Από τη μομφή στην εσωστρέφεια

Ούτε εξήντα ημέρες από την έναρξη του 3ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία (31 Μαρτίου) και ούτε 24 ώρες από την καταψήφιση της πρότασης δυσπιστίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά της κυβέρνησης, ένα νέο κείμενο στον ΣΥΡΙΖΑ αναθερμαίνει τον διάλογο αλλά και τις αντιθέσεις στην πορεία για τον μετασχηματισμό του κόμματος. Αυτή τη φορά έρχεται από την όχθη της κίνησης Γέφυρα, όπου συναντώνται μια σειρά στελεχών του προοδευτικού «μεταρρυθμισμού».

Μεγάλο μέρος αυτών προσέγγισαν ή επαναπροσέγγισαν τον ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών και όπως έλεγαν τότε «για να σπάσουν το υγειονομικό μέτωπο» γύρω του (το μοντέλο Πρεσπών το θέτουν ιδανικά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής). Το περιγράφουν και τώρα: «Εκτιμήσαμε ιδιαίτερα την επιτυχή διαχείριση της εξόδου από το καθεστώς των μνημονίων. Βγήκαμε μπροστά και υποστηρίξαμε την ιστορική συμφωνία των Πρεσπών που αποτέλεσε σταθμό στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Χωρίς τη διεύρυνση από κινήσεις και προσωπικότητες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου η Συμφωνία δεν θα είχε ψηφιστεί ενώ θα κινδύνευε και η κυβερνητική πλειοψηφία».

Ξεχωρίζουν ανάμεσα στα ονόματα που υπογράφουν αυτά του καθηγητή Σωτήρη Βαλντέν, του πρώην βουλευτή Σπύρου Δανέλλη, του πανεπιστημιακού Τάκη Καφετζή, του Αντώνη Λιάκου, του Νίκου Μουζέλη, του Νίκου Μπίστη, του δημοσιογράφου Παναγιώτη Παναγιώτου, της ιστορικού Μαρίας Ρεπούση, του παραγωγού Μάνου Τρανταλίδη και άλλων.

ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ. Είναι κείμενο συμβολής αλλά και αιχμών που φέρει τον τίτλο «Για ένα σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς. Για έναν ισχυρό προοδευτικό μεταρρυθμιστικό πόλο». Είναι κείμενο από ένα ρεύμα μάλιστα που είναι και έχει ταχθεί σύμφωνο με τις αλλαγές τις οποίες έφερε ο Αλέξης Τσίπρας στο Πολιτικό Συμβούλιο και πάνε προς ψήφιση στο συνέδριο – δηλαδή την εκλογή αρχηγού και νέας Κεντρικής Επιτροπής από τα μέλη. Ρεύμα όμως που κατά καιρούς εκφράζει με ζωηρότητα τις θέσεις του για τα εθνικά. Υπέρ ενός κατευνασμού με την Τουρκία για παράδειγμα  (όπως γράφουν, «εμείς πιστεύουμε ότι μόνο με συμφωνίες με την Τουρκία ή με αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης θα κατοχυρωθούν τα δικαιώματα της Ελλάδας») και για έναν σταθερό βηματισμό με δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας ή του προοδευτικού Κέντρου – σε αντίστιξη,π.χ., με την Ομπρέλα.

Τάσσονται, δε, παγίως με τους χαμηλούς τόνους, όπως στο εν λόγω κείμενο για την πανδημία, κάνοντας και κριτική στην κυβέρνηση: «Αντί να προχωρήσει στη ριζική ενίσχυση του ΕΣΥ όπως πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η κυβέρνηση καλλιεργούσε αυταπάτες για το τέλος της πανδημίας και επικίνδυνο εφησυχασμό στους πολίτες» σημειώνουν οι «γεφυραίοι» ενώ συμπληρώνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει «να στηρίζει τα μέτρα και την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών, όπου και όσο αυτά κρίνονται αναγκαία από τους/τις αρμοδίους/ες». Στα της προοδευτικής πρότασης εξηγούν πως «χωρίς την προοπτική ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, η απογοήτευση και η αγανάκτηση των πολιτών που θίγονται από τη σημερινή κατάσταση εύκολα εκτρέπονται προς έναν δημαγωγικό, ακροδεξιό “αντισυστημισμό”». Και συμπληρώνουν με σαφείς αιχμές ότι «το κέντρο βάρους της αντιπολίτευσής μας δεν πρέπει να εστιάζει μόνο στο πώς θα αποδομήσουμε το συντηρητικό “σχέδιο” του αντιπάλου μας αλλά κυρίως στο πώς θα κερδίσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας το δικό μας “σχέδιο”».

Οι συγκλίσεις είναι στο δικό τους επίκεντρο ακόμη και πιο τολμηρά, με βλέμμα στο ΚΙΝΑΛ λόγω και της νέας ηγεσίας του, περιγράφουν με ενδιαφέρον και αιχμές επίσης πως στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρεύμα συνέβαλαν και οι πράξεις ή παραλείψεις και «συμπεριφορές στελεχών του». Και βέβαια για το πολυσυζητημένο θέμα της διεύρυνσης λένε ότι το κόμμα «δεν μπορεί να θέτει φραγμούς στη διεύρυνσή του με βάση την πολιτική προέλευση ή και ιδεολογικές οριοθετήσεις. Η διεύρυνση δεν είναι μια απλή διαδικασία ένταξης μελών, αλλά πολιτική διαδικασία με στόχο τον μετασχηματισμό ενός κόμματος εν κινήσει. Υποστηρίζουμε τη διεύρυνση σε αυτή τη βάση και διαφωνούμε με αμυντικά αντανακλαστικά περιχαράκωσης».

Το επόμενο διάστημα τα κείμενα και οι μυστικές συσκέψεις των ρευμάτων θα πυκνώσουν. Αναμένεται η εξ αναβολής συνεδρίαση της Ομπρέλας που τάσσεται κατά της εκλογής αρχηγού και ΚΕ από τα μέλη, αλλά και οι κινήσεις των προεδρικών και της ΡΕΝΕ – η τελευταία τάσσεται επίσης με τις επιλογές Τσίπρα.