Μια χώρα που {LF}μετρούσε πληγές

Οι ενημερωμένοι αναγνώστες γνωρίζουν το όνομα του Χέιρτ Μακ (Geert Mack) από την εποχή που υπέγραψε το συναρπαστικό οδοιπορικό «Στην Ευρώπη» (Μεταίχμιο, μτφ. Ινώ Βαν Ντάικ – Μπαλτά, 2008), μια περιήγηση στον ευρωπαϊκό 20ό αιώνα. Εκεί κάθε κεφάλαιο αντιστοιχούσε σε έναν μήνα και αρκεί ίσως να θυμίσουμε ότι ο Αύγουστος, για παράδειγμα, κάλυπτε την περίοδο 1942-1944 και τη διαδρομή: Στάλινγκραντ, Κίεβο, Οδησσός, Κωνσταντινούπολη, Ανώγεια Κρήτης, Αργοστόλι, Μπρίντιζι, Τάραντας, Νάπολη, Ρώμη, Τορίνο, Βισί, Παρίσι. Το βιβλίο πέρασε στη βιβλιογραφία που αφορά τη «μνήμη της ευρωπαϊκής ηπείρου», βραβεύτηκε με το γερμανικό βραβείο «Leipziger Buchpreis zur Europaischen Verstaendigung» και συνάντησε κατά κάποιον τρόπο τον «Δούναβη» του Κλάουντιο Μάγκρις, ένα πραγματικό ορόσημο.

Το όνομα του Μακ ξανασυναντήσαμε μόλις προχθές στην ανοιχτή επιστολή των 1.040 συγγραφέων που καταδικάζουν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Και σε λίγες ημέρες – στις αρχές του επόμενου μήνα – αναμένουμε από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» τη συνέχεια του οδοιπορικού του στην Ευρώπη, το οποίο καλύπτει την περίοδο 1999 – 2021 (σε μετάφραση της έμπειρης Ινώς Βαν Ντάικ – Μπαλτά): «Μεγάλες προσδοκίες – το όνειρο της Ευρώπης». Εδώ αναπόφευκτα συναντούμε πρόσωπα και καταστάσεις που μάς οδήγησαν στην οριακή στιγμή της εισβολής στην Ουκρανία. Διαβάζουμε για την προσεκτικά ενορχηστρωμένη καριέρα του Πούτιν, τον αυξανόμενο φόβο της τζιχάντ μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, τη διαδικασία διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τις αιτίες και το τεράστιο τίμημα της τραπεζικής κρίσης, την ανάκαμψη του αντισημιτισμού στην Πολωνία, την επιτυχία των λαϊκίστικων κομμάτων σε Ανατολική και Δυτική Ευρώπη, τη μεγάλη κρίση του ευρώ ιδωμένη από μια γωνιά της Αθήνας, τον ρατσισμό που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στην πλούσια Δύση, αλλά την πανδημία του κορωνοϊού. Σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ» προδημοσιεύουν αποσπάσματα που αφορούν τα κεφάλαια του Μακ για την Ουκρανία προ και μετά το 2014.