«Μας άφησαν μόνους»

Χθες, ως «2023 ΕΛΕΥΣΙΣ Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης», κάναμε την παρακάτω ανάρτηση: «Μπροστά στις τραγικές εξελίξεις που συντελούνται τις τελευταίες ώρες με την ανερυθρίαστη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ας ορθώσουμε ένα ελάχιστο ανάστημα μιας υπόκωφης αλλά ισχυρής με κάθε τρόπο Βοής κατά της καταπάτησης θεμελιωδών δικαιωμάτων και υπέρ μιας άνευ όρων δικαιοσύνης. Οι σκέψεις μας είναι στα θύματα και τον άμαχο πληθυσμό μιας ταπεινής, υπέροχης, βαθιά ταλαιπωρημένης χώρας. Ας συνενωθούμε με ό,τι μέσο διαθέτουμε Υπέρ Αδυνάτων. Υποστηρίζουμε μια Ενωμένη Ευρώπη απέναντι στο σκοτάδι, την αλαζονεία της δύναμης και της εξουσίας. Μια Ενωμένη Ευρώπη όπου η Τέχνη και ο Πολιτισμός αποτελούν ελπίδα και ασπίδα προστασίας και υπεράσπισης της ανθρώπινης ζωής. “Κράτα, Ουκρανία!”».

Αλήθεια, προς τα πού φωνάζουμε; Προς τον κατάπτυστο Πούτιν; Προς αυτόν που έχει αλλάξει έξι φορές το Σύνταγμα της χώρας του κατά το συμφέρον και το δοκούν για να παραμείνει ισόβιος Δούκας, Κάιζερ, Τσάρος, Αυτοκράτωρ Πασών των Ρωσιών και ό,τι άλλον ανάλογο όρο έχει επινοήσει η Ιστορία στο μακρύ διάβα της; Αυτόν, που ότι η λέξη Δημοκρατία – που σημαίνει κατ’ εξοχήν σεβασμός στο δικαίωμα του άλλου να έχει φωνή – ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΟΥΤΕ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΥΠΑΡΞΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ σαν εμπειρία, βίωμα, κοιτώντας την Ιστορία του/τους;

Οχι, η κραυγή δεν στρέφεται προς τον αλαζόνα. Οι αλαζόνες δεν ακούν, παρά μόνο γκρεμίζονται με έναν θόρυβο που ακούν πρώτα όλοι οι άλλοι. Η κραυγή στρέφεται ΠΡΟΣ ΕΜΑΣ! Προς την «Ενωμένη Ευρώπη»!.. (ουδέποτε έχω αισθανθεί τέτοιον αυθορμητισμό στο να χρησιμοποιήσω εισαγωγικά στον όρο Ενωμένη Ευρώπη, και αυτό, πιστέψτε με, με πληγώνει, με θίγει βαθιά!).

Τώρα ξεκινάει πραγματικά ένα αδέκαστο ερώτημα: Για ποια Ευρώπη μιλάμε;

Πώς και πότε πλέον θα μεταλλαχθεί αυτή η «γηραιά», γριά, σχεδόν ψόφια ήπειρος προς αυτό που ο εσωτερικός εαυτός της – μέσα από τα επώδυνα διδάγματα της ίδιας της Ιστορίας – υπόσχεται;

Ακούμε την κραυγή;

«Μας άφησαν μόνους».

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός είναι σκηνοθέτης, γενικός καλλιτεχνικός διευθυντής στη «2023 ΕΛΕΥΣΙΣ Πολιτιστική Πρωτεύουσα Ευρώπης». Εκτός άλλων, έχει ζήσει και σκηνοθετήσει στη Γεωργία