5.000 κράνη

Ηταν από τις πιο ενδιαφέρουσες και εντυπωσιακές ειδήσεις εδώ και καιρό: την ώρα που εξελισσόταν το μπρα ντε φερ στο τρίγωνο μεταξύ Μόσχας, Κιέβου και Ουάσιγκτον, μια σειρά χωρών τοποθετήθηκαν επί του θέματος. Ανάμεσά τους και η Γερμανία. Αυτό δεν είναι περίεργο: η Ουκρανία αφορά τη Γερμανία άμεσα. Και το Βερολίνο είχε διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο, με υπουργό Εξωτερικών τον Γκίντο Βεστερβέλε, στη λεγόμενη «επανάσταση», την οργάνωση της οποίας ποικιλοτρόπως υποβοήθησε. Λίγες ημέρες πριν, η νέα πράσινη υπουργός Εξωτερικών της χώρας, είχε «τρίξει τα δόντια» της Μόσχας σε υψηλούς τόνους, ασυνήθιστους και για την ίδια, αν και είναι νέα, και για τη γερμανική διπλωματία. Οταν λοιπόν ήρθε η στιγμή να ανακοινωθεί η στρατιωτική βοήθεια που θα έστελνε το Βερολίνο στο Κίεβο, άπαντες περίμεναν να ακούσουν κάτι ουσιώδες, αν όχι ηχηρό. Αντ’ αυτού τι άκουσαν; Οτι η Γερμανία αποστέλλει στην Ουκρανία… 5.000 κράνη! Ναι, αυτό: 5.000 κράνη! Ολοι οι εμπλεκόμενοι έμειναν άφωνοι, με τον δήμαρχο του Κιέβου να κάνει την πιο αιχμηρή δήλωση: Ο Βιτάλι Κουκλίτσα, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής πυγμαχίας, που έχει περάσει χρόνια στη Γερμανία, είπε ότι πρόκειται για «αστείο». Τι; Αδικο είχε;

Είχε άδικο. Δεν ήταν αστείο, αλλά, αντιθέτως, πολύ σοβαρό. Γιατί την ίδια ώρα, ο νέος γερμανός καγκελάριος Σολτ έλεγε ότι «δεν θα ενισχύσουμε τις ουκρανικές δυνάμεις με φονικά όπλα». Δηλαδή; Τι σημαίνει αυτό; Οτι θα στείλουν γαρδένιες όταν οι Ρώσοι είχαν ήδη παρατάξει στα ουκρανικά σύνορα περίπου 100.000 στρατιώτες, άρματα μάχης και άλλο βαρύ οπλισμό; Η υπουργός Αμυνας της Γερμανίας, μετά την κατακραυγή μέσα στην ίδια της τη χώρα επικαλέστηκε μία επιστολή της ουκρανικής πρεσβείας που ζητούσε, όπως είπε, κράνη – λες και αυτά τα ζητήματα ρυθμίζονται με επιστολές πρέσβεων… Και, αφού το είπε, συμπλήρωσε για να κορυφώσει: «Είμαστε στο πλευρό σας»! Δηλαδή, αν δεν ήταν, τι θα έκαναν;…

Αυτά απηχούν την πάγια ανάγκη του Βερολίνου να πατάει σε δύο βάρκες σε κάθε τι που έχει να κάνει με τη Μόσχα. Δεν θέλει να λείπει από τις ουκρανικές εξελίξεις, αλλά δεν θέλει καθόλου (μα καθόλου) να ενοχλήσει πραγματικά τον… Ρασπούτιν. Και είναι κρίμα που δεν έχουμε on camera την αντίδρασή του όταν άκουσε τα νέα για τα… κράνη. Αραγε πόση ώρα να γελούσε;

Την ίδια στιγμή Αμερικανοί και αγγλόφιλοι ξεφορτώνουν στο Κίεβο αληθινό πολεμικό υλικό, ενώ με άλλες κινήσεις, όπως τις απομακρύνσεις των οικογενειών των διπλωματών, δείχνουν καθαρά ότι έχουν αποφασίσει να μην καθίσουν άπραγοι αν οι Ρώσοι επιτεθούν. Το έκαναν μία φορά για την Κριμαία, πήραν το πικρό τελεσίδικο μάθημά τους και μάλλον δεν επιθυμούν να το πάρουν ξανά. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, από την ώρα που στη Μόσχα κατάλαβαν ότι η Ουάσιγκτον αυτή τη φορά μπορεί και να μην παίζει, άρχισαν να (κάνουν ότι;) μαζεύονται.

Ουδείς περιμένει ή φαντάζεται μία σύρραξη υπερδυνάμεων για την Ουκρανία – στην υπόθεση της οποίας το Πεκίνο έσπευσε ήδη να στηρίξει την άσπονδη φίλη του Μόσχα. Ομως, αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά και ότι θα ακολουθήσουν ομαλές και ελεγχόμενες εξελίξεις. Για την ακρίβεια, αυτή την ώρα, είναι σχεδόν αδύνατη κάθε πραγματική πρόβλεψη, πλην του πλήρους αποκλεισμού ενός πολέμου υπερδυνάμεων. Ομως οι πιθανές μορφές κρίσης είναι πολλές.

Η Ουκρανία δεν είναι μικρή αμελητέα χώρα που οι Ρώσοι μπορούν να την κάνουν μια χαψιά. Ασφαλώς και δεν έχει σύγκριση με τη Ρωσία σε στρατιωτικό επίπεδο, αλλά τίποτα δεν λέει ότι αν γίνει κάτι η Ουκρανία θα είναι εύκολος αντίπαλος, ειδικά αν λαμβάνει δυτική βοήθεια. Οχι σε… κράνη βέβαια. Πλήθος ενδεχόμενα είναι ανοικτά σε μία από τις πιο παλιές διεθνείς συγκρούσεις. Ποιος είπε ότι φτάσαμε στο «τέλος της ιστορίας»;