Λαϊκές κι όχι λαϊκιστικές πολιτικές

Οσοι ζούμε σε λαϊκές περιοχές, νιώθουμε την πίεση της ακρίβειας περισσότερο από άλλους. Οι δυνατότητες αυτών των πολιτών ύστερα από δέκα χρόνια οικονομικών πιέσεων προφανώς είναι πιο περιορισμένες. Η ανησυχία για το μέλλον είναι ισχυρότερη, όπως και η κόπωση. Και φυσικά η ανάγκη κυβερνητικών παρεμβάσεων και η κατανόηση των νέων κοινωνικών δεδομένων κρίνεται παραπάνω από επιτακτική. Κακά τα ψέματα: αλλιώς νιώθουν το πρόβλημα το Κερατσίνι, οι Αγιοι Ανάργυροι, το Καματερό, το Πέραμα ή η Ελευσίνα και το Λαύριο συγκριτικά με άλλες αστικές περιοχές που τα εισοδήματα είναι μεγαλύτερα.

Παρά ταύτα, η κυβέρνηση δεν παρουσιάζεται αδιάφορη. Οπως και στη φάση της πανδημίας, έτσι και τώρα επιδιώκει να αναπτύξει λαϊκές πολιτικές για λαϊκούς ανθρώπους. Μιλάμε όμως για λαϊκές κι όχι… λαϊκιστικές πολιτικές. Η αύξηση του κατώτατου μισθού, η μείωση του ΕΝΦΙΑ (όταν ο ΣΥΡΙΖΑ στις λαϊκές περιοχές τον είχε αυξήσει), τα επιδόματα συγκράτησης των θέσεων εργασίας και της στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη διάρκεια της πανδημίας, οι συντονισμένες πολιτικές για όσους έχουν ετήσιο εισόδημα κάτω από 30.000 ευρώ στην ενέργεια, τα 200 ευρώ για τη στήριξη των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων (χαμηλοσυνταξιούχοι, ΑμεΑ κ.λπ.) δείχνουν πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη αντιλαμβάνεται το πρόβλημα.

Αν και το πρόβλημα της ενεργειακής – κι όχι μόνο – ακρίβειας είναι διεθνές, οι πολιτικές που εξελίσσονται είναι τοπικές. Είναι ελληνικές. Δεν τάζουμε λαγούς με πετραχήλια, δεν κινηθήκαμε ως παράταξη στη λογική των μη κοστολογημένων λύσεων που μετά το πέρασμα της κρίσης θα σημάνουν σφοδρότερη φορολόγηση. Αυτά τα αφήνουμε για τον ΣΥΡΙΖΑ που άλλα έλεγε προεκλογικά το 2015 κι άλλα έκανε μετά ως κυβέρνηση.

Οι παρεμβάσεις κατά της ακρίβειας είναι στοχευμένες και οι πολιτικές μετρήσιμες. Και φυσικά αυτές οι παρεμβάσεις αν χρειαστεί θα ενισχυθούν. Δεν θα αρνηθούμε πως περνάμε την πιο δύσκολη και ίσως την πιο σκοτεινή περίοδο διακυβέρνησής μας, λόγω όμως προβλημάτων που αφορούν όλον τον πλανήτη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι εκείνος που ξετυλίγει καθημερινά πολιτικές ανακούφισης του πολίτη.

Η ΝΔ δεν ήταν εκείνη που υποβάθμισε ανεξάρτητες Αρχές κρίσιμες για την καθημερινότητα όπως η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αλλοι τις ξεθεμελίωσαν με πολιτικές επιλογές, όπως η Βασιλική Θάνου, και τις κατέστησαν ουσιαστικά ανενεργές, ναρκοθετώντας τον αγώνα κατά της ακρίβειας. Χρέος δικό μας φυσικά είναι να επισπεύσουμε την προσπάθεια και να ξαναδώσουμε στις δύο αυτές Αρχές το κύρος και τα μέσα για να πατάξουν τις στρεβλώσεις. Ως βουλευτής και κάτοικος λαϊκής περιοχής, γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι η μάχη κατά της ακρίβειας είναι μια από τις μεγάλες μάχες της πολιτικής μας γενιάς. Μια μάχη αλήθειας. Οι εμπνευστές των ανέξοδων εξαγγελιών έχουν λησμονήσει ότι επί ΣΥΡΙΖΑ ο ΕΦΚ αυξήθηκε στο ανώτατο όριο που επιτρέπει η Κομισιόν, ο ΦΠΑ στα τρόφιμα έφτασε από το 13% στο 24%, ενώ ο κατώτατος μισθός που θα αυξανόταν στα 751 ευρώ κατέληξε να δημιουργήσει τη γενιά των 300 ευρώ. Αυτοί που σήμερα κόπτονται για τη μεσαία τάξη είναι οι ίδιοι που συνειδητά την αφαίμαξαν. Οι πραγματικές λαϊκές πολιτικές που αφορούν τους λαϊκούς ανθρώπους οφείλουν να είναι καθαρές, τίμιες και ειλικρινείς. Στις πράξεις. Οχι στα λόγια.

* Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος είναι βουλευτής Β’ Πειραιώς της Νέας Δημοκρατίας