Προκλήσεις

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ξεστόμισε χθες δύο πολύ βαριές λέξεις. Η πρώτη είναι ότι ο προεδρεύων της Βουλής έκανε «πραξικόπημα». Η δεύτερη είναι ότι γίνεται μια συστηματική προσπάθεια «τρομοκράτησης» πολιτικών, δικαστών, δημοσιογράφων και άλλων θεσμικών λειτουργών από τη Δεξιά.

Τι συνέβη; Εβγαλε ο Χαράλαμπος Αθανασίου τον στρατό στους δρόμους; Εστειλε η Επάρατος τους επίγονους της 17 Νοέμβρη να επιτεθούν σε αυτούς που υπερασπίζονται τη δημοκρατική τάξη; Δεν υπάρχουν τέτοιες πληροφορίες. Αντιθέτως, γνωρίζουμε ότι ένας βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης άσκησε φραστική βία καλώντας τη μια μέρα έναν συνάδελφό του να φορέσει τσίγκινο σωβρακάκι για να τον αντιμετωπίσει και καταλαμβάνοντας την επομένη το βήμα της Βουλής επειδή δεν τον άφησαν να μιλήσει όση ώρα ήθελε, για όποιο θέμα ήθελε, με όποιον τρόπο ήθελε. Γνωρίζουμε επίσης ότι οι «γνωστοί άγνωστοι», που θα θεωρούσαν ασφαλώς προσβλητικό να ταυτιστούν με τη Δεξιά, άσκησαν προχθές πραγματική βία πετώντας γκαζάκια στα σπίτια ενός δημοσιογράφου και ενός αστυνομικού.

Η γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής κατήγγειλε χθες την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση ότι επιχειρούν «μεθοδευμένη πόλωση» με στόχο να διχάσουν. Αντί να καταδικάσει δηλαδή τις διαρκείς προκλήσεις του Πολάκη και να ζητήσει με την ευκαιρία αυτή από όλους τους βουλευτές όλων των κομμάτων να τηρούν κόσμια στάση και να πειθαρχούν στους κανόνες, υιοθέτησε τη λογική των ίσων αποστάσεων, λες και ο πολακισμός έχει ήδη προσβάλει όλο τον κόσμο εκτός από το κόμμα της.

Ολα αυτά θα ήταν κωμικά αν δεν ήταν εξόχως ανησυχητικά. Και είναι ανησυχητικά επειδή τα φαινόμενα βίας, μαζί με τις προσπάθειες δικαιολόγησης ή συμψηφισμού τους, επαναλαμβάνονται αενάως με διάφορες μορφές, εξοικειώνοντάς μας εν τέλει με το τέρας. Και επειδή οι λέξεις δεν είναι κατ’ανάγκη λιγότερο επικίνδυνες από τις πράξεις: αντιθέτως, πολλές φορές τις καθοδηγούν και τις νομιμοποιούν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα κυβερνητικά στελέχη λάμπουν δια της κοσμιότητάς τους. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός θα μπορούσε να έχει αποφύγει τις ειρωνείες για την ηλικία του Κώστα Σκανδαλίδη και την επιλεκτική αναφορά στα θύματα της σκευωρίας Novartis, όπως θα μπορούσε να είναι και πιο προσεκτικός όταν αναφέρεται σε δικαστικές υποθέσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη. Αν όμως το κόμμα που ευελπιστεί να φέρει τη νέα πνοή στην ελληνική πολιτική ζωή ταυτίζει μια άστοχη δήλωση με μια τραμπούκικη συμπεριφορά, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα τόσο με την κρίση του όσο και με την πολιτική του ωριμότητα. Kι αν το κόμμα που κυβερνούσε μέχρι χθες ανάγει σε κεντρικό του σύνθημα την ορμπανοποίηση της Ελλάδας, καλύπτοντας την ίδια στιγμή τον Πολάκη και τον πολακισμό, μάλλον θα αργήσει να ξανακυβερνήσει.

Ο πρωταγωνιστής του εκχυδαϊσμού της πολιτικής ζωής, αντιθέτως, θα επανεκλεγεί πανηγυρικά.