Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο ήταν ένα μήνυμα που μου έστειλε προχθές ο εξαιρετικός συνάδελφος και φίλος Γιάννης Ζουμπουλάκης. Απευθύνομαι σε αυτόν όταν θυμάμαι μια ταινία τόσο αόριστα ώστε να μην μπορώ να την γκουγκλάρω. Ετσι είχε γίνει, πριν από καιρό, και με μια παλιά, αμερικάνικη, ασπρόμαυρη ταινία από την οποία το μόνο που θυμόμουν ήταν κάποιες υποβλητικές σκηνές με ένα πλήθος ανθρώπων που προσπαθούσε να κάψει το κτίριο της αστυνομίας όπου κρατείτο ένας κατηγορούμενος για φόνο. Ο Γιάννης κατάλαβε αμέσως ότι ήταν το «Fury» του 1936, σε σκηνοθεσία Φριτς Λανγκ, με πρωταγωνιστή τον Σπένσερ Τρέισι. Από τότε έγινε ένα είδος αστείου μεταξύ μας διότι, αν και ξαναείδα την ταινία, ξεχνούσα τον τίτλο της. Μου τον υπενθύμισε λοιπόν με τον μήνυμά του, υποθέτοντας ότι θα έγραφα για όσα έγιναν έξω από το σπίτι της Ρούλας Πισπιρίγκου μετά τη σύλληψή της.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
- ΠΑΣΟΚ: Διεύρυνση, αμφισβήτηση και επίδειξη δύναμης – Τι έγινε στην Πολιτική Γραμματεία και στην πίτα Γερουλάνου
- Θετική Ατζέντα σήμερα στην Αθήνα: Θεοχάρης και Μποζάι προετοιμάζουν τα πεδία συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας για το ΑΣΣ
- Γιατί και πως πιέζονται για «παραδοτέα» 4+4 υπουργοί – Το Ταμείο Ανάκαμψης (που τελειώνει) και οι «μπλε φάκελοι»
