Κι όμως, δεν ήταν έκπληξη!

Νέα χρονιά, παλιές συνήθειες. Ταιριάζει γάντι στον Παναθηναϊκό. Την ομάδα που θυμίζει την ιστορία του δόκτορος Τζέκιλ και του κυρίου Χάιντ. Τι σημαίνει αυτό; Πως το Τριφύλλι όσο καλά τα πάει εντός έδρας, τόσο παραπαίει στα εκτός έδρας παιχνίδια. Ναι, ας ειπωθούν όσα θέλουν και διαρρέουν οι αρμόδιοι για τη διαιτησία, ας ρίξουν το φταίξιμο στον Κλάτενμπεργκ και στον ρέφερι του χθεσινού ματς στον Βόλο, ωστόσο η ουσία δεν αλλάζει. Το ρεκόρ του Παναθηναϊκού μακριά από τη Λεωφόρο είναι (σε νίκες, ισοπαλίες και ήττες) 1-1-5. Τόσο… καλά τα καταφέρνουν Γιοβάνοβιτς και ποδοσφαιριστές.

Σαφέστατα και «έτρεξε» η ομάδα ένα ρεκόρ με συνεχείς νίκες το τελευταίο διάστημα, κάτι που τη βοήθησε να ανέβει στον βαθμολογικό πίνακα. Αλλά οι προσεκτικοί παρατηρητές της όλης ιστορίας, τι είδαν αλήθεια; Οι επιτυχίες ήταν με καρμπόν! Ολες στο πράσινο σπίτι. Ολες με το ίδιο σκορ (!), το 2-0 ήταν η υπογραφή. Με τον Ατρόμητο, τον ΠΑΣ Γιάννινα και τον Αρη. Μόλις το πρόγραμμα έστειλε τον Παναθηναϊκό στην περιφέρεια, προέκυψε γκέλα. Η ήττα στον Βόλο πονά. Πάρα πολύ. Γιατί ο Βόλος εδώ και κάμποσες αγωνιστικές πάει από το κακό στο χειρότερο, πορεύεται χωρίς πυξίδα και το σερί του ήταν αρνητικό. Είναι εντυπωσιακό το στοιχείο ότι ο ΠΑΟ έχει πάρει μόνο μία νίκη (στη Λαμία) και μία ισοπαλία (στο Γ. Καραϊσκάκης). Κατά τα λοιπά, ας ρίξουν όλοι το φταίξιμο αλλού. Αλλά καλό είναι να βλέπουν και τα δικά τους λάθη. Το πώς, δηλαδή, εκμεταλλεύτηκε τις αδυναμίες της οπισθοφυλακής ο Φαν Βέερτ και «χτύπησε» δύο φορές, τη δεύτερη αφήνοντας… άγαλμα τον Μπρινιόλι, έναν γκολκίπερ που διαφημίστηκε αρκετά, αλλά δεν είναι και τόσο ανώτερος του Διούδη. Τουλάχιστον όχι τόσο όσο τον παρουσιάζουν.

Ο Παναθηναϊκός, για να δούμε την απτή πραγματικότητα, έχει θέματα. Ας τα λύσει και θα βελτιωθεί περαιτέρω στη βαθμολογία. Πρέπει να αποκτήσει ατσάλινο χαρακτήρα στα εκτός έδρας ραντεβού, δηλαδή να μην επηρεάζεται από τις όποιες έδρες, έστω κι αν αυτές δεν έχουν κόσμο. Ιδού το στοίχημα για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Εχει επισημανθεί αρκετές φορές. Αν δεν βρεθεί ισορροπία στη μετάβαση από τα «εντός στα εκτός έδρας παιχνίδια», όλα θα είναι ρευστά για ένα σύνολο που θέλει να μεγαλώσει, να προχωρήσει, να εξελιχθεί, αλλά όλο και κάπου σκοντάφτει. Με αποτέλεσμα ένα πικρό πισωγύρισμα και μια πτώση ηθικού που κανείς δεν επιθυμεί.