Το μυστικό του Ζαχαριάδη

Τα τέσσερα έγγραφα από τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία της Σοβιετικής Ενωσης που δημοσίευσε στο Τwitter ο καθηγητής της ιστορίας του Ψυχρού Πολέμου, Σεργκέι Ράντσενκο, είναι απομυθοποιητικά για την κομμουνιστική ιδεολογία και την πολιτική που κρύβεται πίσω από τη δήθεν διεκδίκηση της κοινωνικής χειραφέτησης. Αυτό που φανταζόμασταν, για προσωπικότητες όπως ο Νίκος Ζαχαριάδης, προβάλλει ανάγλυφα, στην έκκληση του προσώπου που ηγούνταν του λεγόμενου Δημοκρατικού Στρατού στα χρόνια του εμφύλιου πολέμου: προκειμένου να εγκαθιδρυθεί ελληνικό κομμουνιστικό κράτος, δορυφορικό της ΕΣΣΔ, ο Ζαχαριάδης σκεπτόταν κυνικά τον ακρωτηριασμό της χώρας. Τη διχοτόμησή της.

Προς τούτο η ΕΣΣΔ έδινε ό,τι μπορούσε, κρυφά, επειδή δεσμευόταν από τη Γιάλτα: γερμανικά όπλα και χρήμα. Αδυνατούσαν να παράσχουν μόνο ρουχισμό, επειδή δεν είχαν ρούχα και παπούτσια ξένης παραγωγής, και δεν ήθελαν να καρφωθούν. Αυτό, τότε, ήταν το μυστικό του Ζαχαριάδη. Πράγματα ενδεχομένως γνωστά, αποκρύπτονται συστηματικά από τους επιγόνους των πρωταγωνιστών εκείνων των γεγονότων, που κρύβονται πίσω από τη θυματοποίηση και την επίκληση ενός πολιτικού στόχου για αλλαγή καθεστώτος, που δήθεν θα εξαλείψει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αλλά, στην πραγματικότητα, ενός ολοκληρωτισμού.