Η ανισότητα της ίσης μεταχείρισης

Με την απόφασή της να παραμείνει για μία ακόμα εβδομάδα η πληρότητα των γηπέδων με εμβολιασμένους φιλάθλους στο 10% με πλαφόν τα 1.000 άτομα, η επιτροπή εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας συνεχίζει να εκτίθεται. Ισως από άγνοια για το τι ακριβώς συμβαίνει στα γήπεδα της Σούπερ Λίγκας. Αυτό το πλαφόν των 1.000 ατόμων που συνδυάζεται με το 10% της πληρότητας είναι τόσο άτοπο που βγάζει μάτι. Ο αριθμός 1.000 για το Ολυμπιακό Στάδιο των 69.618 θέσεων αντιστοιχεί σε ποσοστό 1,4%. Στο «Γ. Καραϊσκάκης» το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 3,11%. Αστεία πράγματα όταν στα καφέ, στα σουπερμάρκετ και στα ΜΜΜ αισθάνεσαι την ανάσα του διπλανού σου στον σβέρκο σου και μάλιστα σε αποπνικτικές συνθήκες κλειστών χώρων. Η επιτροπή ίσως πάλι να σκέφτηκε πως αν αποφάσιζε τη χαλάρωση των μέτρων μόνο για το ποδόσφαιρο θα προκαλούσε αντιδράσεις στους άλλους κλάδους που επίσης πλήττονται. Σωστό για τους πολιτικούς, όχι για την επιτροπή. Μπορεί επίσης να είδε το αγωνιστικό πρόγραμμα και να τρόμαξε με το κυριακάτικο ντέρμπι Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός. Η προσαρμογή είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα που το γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους μας οι επιστήμονες. Αν έλεγαν λοιπόν πως για το συγκεκριμένο παιχνίδι θα επιτραπεί η είσοδος μόνο 3.000 φιλάθλων που αντιστοιχεί όμως στο 20% της χωρητικότητας του γηπέδου δεν θα εκτοξευόταν δα η καμπύλη της Ομικρον. Οσον αφορά τα υπόλοιπα ματς, η επιτροπή αλλά κυρίως οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι θα μπορούσαν να ρίξουν μια ματιά στους αριθμούς των φιλάθλων που προσέρχονται στα γήπεδα.

Στα παιχνίδια της 15ης αγωνιστικής που διεξήχθησαν 18-20 Δεκεμβρίου, σε πέντε αναμετρήσεις προσήλθαν συνολικά 25.161 θεατές που έμοιαζαν με σκόρπια προεκλογική συγκέντρωση που προσπαθούσε να παραπλανήσει την τηλεοπτική εικόνα. Στην περίπτωση των μέτρων που έχουν επιβληθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο ισχύει το αριστοτέλειο «δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων». Η προκατάληψη με την οποία αντιμετωπίζεται το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι κατάλοιπο της λάσπης που εκτοξεύουν ένθεν κακείθεν οι πρωταγωνιστές του, οι οποίοι κάποια στιγμή πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους.