Το πρόβλημα του κάθε ισαποστάκια

Η αυτονομία στην πολιτική – και πολύ περισσότερο όταν μιλούμε για το τρίτο κόμμα σε ένα σχεδόν διπολικό σύστημα – δεν είναι ζήτημα ίσων αποστάσεων. Δεν παίρνεις δηλαδή το υποδεκάμετρο για να υπολογίσεις: «τόσο μακριά από αυτόν, τόσο από τον άλλον, εδώ στεκόμαστε!». Ποτέ δεν γίνεται έτσι. Το είδαμε στην περίπτωση της Φώφης Γεννηματά και πολύ φοβάμαι ότι το βλέπουμε τώρα στον διάδοχό της, τον από μακρού αναμενόμενο Γκοντό του ΠΑΣΟΚ. Οι ίσες αποστάσεις στην πολιτική είναι η αυταπάτη του αναχωρητή. Το πεδίο της πολιτικής είναι πάντα πεπερασμένο και η ατζέντα δεδομένη. Δια των ίσων αποστάσεων, ο ισαποστάκιας νομίζει ότι διαφοροποιείται από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, ενώ στην πραγματικότητα είναι ο ίδιος που απομακρύνεται από το ίδιο το πρόβλημα και το αντικείμενο της πολιτικής.

Ισες αποστάσεις σημαίνει «αποτραβιέμαι», ενώ η πολιτική αυτονομία χτίζεται σταδιακά, ενεργά και εκλεκτικά. Χτίζεται, δηλαδή, όταν συμφωνείς ανοικτά με τον άλλο εκεί όπου συμφωνείς και, αντιστοίχως, όταν διαφωνείς ανοικτά εκεί όπου διαφωνείς. Από την πολιτική και τη λογική συνοχή αυτών των επιλογών χτίζεται η πολιτική αυτονομία, όχι με βήματα προς τα πίσω, όταν βρισκόμαστε ενώπιον του προβλήματος. Οταν ο πολιτικός λόγος είναι βολικά γενικευμένος για να τους αγκαλιάζει όλους, αναγκαστικά είναι και απόμακρος, επειδή εκείνος που τον εκφέρει στέκεται μακριά από το θέμα. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, πρόβλημα του κάθε ισαποστάκια είναι ότι η στάση του απλώς δεν υπάρχει. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία ακόμη μορφή άρνησης της δύσκολης πραγματικότητας.

NEW KID IN TOWN

Πριν από λίγο καιρό, ο πολιτικός αναλυτής Γιάννης Λούλης είχε προκαλέσει ένα «frisson» στους πολιτικοδημοσιογραφικούς κύκλους με ανάλυσή του, στην οποία χαιρέτιζε τον Νίκο τον Γκοντό τον Ανδρουλάκη ως το «New kid in town». Ο χαρακτηρισμός, δανεισμένος βέβαια από το ομώνυμο τραγούδι των Eagles, ήταν εύστοχος και άρεσε πολύ. Οι δημοσιογράφοι το επαναλάμβαναν κατά κόρον τις επόμενες μέρες και γέμιζε το στόμα τους – ή, μάλλον, ο στόμας τους, αν δεν ενοχλεί μια πινελιά νατουραλισμού. Ωστόσο, το υπέροχο τραγούδι από το οποίο προήλθε η παρομοίωση περιέχει μια ειρωνεία, που τότε δεν έγινε αντιληπτή, αλλά σήμερα είναι επίκαιρη. Το «new kid in town», για το οποίο τραγουδά ο Γκλεν Φρέι των Eagles, γρήγορα χάνει την αρχική γοητεία του και γίνεται άλλη μια από τις τόσες και τόσες αποτυχίες που γεμίζουν τον κόσμο…

ΑΧ, ΠΟΣΟ ΕΠΙΜΕΛΗΣ!

«Επικοινώνησα με τον Πρωθυπουργό για να τον ενημερώσω ότι πριν από λίγο συνελήφθη ο φερόμενος ως δράστης για τη δολοφονία του 19χρονου Αλκη στη Θεσσαλονίκη. Η Ελληνική Αστυνομία και σε αυτή την περίπτωση πράττει το καθήκον της». Με αυτό το γλιτσερό κειμενάκι, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θεοδωρικάκος, ανακοίνωσε μέσω Twitter τη σύλληψη του φερόμενου δράστη του εγκλήματος. Και αναρωτιέμαι, ειλικρινά, γιατί έπρεπε να μας πει ότι ο ίδιος, αυτοπροσώπως, ενημέρωσε τον Πρωθυπουργό; Αν ήταν το καθήκον του να τον ενημερώσει (που ήταν), εξυπακούεται ότι τον ενημέρωσε και συνεπώς περιττεύει η γνωστοποίηση. Αν όμως ήταν «ξεσκόνισμα», του είδους που συνηθίζεται προς πολιτικούς προϊσταμένους, για ποιο λόγο να το κοινοποιεί;

Ο καθένας, νομίζω, καταλαβαίνει ότι επειδή ο Πρωθυπουργός έδειξε προσωπικό ενδιαφέρον για την εξιχνίαση της στυγερής δολοφονίας στη Θεσσαλονίκη, ο υπουργός προσπάθησε να μας δείξει πως εξετέλεσε άψογα την εντολή. Σύμφωνοι! Επιμένω, όμως, γιατί νιώθει την ανάγκη να επιδείξει τόσο απροκάλυπτα πόσο «καλό παιδί» είναι; Δεν ξέρω. Σκέφτομαι μόνον ότι ίσως είναι ευτυχές ότι η ψυχανάλυση δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη εδώ, γιατί αν ήταν δεν θα είχαμε πολιτική ζωή…

ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ;

Είναι κωμικό να διαβάζεις ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι προσκεκλημένος στο πρωτοχρονιάτικο (sic) δείπνο του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου, που γίνεται στις 9 Φεβρουαρίου! Τι σόι πρωτοχρονιάτικο είναι αυτό, πέντε ολόκληρες εβδομάδες μετά την Πρωτοχρονιά; Να εννοούν άραγε την κινέζικη Πρωτοχρονιά, που ήταν την 1η Φεβρουαρίου; Θα το καταλάβαινα, αν ήταν ελληνοκινεζικό το επιμελητήριο· είναι όμως ελληνογερμανικό! Και, τέλος πάντων, για εμάς, που έχουμε και μια παράδοση στις πρωτοχρονιάτικες πίτες του Μαρτίου, να το καταλάβω. Οι Γερμανοί όμως; Διότι να σημειωθεί ότι θα παρευρεθούν και σημαίνουσες προσωπικότητες της γερμανικής οικονομίας στο δείπνο, με τις οποίες ο Πρωθυπουργός θα έχει τις σχετικές συνομιλίες.

Υποθέτω ότι στην προκειμένη περίπτωση έχουμε ένα παράδειγμα του πώς ο Υπαρκτός Ελληνισμός επιδρά μακροχρόνια στον σαξονικό χαρακτήρα. Εδώ καταστρέψαμε τους Ρωμαίους! Με τους Γερμανούς δεν θα τα καταφέρουμε;