια και τον πληθωρισμό. Φοβάται μη γίνει καμιά στραβή με την Τουρκία και έχει και την αγωνία για το παιδί που δίνει εξετάσεις. Δεν έχει τρομάξει με την ευλογιά των πιθήκων, κουράστηκε με την Πισπιρίγκου, θα ήθελε να κάνει δέκα μέρες διακοπές χωρίς να φρίξει με τις πυρκαγιές. Και ναι, του άρεσε πάρα πολύ η εμφάνιση Μητσοτάκη στο Κογκρέσο και έκανε τις αναπόφευκτες συγκρίσεις με τον Τσίπρα. Εν προκειμένω, λοιπόν, οι άνθρωποι δεν ζητούν πολλά. Ενα ήσυχο καλοκαίρι με φθηνότερες τιμές στο βενζινάδικο και στο σουπερμάρκετ, χωρίς τον φόβο ελληνοτουρκικής εμπλοκής. Aυτό το αντιλαμβάνονται στην κυβέρνηση, αλλά είναι ένα άλλο θέμα το κατά πόσο μπορούν να το εξυπηρετήσουν. Το ξέρουν στο ΠΑΣΟΚ και προσπαθούν να συντονιστούν. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καταλάβει τίποτα, νομίζουν ότι ο κόσμος θέλει απλώς ένα σπρώξιμο για να βγει στους δρόμους.

Μπαγλαμαδάκι

Μιλώντας σε νέους, στο Μαξίμου, ο Μητσοτάκης είπε ότι σκοπός δεν είναι μόνο να βγάλεις λεφτά, αλλά να δεις τη ζωή πιο ολιστικά. Αυτό σήκωσε θόρυβο στα social, θεωρήθηκε δε, προκλητική ως δήλωση. Γιατί; Είναι και αυτή μία άποψη. Μπορεί από τη μία να δυσκολεύεσαι με το νοίκι και το φαγητό, αλλά από την άλλη απολαμβάνεις τη χαρά της ζωής και ρεφάρεις. Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, σωστά; Υπάρχει βρε καλύτερη αμοιβή από το χαμόγελο; Ναι, για τα ελληνικά μέτρα τη λες και εξοργιστικά προκλητική. Για αυτό και ο Μητσοτάκης όφειλε να το πάει κάπως αλλιώς: «Η ζωή είναι δύσκολη. Οι νέοι είναι στριμωγμένοι με χαμηλούς μισθούς και υψηλά ενοίκια. Δεν υπάρχει χαρά στη ζωή. Μόνο αγώνας για επιβίωση». Αυτό σκέτο. Και μετά να ανέβαζε το βίντεο στα social με μουσική υπόκρουση από μπαγλαμαδάκι.

Με το βυτιοφόρο

Πώς το είπε ο Απόστολος Κακλαμάνης; «Ο,τι άχρηστο είχαμε στο ΠΑΣΟΚ ήρθε το βυτιοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ και το μάζεψε». Και κάποιοι από τον ΣΥΡΙΖΑ ενοχλήθηκαν, θεώρησαν την έκφραση προσβλητική προς πολιτικά στελέχη που, αν μη τι άλλο, οι επιδόσεις τους στην εσωκομματική κάλπη αποδεικνύουν τη διεισδυτικότητά τους στην κοινωνία. Ας το δούμε, όμως, ανάποδα. Ας υποθέσουμε ότι ξημερώνει μία μέρα που στελέχη όπως ο Σπίρτζης και η Μαριλίζα χτυπούν την πόρτα του ΠΑΣΟΚ. Θα έχει κανένα κέρδος ο Ανδρουλάκης αν τους πάρει πίσω; Μάλλον όχι. Θα είναι χρήσιμοι στο ΠΑΣΟΚ, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Τους αφήνεις ως έχουν στον ΣΥΡΙΖΑ και η παρουσία τους αρχίζει πλέον και στέλνει κόσμο στο ΠΑΣΟΚ.