Λείπει μόνο ένας ωραίος λάκκος…

Η ιδέα της διοργάνωσης του φιλικού παιχνιδιού του Ολυμπιακού με την ουκρανική Σαχτάρ Ντονέτσκ ήταν μια πολύ καλή ιδέα και μπράβο σε όποιον την είχε. Υπήρχαν τουλάχιστον τέσσερις λόγοι που να δικαιολογούν αυτό το μπράβο.

Λόγοι

Πρώτον συγκεντρώθηκαν πάνω από 100 χιλιάδες ευρώ για την ενίσχυση των ουκρανών προσφύγων, δηλαδή για έναν σκοπό ιερό. Να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ολυμπιακός δείχνει ευαισθησία για ζητήματα που αφορούν πρόσφυγες κι αυτή η ευαισθησία δεν είναι επιλεκτική – δεν αφορά δηλαδή μόνο ευρωπαίους πρόσφυγες: δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που με χρηματοδότηση του Βαγγέλη Μαρινάκη οργανώθηκαν χιλιάδες συσσίτια για τους πρόσφυγες από τη Συρία που έφταναν στο λιμάνι του Πειραιά. Δεύτερον το φιλικό αυτό είναι το πρώτο μίας σειράς από φιλικά που θα δώσει η Σαχτάρ στην Ευρώπη και στην Αμερική και η επισήμανση πριν από κάθε ματς που υπάρχει στο πρόγραμμα ότι αυτός ο κύκλος άρχισε (χάρη στον Ολυμπιακό) από την Ελλάδα θα είναι παράσημο και για τον σύλλογο και για τη χώρα: μάλιστα αυτό το επισήμαναν στις δηλώσεις τους όχι μόνο οι άνθρωποι του Ολυμπιακού αλλά και οι ίδιοι οι ουκρανοί παίκτες. Τρίτον είναι δεδομένο ότι και αγωνιστικά η ομάδα του Πέδρο Μάρτινς χρειαζόταν ένα παιχνίδι που να επιτρέψει στον προπονητή να κάνει κάποιες δοκιμές ενόψει των σημαντικών αναμετρήσεων που περιμένουν τον Ολυμπιακό στο Κύπελλο και στο πρωτάθλημα μέχρι το τέλος της σεζόν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση βρέθηκε σε χρόνο ρεκόρ ένας αντίπαλος κατάλληλος, καθώς αυτές οι δοκιμές για να έχουν νόημα έπρεπε να γίνουν απέναντι σε μια καλή ομάδα. Η Σαχτάρ παρά τα προβλήματα που της δημιουργεί ο πόλεμος παραμένει εξαιρετική ομάδα και το είδαμε: ο Ολυμπιακός για να την κερδίσει με 1-0 έπαιξε αρκετά σοβαρά. Ωστόσο πέρα από τη νίκη ο Μαρτίνς είδε ξανά κάποιους παίκτες και εμείς είδαμε πως δεν αδικεί κανένα.

Τέταρτος

Και όλα αυτά πάντως να μην υπήρχαν επισημαίνω τον τέταρτο λόγο που έκανε το φιλικό αυτό χρήσιμο: υπήρξαν έπαινοι για τη διεξαγωγή του από όλη τη Δυτική Ευρώπη αλλά και την UEFA. Μετά τις αθλιότητες που έγιναν στη Μασσαλία στο ματς Μαρσέιγ – ΠΑΟΚ το ελληνικό ποδόσφαιρο είχε ανάγκη από καλά λόγια. Ο Ολυμπιακός έσωσε κομμάτι την εικόνα του.

Τιμωρία

Στο μεταξύ σήμερα θα ξέρουμε αν θα έρθουν στη Θεσσαλονίκη για τη ρεβάνς Μαρσέιγ – ΠΑΟΚ (2-1) οπαδοί των Γάλλων. Ολοι ελπίζουν να επιβεβαιωθούν διάφορες προβλέψεις που δημοσιεύουν κάποιες γαλλικές εφημερίδες και να μην πάρουν οι Γάλλοι εισιτήρια. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, έπρεπε να το κάνει κι ο ΠΑΟΚ πριν το ματς στη Μασσαλία. Αλλά ποιος να τολμήσει να δυσαρεστήσει τα «παιδιά»; Είμαι βέβαιος ότι οι παράγοντες του ΠΑΟΚ προτιμούν μια ευρωπαϊκή τιμωρία από το να έχουν τα «παιδιά» δυσαρεστημένα. Ετσι ο ΠΑΟΚ κρύφτηκε πίσω από τις διαβεβαιώσεις της γαλλικής αστυνομίας κι έγινε ό,τι έγινε. Οχι με αποκλειστική ευθύνη των οπαδών του φυσικά, αλλά σίγουρα και γιατί κάποιοι οπαδοί του πήγαν στη Μασσαλία έτοιμοι για να την καταλάβουν.

«Εκίπ»

Η γαλλική εφημερίδα «Εκίπ» έγραψε χθες πως οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να εγγυηθούν ότι μπορεί να προστατέψουν τους οπαδούς της Μαρσέιγ στη Θεσσαλονίκη. Ισως αυτή η θέση σταθεί αιτία να μην έρθουν οι Γάλλοι. Η αστυνομία της Θεσσαλονίκης και όλες οι διευθύνσεις αστυνομικής βίας φοβούνται ότι θα διοργανωθεί στη Θεσσαλονίκη το Γούντστοκ του χουλιγκανισμού! Ολοι δηλώνουν βέβαιοι πως θα εμφανιστούν εκεί όχι μόνο οπαδοί του ΠΑΟΚ και της Μαρσέιγ με άγριες διαθέσεις, αλλά και οπαδοί της Παρτιζάν Βελιγραδίου και της ΑΕΚ: οι πρώτοι έχουν παραδοσιακά καλές σχέσεις με τους οργανωμένους του ΠΑΟΚ, οι δεύτεροι με αυτούς της Ολιμπίκ – μάλιστα λέγεται πως μια αντιπροσωπεία τους από την Αθήνα πήγε και στο Βελοντρόμ την περασμένη Πέμπτη. Η ελληνική αστυνομία δηλώνει αδυναμία να επιβάλει την τάξη – σύμφωνα με την «Εκίπ» πάντα. Αυτό από τη μία δείχνει το πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα, αλλά από την άλλη δεν αποτελεί και λόγο για να πούμε μπράβο στην αστυνομία: η Ελλάδα μοιάζει χώρα παραδομένη στις ορέξεις των χουλιγκάνων – κι όχι μόνο των δικών της.

Αποτυχία

Ολος αυτός ο φόβος για επεισόδια, αλλά και όλα αυτά που έγιναν στη Μασσαλία μαρτυρά την απόλυτη αποτυχία αντιμετώπισης της περίφημης οπαδικής βίας. Καλά είναι τα ντου της αστυνομίας σε συνδέσμους οργανωμένων (που έγιναν και στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα αμέσως μετά τη δολοφονία του δύστυχου Αλκη Καμπανού) και πολύ ευχάριστο είναι ότι έκτοτε διάφοροι πρωταγωνιστές επεισοδίων συνελήφθησαν. Αλλά τίποτα από όσα αποφασίστηκαν δεν μοιάζει να οδηγεί σε λύση του προβλήματος: στην πρώτη δυσκολία η αστυνομία σηκώνει τα χέρια ψηλά κι όλοι προσεύχονται να μην έρθουν οι Γάλλοι!

Εκλεισαν;

Με βάση τον τελευταίο νόμο οι σύνδεσμοι θα έκλειναν μέχρι το καλοκαίρι ώστε να αδειοδοτηθούν κανονικά. Εκλεισαν; Δεν το λέει κανείς με βεβαιότητα: στο υφυπουργείο Αθλητισμού λένε ότι «είναι θέμα της αστυνομίας η εφαρμογή του νόμου» και στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη μάλλον κάνουν δεήσεις στον Κύριο για να μην έρθουν οι Γάλλοι στη Θεσσαλονίκη. Αλλά ας πούμε ότι έκλεισαν οι σύνδεσμοι, δηλαδή έκλεισαν τα γραφεία τους. Ε και;  Αυτό που φαίνεται είναι ότι τα «παιδιά» ακόμα βασιλεύουν! Τα πέταλα των γηπέδων τελούν πάντα υπό κατάληψη: τα πανό βγαίνουν κατά πάντων από διάφορους ατιμώρητους. Οι οργανωμένοι βγάζουν συνεχώς ανακοινώσεις παρεμβαίνοντας για το οτιδήποτε. Οι επισκέψεις τους στις προπονήσεις των ομάδων δεν λείπουν και είναι όλες οργανωμένες. Και όπως φάνηκε και στα επεισόδια της Μασσαλίας μπορούν άνετα να κάνουν τα ταξίδια τους, να προμηθεύονται εισιτήρια ακόμα και για εκτός έδρας ευρωπαϊκούς αγώνες, να εμφανίζονται παντού χωρίς κανείς να τους απαγορεύει τίποτα – πέρα από το να έχουν γραφεία. Λες και αυτά στον καιρό που ο καθένας μπορεί να φτιάξει ένα κλειστό γκρουπ στο Facebook είναι απαραίτητα.

Στρουθοκαμηλισμός

Οταν γίνονταν οι συζητήσεις για το τι μέτρα πρέπει να παρθούν έπεσε στο τραπέζι το να κλείσουν τα πέταλα των γηπέδων, δηλαδή ο βασικός χώρος συνάθροισης των «παιδιών». Δεν ξέρω ποιος γίγαντας τόλμησε να το προτείνει: ξέρω ότι όλοι άρχισαν να «σφυρίζουν» κλέφτικα. Σήμερα όλοι προσεύχονται να μην έρθουν οι Γάλλοι: αν δεν έρθουν αυτό αποτελεί μια κάποια λύση. Την επόμενη προτείνω να σκάψουν όλοι οι αναρμοαρμόδιοι έναν ωραίο λάκκο και να βάλουν το κεφάλι τους μέσα…