Προάγγελος

Στο Ιντλίμπ της Βορειοδυτικής Συρίας, μια από τις ελάχιστες περιοχές που εξακολουθούν να ελέγχονται από τους αντάρτες, οι γιατροί της Ακαδημίας Επιστημών Υγείας εκπαιδεύουν διαδικτυακά ουκρανούς γιατρούς και νοσοκόμες. «Αυτό που βασικά τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν πώς να αντιμετωπίσουν επιθέσεις με χημικά όπλα», λέει ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αμπντάλα Αμπντουλαζίζ Αλχάζι. «Θέλουν να επωφεληθούν από την εμπειρία μας».

Μα πώς τους ήρθε; Μήπως παρασύρθηκαν από τη σχετική «σπέκουλα», όπως έγραφε χθες η ιστοσελίδα ελληνικής αντικυβερνητικής εφημερίδας, προσθέτοντας ότι «ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι άρπαξε την ευκαιρία να ασκήσει νέα πίεση προς τη Δύση»; Δεν άκουσαν τις διαβεβαιώσεις του προέδρου της Ρωσίας ότι οι στόχοι της «στρατιωτικής επιχείρησής» του στη Ρωσία είναι «ευγενείς»; ‘Η μήπως κατά βάθος ανησυχούν ότι θα ρίξει χημικά όπλα η ουκρανική κυβέρνηση στον ίδιο της τον πληθυσμό για να προκαλέσει επέμβαση της Δύσης;

Μπα. Οι ουκρανοί γιατροί ξέρουν πολύ καλά ότι οι ρωσικές δυνάμεις είναι έτοιμες να χρησιμοποιήσουν χημικά όπλα στη Μαριούπολη, όπως έχουν χρησιμοποιήσει ήδη βόμβες διασποράς στο Χάρκοβο, και θα το κάνουν φυσικά σκοπίμως, προκειμένου να σπάσουν το ηθικό και να τρομοκρατήσουν όσους αντιστέκονται. Οι ουκρανοί γιατροί ξέρουν πολύ καλά επίσης ότι καμιά Δύση δεν θα αντιδράσει, όπως δεν αντέδρασε όταν ο Ασαντ παραβίασε το 2013 την «κόκκινη γραμμή» που είχε χαράξει ο Ομπάμα και χρησιμοποίησε χημικά όπλα στην Γκούτα, στην ίδια του τη χώρα δηλαδή, σκοτώνοντας 1.400 ανθρώπους. Κι αν η Δύση δεν αντέδρασε τότε, που οι κίνδυνοι μιας κλιμάκωσης ήταν μικρότεροι, δεν θα αντιδράσει ασφαλώς ούτε τώρα, που ο αντίπαλος διαθέτει πυρηνικά όπλα.

Οπως έγραφε χθες και το Politico, oι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ δεν αντέδρασαν ούτε ύστερα από ένα ιδιαιτέρως απεχθές έγκλημα όπως ο βομβαρδισμός του σιδηροδρομικού σταθμού του Κραματόρσκ, την περασμένη Παρασκευή. Αντί να αποφασίσουν αμέσως εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο, ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εκπονήσει μελέτη για τις επιπτώσεις που θα έχει ένα τέτοιο μέτρο στην ευρωπαϊκή οικονομία…

Εχουν βέβαια κι αυτοί τα δίκια τους: αν κάνουν καμιά ριζοσπαστική κίνηση μπορεί να εξοργίσουν τους Γάλλους και να συμβεί σε δύο Κυριακές το μοιραίο. Καλύτερα λοιπόν να κλωτσούν το τενεκεδάκι λίγο πιο κάτω. Οι Ουκρανοί δεν έχουν ψευδαισθήσεις και ζητούν συμβουλές από τους Σύρους, οι οποίοι δοκίμασαν τις ίδιες αγριότητες, την ίδια φρίκη, λίγα χρόνια νωρίτερα. Οπως λέει ο Σαέντ αλ-Σάλεχ, επικεφαλής της Συριακής Εθνοφυλακής, «ο χρόνος και ο τόπος έχουν αλλάξει, αλλά το θύμα είναι το ίδιο (οι άμαχοι) και ο δολοφόνος είναι ο ίδιος (το ρωσικό καθεστώς)».

Kι ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Η Μπούτσα, η Μαριούπολη και το Κραματόρσκ αποτελούν μόνο τον προάγγελο όσων θα δούμε στο Ντονμπάς. Εκεί, λένε οι ειδικοί, θα θυμηθούμε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.