Πουτινισμός

Υπάρχει πράγματι μια αδικία εδώ. Ολοι οι προβολείς στράφηκαν στη Νατάσσα Μποφίλιου και δεν δόθηκε το βάρος που έπρεπε στα συνθήματα και τα αιτήματα των φοιτητών και μαθητών που διαδήλωσαν χθες στο Σύνταγμα. Το βασικό σύνθημα ήταν «Οχι στον πόλεμο / καμιά συμμετοχή / ειρήνη και φιλία / ζητάνε οι λαοί» (με ένα πανό να είναι πιο ρομαντικό και να γράφει τη λέξη αγάπη αντί της φιλίας). Και τα βασικά αιτήματα ήταν «να σταματήσει η εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, να κλείσουν τώρα οι βάσεις των ΝΑΤΟ-ΗΠΑ που αξιοποιούνται ως ορμητήρια πολέμου, να μη σταλεί κανένα ελληνικό στρατιωτικό σώμα στην Ουκρανία και σε άλλες χώρες που συνορεύουν με αυτήν και να σταματήσει η αποστολή πολεμικών εφοδίων και μέσων από την Ελλάδα».

Αυτά ακούγονταν στο κέντρο της Αθήνας την ώρα που οι ρωσικές δυνάμεις βομβάρδιζαν πολυκατοικίες στο Κίεβο, πραγματοποιούσαν ναυτική απόβαση από την Αζοφική Θάλασσα, προκαλούσαν ανθρωπιστική καταστροφή στη Μαριούπολη. Nα είμαστε όμως ειλικρινείς. Δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα αυτός ο αφελής συμψηφισμός. Η γειτονική Ιταλία συζητά αυτές τις ημέρες μια συνέντευξη που έδωσε ο γνωστός ελληνιστής (τι σύμπτωση!) Λουτσιάνο Κάνφορα, όπου αναφέρει ότι για τη ρωσική εισβολή φταίει η Ουκρανία, ότι αυτό που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες είναι «ένας πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ» και ότι «η ιστορία κάποιας Ιρίνα που χάνει το παιδί της είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο».

Το τελευταίο είναι πραγματικά εντυπωσιακό, καθώς αποτυπώνει μια νέα τάση στο λεξιλόγιο της Αριστεράς, ή τουλάχιστον του αυταρχικού της κομματιού: την κατάργηση των θυμάτων. Παραδοσιακά, η Αριστερά ήταν με το μέρος των θυμάτων της οικονομικής, κοινωνικής, σεξουαλικής ή άλλου τύπου εκμετάλλευσης. Σύμφωνα με τον καθηγητή λατινικής και ελληνικής φιλολογίας, όμως, οι νεκροί και οι πρόσφυγες της Ουκρανίας δεν έχουν σημασία (αφού αποτελούν παράπλευρη απώλεια ενός ευρύτερου πολέμου) και αν φέρει κάποιος ευθύνη γι’ αυτούς είναι το θύμα της επίθεσης, η Ουκρανία, που με την αντίστασή της παρατείνει τη σύγκρουση και αυξάνει την αιματοχυσία.

Τα θύματα , γράφει ο Λουίτζι Μανκόνι στη Repubblica, περιορίζονται έτσι στις σκοτεινές ζώνες των ιστορικών δυναμικών και των κοινωνικών γεγονότων, με βάση τη λογική της ισχύος και μια αυταρχική ερμηνεία των γεωπολιτικών διαδικασιών και των διεθνών σχέσεων. Πουτινισμός, τελευταίο στάδιο του αριστερισμού;

Με χθεσινό του τηλεφώνημα, ο υπουργός Εξωτερικών με διαβεβαίωσε ότι δεν ζήτησε τη μεσολάβηση Λαβρόφ για την προσέγγιση της Ελλάδας με την Τουρκία. Οσο κι αν βρίσκω περίεργο που ο Νίκος Δένδιας δεν αντέδρασε με τη γνωστή του αποφασιστικότητα όταν ο ρώσος ομόλογός του δήλωσε μετά τη συνάντησή τους έτοιμος να μεσολαβήσει («βάσει του διεθνούς δικαίου» ο αθεόφοβος) για τη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών (μα πώς του ήρθε;), δεν μπορώ παρά να ανακουφιστώ που δεν διατυπώθηκε ένα τέτοιο εξωφρενικό αίτημα.