Γαλάτσι

Στο Αλσος Βεΐκου, στο Γαλάτσι, μπορούν όλοι, όλες, όλα (συμπεριλαμβάνονται τα ζωάκια συντροφιάς των μοντέρνων αναγκών μας) να απολαύσουν ένα πεδίο ανεμπόδιστης βόλτας. Εκεί, οικογένειες με μικρά παιδιά συγκεντρώνονται τις Κυριακές και διοργανώνουν μικρού κόστους πάρτι γενεθλίων, με τυροπιτάκια φούρνου και δώρα αυτοκόλλητα και ρούχα μπαλέτου, κάτω από τη σκιά μεγάλων πεύκων. Αλλες παρέες, με στυλ «θυμωμένων» εφήβων, εκτονώνουν την έντασή τους και βελτιώνουν την τεχνική τους στο παρακείμενο skatepark. Δίπλα τους οι πιο αποφασισμένοι να αποτινάξουν κάποια γραμμάρια από τα περισσευούμενα κιλά της καραντίνας ανοίγουν τον κύκλο των συναναστροφών τους, συνασπίζονται σε ομάδες και επιδίδονται στην pétanque, στοχεύοντας βαριές μπάλες και συγκεντρώνοντας πόντους ευεξίας. Ακόμα και πικροράδικα μαζεύουν οι γενναίοι του αστικού περιβάλλοντος για να καταπολεμήσουν τη νοσταλγία τους για έναν βίο φυσικό.

Για τους υπόλοιπους, ανίατους της ρομαντικής ενατένισης, ο λόφος, κατάφυτος με πεύκα, κυπαρίσσια, λίγα έλατα, ελιές και θάμνους προσφέρει ιδανικά σημεία παρατήρησης αυτής της συνάθροισης χρηστών του άλσους. Το άλσος δεν είναι έρημο λοιπόν. Και ένα μοντέλο επιχειρηματικότητας και αθλητικών δραστηριοτήτων συντελεί στην οικονομική διατήρησή του. Για την ιστορία, μία ευκρινής επιγραφή στην είσοδο ενημερώνει τον κόσμο ότι δημιουργήθηκε επί δημαρχίας του Γιώργου Παπαδιονυσόπουλου.

Ομως σε αυτήν τη μικρογραφία του ιδανικού αττικού τοπίου ένας «λεκές» – ή και περισσότεροι – πάντα θα υπάρχουν για να μας θυμίζουν ότι διαθέτουμε συμπεριφορά απροσδιόριστης ευθύνης. Οπως ο προκάτ ναΐσκος που τοποθέτησε ο Δήμος Γαλατσίου χωρίς άδεια και στη συνέχεια κρίθηκε κατεδαφιστέος. Αν και στον δήμο από το περασμένο καλοκαίρι επιβλήθηκε πρόστιμο ανέγερσης και διατήρησης αυθαιρέτου, ο κιτς κοκκινόλευκος ναΐσκος διεκδικεί ακόμη νομιμοποίηση και ένταξη στην αναδασωτέα έκταση. Και στην κορυφή του λόφου, εκεί όπου ένας γλυπτός όγκος από σκυρόδεμα θυμίζει την «εμπλοκή του χώρου» – παρέμβαση της Νέλλας Γκόλαντα τα ίχνη από συνθήματα και άτεχνα γκραφίτι βανδαλίζουν το τοπίο. Και δεν είναι μόνα τους. Εχουν συντροφιά τους πεταμένους φθαρμένους χλοοτάπητες των γηπέδων. Ναι αντικαταστάθηκαν, αλλά δεν απομακρύνθηκαν. Τα μπάζα, πρώτη σειρά στο βλέμμα.