Μοναδικοί

Δύο μοναδικότητες έχει η Ελλάδα που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού. Την Ακρόπολη και το ΚΚΕ.

Ετσι χθες κάποιοι φίλοι του ΚΚΕ κατέλαβαν την Ακρόπολη.

Ανέβασαν ένα πανό που έλεγε «Οχι στον Πόλεμο. Καμία συμμετοχή. Οχι στις βάσεις του θανάτου» κι ένα άλλο που έλεγε τα ίδια στα αγγλικά να πάρουν το μήνυμα και στην Ουάσιγκτον.

Δεν ξέρω ποιον πόλεμο εννοούν και γιατί δεν τον κατονομάζουν αλλά οι μόνες βάσεις που σχετίζονται με θάνατο τα τελευταία χρόνια είναι ρωσικές.

Ενδεχομένως δεν έχει υποπέσει στην αντίληψη των συντρόφων.

Χθες πάντως καταψήφισαν την ελληνοαμερικανική συμφωνία στη Βουλή μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Βαρουφάκη διότι καταδικάζουν ό,τι είναι αμερικανικό. Από τα F-16 και τα τσίζμπεργκερ έως τους Μιλγουόκι Μπακς.

Λογικό. Ως γνωστόν, τίποτα το αμερικανικό δεν έχει έλθει ποτέ από τη Σοβιετική Ενωση. Για την οποία αν έχω καταλάβει καλά το ΚΚΕ διατηρεί την καλύτερη γνώμη – σε αντίθεση με όλο τον υπόλοιπο πλανήτη…

Το πρόβλημα όμως είναι ότι εσχάτως το ΚΚΕ εμφανίζεται κάπως μπερδεμένο.

Ξαφνικά αρχίσαμε να συζητάμε για τη «σωστή πλευρά της Ιστορίας». Αλλά το ΚΚΕ είχε μόνο του ανακηρύξει τη σωστή πλευρά που ήταν η δική του.

Παρ’ όλο που εδώ και πάνω από εκατό χρόνια όποια πλευρά της Ιστορίας κι αν διάλεξε το ΚΚΕ πήγε κουβά. Ούτε τον λήγοντα δεν έπιασε!

Τώρα όμως ξανάρχισε η κουβέντα.

Ετσι, στις 25 Μαρτίου και με αφορμή την εθνική επέτειο, ο Κουτσούμπας διευκρίνισε μιλώντας για το 1821 ότι «η σωστή πλευρά της Ιστορίας κινεί την κοινωνική εξέλιξη».

Την 1η Μαΐου όμως ο Κουτσούμπας μάς είπε ότι «η μοναδική σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι ο δρόμος της ταξικής πάλης». Υποθέτω ότι το έλεγε λόγω Εργατικής Πρωτομαγιάς.

Και λίγες μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, ο γραμματέας του ΚΚΕ εξήγησε ότι «η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι ο αγώνας των λαών ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο».

Πάλι δεν μας λένε βέβαια «ενάντια» σε ποιον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και δεν νομίζω να εννοούν τους Μιλγουόκι Μπακς στα πλέι οφ.

Δεν ξέρω λοιπόν αν το παρατηρήσατε αλλά πολλές «σωστές πλευρές της Ιστορίας» μαζεύτηκαν και μάλιστα μέσα σε ένα δίμηνο. Και οι οποίες εξελίχθηκαν από τον Κολοκοτρώνη στον Πούτιν πριν ανέβουν στην Ακρόπολη.

Εν τω μεταξύ θυμήθηκαν ότι «η σημαία με το σφυροδρέπανο κυμάτισε στο Ράιχσταγκ» (Θ. Καρτερός, «Η Αυγή», 10/5).

Και πάλι καλά που ούτε οι ίδιοι δεν τα πολυπιστεύουν αυτά διότι φοβούμαι πως δεν θα το είχαν σε τίποτα να βάψουν κόκκινο τον Παρθενώνα!