«Ετσι έσωσα τον Ρομέρο»!

Για τον Χρήστο Δάρα δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Ούτε άσκοποι έπαινοι ταιριάζουν σε έναν άνθρωπο που κάνει, εδώ και δεκαετίες, το καθήκον ως γιατρός και ως άνθρωπος του αθλητισμού. Γιατί ο Δάρας τέτοιος είναι. Υπήρξε το πρόσωπο του διημέρου, γιατί έσωσε τη ζωή του Ρομέρο κατά τη διάρκεια του ματς Ιωνικού – Βόλου, το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου. Ολοι του έδιναν συγχαρητήρια, ώρες μετά το συμβάν. Ασφαλώς και τον γέμισε με ικανοποίηση αυτό, αλλά όπως εξομολογήθηκε στα ΝΕΑ «περισσότερο από τα μπράβο και τα συγχαρητήρια όλων, πιο πολύ με γεμίζει η αγκαλιά του Ρομέρο, η συγκίνηση και το ευχαριστώ του παίκτη μόλις τον είδα στο νοσοκομείο». Ο Χρήστος Δάρας επισκέφθηκε τον Ρομέρο και το βράδυ του Σαββάτου και την Κυριακή το πρωί. «Μια χαρά είναι τώρα», προσθέτει. Και δεν είναι η πρώτη φορά που ο γιατρός ήρθε αντιμέτωπος με μια τέτοια δύσκολη στιγμή. Πάνε πολλά χρόνια πίσω, όταν βρισκόταν στον Ολυμπιακό. «Σε ματς απέναντι στον Λεβαδειακό, έπεσε και γύρισε η γλώσσα του Βασίλη Ιωαννίδη. Νομίζω πάλι ήταν σύγκρουση κεφάλι με κεφάλι. Το πλέον επικίνδυνο. Γιατί στο πέσιμο μπορεί να γίνει αυτό που είχαμε και τότε και τώρα. Τι χρειάζεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Εμπειρία. Ταχύτητα. Ψυχραιμία. Τα είχα, ευτυχώς, όλα». Και κάτι ακόμη, ας συμπληρωθεί. Ικανότητα. Γιατί γνώριζε τι ακριβώς έπρεπε να κάνει. «Ο παίκτης πρέπει να επανέλθει μέσα το πολύ σε τρία λεπτά. Γιατί αν περάσει αυτό το διάστημα, μπορεί η βλάβη να μην αποκαθίσταται, να πειραχτεί ο εγκέφαλος γιατί θα μείνει χωρίς οξυγόνο. Ο Ρομέρο έπεσε και του γύρισε η γλώσσα. Εκεί, έχεις άπνοια, δεν παίρνεις αναπνοή. Εγώ την επανέφερα. Οταν την έφερα τη γλώσσα πίσω, πήρε ξανά αναπνοή. Αυτά τα περιστατικά ίσως και να σφραγίζουν την πορεία ενός γιατρού. Ημουν ο πιο έμπειρος, μια και βρίσκομαι στα γήπεδα κοντά 30 χρόνια».