Μπολσόι

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι εννοούν διάφοροι μπαγλαμάδες.

Οτι οι Ρώσοι θα ισοπεδώνουν το Κίεβο κι εμείς θα πηγαίνουμε στο Μέγαρο Μουσικής να δούμε «Λίμνη των Κύκνων» σε απευθείας μετάδοση από τη Μόσχα;

Κι ούτε κατάλαβα τι ακριβώς θέλει η αντιπολίτευση όταν ζητάει να μη διαταραχτούν από τον πόλεμο τα πολιτιστικά κι αθλητικά δρώμενα.

Πώς να μη διαταραχτούν; Θα διαλύουν οι άλλοι το Χάρκοβο κι εμείς θα παίζουμε μπασκετάκι με την ΤΣΣΚΑ στο ΟΑΚΑ;

Ευτυχώς ο υπόλοιπος κόσμος δείχνει μεγαλύτερη ωριμότητα. Καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με Ρώσους ακυρώνονται στο Παρίσι, το Λονδίνο ή το Μιλάνο. Οι ρωσικές ομάδες έχουν αποκλειστεί από όλες τις αθλητικές διοργανώσεις.

Ρώσοι καλλιτέχνες εκδιώκονται ή παραιτούνται από τις θέσεις τους στο Μόναχο ή τη Βενετία. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης θεωρούνται προπαγανδιστικά του καθεστώτος Πούτιν και απαγορεύονται.

Φυσικά θα έχει και συνέχεια. Η Ρωσία πρέπει να κατανοήσει πως η κτηνώδης εισβολή στην Ουκρανία (που δεν είναι και η πρώτη…) συνιστά αποκοπή της από τον πολιτισμένο κόσμο.

Αυτονόητο. Δεν γίνεται να είσαι πολιτισμένος στο μπαλέτο κι απολίτιστος στην πολιτική. Κι αν όντως συγκινούν την ψυχή σου ο Ραχμάνινοφ και ο Ντοστογιέφσκι, δεν μπορεί ταυτοχρόνως να σκοτώνεις παιδάκια στην Κριμαία.

Τα υπόλοιπα θυμίζουν Χίτλερ. Είχε εξοντώσει τη μισή Ευρώπη αλλά δεν έχανε παράσταση στο φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ.

Τα παραμύθια πως δεν μας χωρίζει τίποτα με «τον ρωσικό λαό», τα ακούω βερεσέ. Μας χωρίζει καταρχήν ο Πούτιν.

Διότι αν δεν απατώμαι ο Πούτιν είναι επικεφαλής του ρωσικού λαού. Παιδιά του ρωσικού λαού σκοτώνουν τα άλλα παιδιά στη Μαριούπολη ή το Ντονέτσκ.

Ρωσικός λαός είναι και οι εισβολείς στη Χερσώνα και οι διαδηλωτές κατά του πολέμου στη Μόσχα και οι μπαλαρίνες των Μπολσόι.

Τις θεωρίες λοιπόν ότι ο λαός είναι γενικά αθώος και φταίνε γενικά οι ηγεσίες, αλλού.

Διότι όταν ο λαός είναι κυρίαρχος, τότε είναι και υπεύθυνος. Και στον κόσμο που ζούμε και θέλουμε να ζούμε, ο λαός είναι και κυρίαρχος και υπεύθυνος.

Ακουσα στη Βουλή από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης ότι η Ελλάδα είναι «και Δύση και Ανατολή και Βορράς και Νότος». Είναι ένας πομπώδης τρόπος να πεις ότι τελικά δεν είσαι τίποτα.

Αλλά ευτυχώς δεν ισχύει. Η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική, ευρωπαϊκή χώρα, ιδρυτικό μέλος του δυτικού πολιτισμού. Ούτε Τατζικιστάν είναι, ούτε Γκαμπόν, ούτε Σουρινάμ.

Και σαν τέτοια χώρα είναι με τις δημοκρατίες, με τον δυτικό πολιτισμό και την Ευρώπη.

Αν κοπιάσουν και τα Μπολσόι στην παρέα μας, ακόμη καλύτερα.