Η πανωλεθρία του Τσίπρα

O Αλέξης Τσίπρας με εντυπωσιάζει. Λες και είναι ρομπότ. Ο άνθρωπος που, το πιο εφιαλτικό βράδυ της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας, έπαιζε θέατρο, ο άνθρωπος που δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη για την αδράνεια της κυβέρνησής του το βράδυ με τους 103 νεκρούς στο Μάτι, ο άνθρωπος που μετά το τρομερό δυστύχημα έφυγε κρυφά διακοπές με το κότερο μιας πλούσιας, μιλώντας στην ολομέλεια της Βουλής είπε στον Πρωθυπουργό: «Κύριε Μητσοτάκη, χρωστάτε 103 συγγνώμες στις οικογένειες των νεκρών στο Μάτι». Ο Μητσοτάκης. Να ζητήσει συγγνώμη ο Μητσοτάκης. Για την ολιγωρία του κράτους που κυβερνούσε ο Τσίπρας. Και για τους χειρισμούς που επέτειναν τον πόνο των συγγενών των θυμάτων. Χρειάζεται πολύ ψυχρό αίμα, κυνισμός και απόσταση από τις συνέπειες των έργων του πρώην πρωθυπουργού ώστε να βασίζει τον επιθετικό λόγο του στην απόλυτη διαστρέβλωση αυτών που όλοι ζήσαμε.

Δεν ήταν η χειρότερη στιγμή του πανικόβλητου λαϊκιστή που δυσφημεί την κουλτούρα της ανανεωτικής Αριστεράς, την οποία χρησιμοποίησε και συνεχίζει να χρησιμοποιεί ως όχημα για τις δικές του ασκήσεις εξουσίας. Ούτε είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε τον υπόκοσμο και θεωρίες συνωμοσίας ενορχηστρωμένες στα ρείθρα αυτού του βορβορώδους πολτού για να συκοφαντήσει τους αντιπάλους του, ρίχνοντας το σπέρμα του διχασμού, προκειμένου να προκαλέσει την απαραίτητη πόλωση προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει, έστω ως αντιπολίτευση. Πριν κυβερνήσει, σε εποχές έντονης βίας, και τότε μετήλθε πρακτικές παρακράτους, με τον Πάνο Καμμένο, με την ευκολία μιας παραδημοσιογραφίας που κυριαρχεί και με τις αναπόδεικτες καταγγελίες περί εξαγοράς στελεχών του μετέπειτα συνεταίρου του που διαδόθηκαν χάρη στους κορυφαίους ηθοποιούς Χαϊκάλη και Λαζόπουλο.

Κάπως έτσι ο Τσίπρας έγινε πρωθυπουργός, κάπως έτσι με τη βοήθεια διαφόρων μαθητευόμενων μάγων παραλίγο να βγάλει τη χώρα όχι από την Ευρώπη αλλά από τον χάρτη. Κι όταν κατάλαβε τι κάνει, απλώς υπέγραψε και εφάρμοσε το τρίτο μνημόνιο, το οποίο θα είχαμε αποφύγει αν ο ίδιος δεν πολιτευόταν όπως πολιτεύτηκε. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πιθανόν στην προσπάθειά της να αποφευχθεί ένα πολιτικό κλίμα έντασης, κακώς δεν επιδίωξε την κοινοβουλευτική διερεύνηση των γεγονότων του πρώτου εξαμήνου του 2015. Ηταν λάθος. Διότι επέτρεψε στον Τσίπρα να επενδύσει στη λήθη των πεπραγμένων του. Και να έρχεται σήμερα στη Βουλή λες και είναι ουρανοκατέβατος που μιλάει σε λωτοφάγους.

Η χθεσινή εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή ήταν η εμφάνιση ενός ανθρώπου που δεν έχει συναίσθηση των λόγων του. Από όσα έλεγε στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, τότε που έπαιζε τον ρόλο του μαθητευόμενου μάγου, το μόνο που φαίνεται ότι έχει εμπεδώσει είναι η λέξη «νεποτισμός», που στις αρχές της καριέρας του την έλεγε «νεοποτισμό».

Κατά τα άλλα, οργίλος και απορροφημένος στον ρόλο του, δεν σκέφτηκε καν τι ακριβώς έλεγε. Αρχισε την ομιλία του λέγοντας στον Μητσοτάκη ότι είναι ανέκδοτο κι ότι όταν γίνεσαι ανέκδοτο πέφτεις (προφανώς, θεωρεί ανέκδοτο την αποδοκιμασία των τρολ του υποκόσμου του που χυδαιολογούν στο Τwitter). Εχω πολύ ωραία ανέκδοτα με τον Αλέξη Τσίπρα, που κυκλοφορούσαν από το 2015 – μπορώ αν θέλει να του τα στείλω. Ως μάθημα αυτογνωσίας.

Αλλά δεν νομίζω ότι ο άνθρωπος αυτός διαθέτει οποιαδήποτε αυτογνωσία. Αντίθετα, ανήκει σε μια ειδική κατηγορία πολιτευτών, που έχουν την ικανότητα να μη διδάσκονται τίποτα και ποτέ από την πραγματικότητα. Διότι την υποκαθιστούν από τις ιδεοληψίες τους.

Πρακτικά στις συνεδριάσεις

Προκύπτει εκ του αποτελέσματος. Η πολιτική προστασία είναι ανάγκη να αναβαθμιστεί. Για να συμβεί αυτό, ο υπουργός Χρήστος Στυλιανίδης είπε στη Βουλή ότι πρέπει να υλοποιηθεί το πρόγραμμα «Αιγίς», που το περιέγραψε ως εθνικό στόχο. Η θερινή σεζόν είναι πολύ κοντά και η πολιτική προστασία πρέπει να θωρακιστεί: το κράτος δεν μπορεί να βρεθεί ασυντόνιστο την επόμενη φορά που θα χρειαστεί, αυτό είναι αυτονόητο. Ολοι το καταλαβαίνουν, και ο υπουργός, ότι οι αλλαγές πρέπει να γίνουν επειγόντως.

Κατά τα άλλα, είναι διεθνής και όχι μόνο ευρωπαϊκή πρακτική να μην τηρούνται πρακτικά σε συσκέψεις όσων εμπλέκονται επιχειρησιακά, την ώρα της δράσης. Η δαμόκλειος σπάθη της επίρριψης ευθυνών θα ήταν τροχοπέδη σε μια σύσκεψη αρμόδιων υπευθύνων, που αν φοβούνται ότι ίσως βρεθούν εκτεθειμένοι είναι εύλογο ότι θα προσπαθήσουν να μην αναλάβουν την ευθύνη.

Η αντιπολίτευση, που στέκεται στα πρακτικά τέτοιων συνεδριάσεων, έχουν οι ίδιοι αποφύγει να καταγραφούν τα λόγια και οι πράξεις τους σε κρίσιμες συσκέψεις στις οποίες χρειάστηκε αυτοί να συμμετάσχουν. Η περίφημη κωλοτούμπα του Τσίπρα, η ύψιστη πράξη πολιτικής προστασίας και πολιτικής αυτοσυντήρησης του συγκεκριμένου πολιτικού, έγινε σε μια συνεδρίαση στην οποία δεν κρατήθηκαν πρακτικά. Ας είναι, έστω για μια φορά, συνεπής με τον εαυτό του.

***

Σόδομα και Γόμορρα. Αυτό που με διαόλισε περισσότερο από τη χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής, ήταν η παρέμβαση μιας βουλευτίνας της ΝΔ, της Ασημίνας Σκόνδρα απ’ την Καρδίτσα, που επέκρινε κάτι ζωηρούς της αντιπολίτευσης με τη φράση: «Εδώ δεν είναι Γούντστοκ». Της πρέπει παραδειγματική τιμωρία. Εισηγούμαι στον γραμματέα Παύλο Μαρινάκη να την υποχρεώσει, με ακουστικά στο αφτί, πέντε φορές τη μέρα επί μία εβδομάδα να ακούει στη διαπασών τον δίσκο του Χέντριξ «Are You Experienced?» και «Electric Ladyland». Να στρώσει.