Δεν υπάρχει κατάλληλος καιρός, αλλά σωστός ρουχισμός

Τρέχουμε μόνο με κατάλληλες καιρικές συνθήκες; Προφανώς όχι.

Το γράφω γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι για όλους μας να εγκαταλείψουμε πρωί πρωί το ζεστό μας κρεβατάκι για να βρεθούμε λίγα λεπτά μετά έξω στο κρύο να τρέχουμε με θερμοκρασία κοντά ή λίγο πάνω από τους μηδέν βαθμούς Κελσίου.

Το γράφω γνωρίζοντας επίσης πόσο δύσκολο είναι και το καλοκαίρι να ξυπνήσουμε άγρια χαράματα ή να περιμένουμε να πέσει για τα καλά ο ήλιος για να προπονηθούμε εκείνες τις πολύ ζεστές ημέρες που η ατμόσφαιρα μοιάζει με καμίνι.

Το πρόβλημα στις ακραίες καιρικές συνθήκες είναι δεδομένο. Και στο πολύ κρύο και στον καύσωνα όλοι οι κανονικοί άνθρωποι δυσφορούν. Οι δρομείς μεγάλων αποστάσεων όμως είμαστε κατά βάση άνθρωποι ικανοί να αντέχουμε. Ο μαραθωνοδρόμος είναι φτιαγμένος από εκείνο το υλικό που τον κάνει ανθεκτικό σε κάθε περίπτωση ή τελοσπάντων στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Αλλωστε την ημέρα του αγώνα κανένας δεν σου υπογράφει συμβόλαιο για τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατούν. Θα πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις και τον καιρό.

Τον Απρίλιο του 2017, όταν αγωνίστηκα στον Μαραθώνιο του Ενσκεντε στην Ολλανδία, στις 3 ώρες και 38 λεπτά μέχρι να τερματίσω, συνάντησα τα εξής διαφορετικά καιρικά φαινόμενα: ηλιοφάνεια, ψιλόβροχο, καταιγίδα, αέρα, ξανά ηλιοφάνεια και κρύο. Εσφιξα τα δόντια και τελικά τερμάτισα με ένα τεράστιο τότε ατομικό ρεκόρ. Πιστεύω ότι ένας από τους παράγοντες που κάνουν το αγώνισμα του Μαραθωνίου ελκυστικό είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο του απρόβλεπτου και λόγω των καιρικών συνθηκών.

Βασικά μόνο στον πάγο ή σε πολύ δυνατό αέρα δεν είναι δυνατόν να τρέξει κανείς. Σε κάθε άλλη καιρική συνθήκη μπορεί! Και βέβαια στις πιο δύσκολες αυτό που θα πρέπει να «γυμνάσει» περισσότερο δεν είναι το σώμα αλλά το μυαλό του.

Και όπως μου είπε ένας πολύ καλός τριαθλητής φίλος μου, δεν υπάρχει κατάλληλος καιρός αλλά σωστός ρουχισμός για τρέξιμο.