Ντιμπέιτ

Η εξίσωση δεν είναι εύκολη. Δεν είναι επειδή κι οι δυο πλευρές των συμμετεχόντων στο ντιμπέιτ που ξεκίνησε πριν από μερικές μέρες – μπροστά και πίσω απ’ τις κάμερες – έχουν επιχειρήματα τα οποία ακούγονται λογικά στα αφτιά εκείνων που δεν είναι σαβοναρολικά ταγμένοι σε μια και μοναδική αλήθεια γύρω από την επιστροφή των μαθητών στις τάξεις τους. Η μια, πολλών επιστημόνων, φωνάζει πως είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οι σχολικές αίθουσες θα γίνουν εστίες υπερμετάδοσης. Συνομιλητές των μελών της επιτροπής εμπειρογνωμόνων λένε πως μέχρι κι οι λιγότερο αδιάλλακτοι από τους ειδικούς – οι, για να το πούμε αλλιώς, συνήθως αισιόδοξοι για την έκβαση των διαφόρων φάσεων της πανδημίας – περιγράφουν την εικόνα των επόμενων εβδομάδων με ανοιχτά σχολεία χρησιμοποιώντας την παρομοίωση της πυρκαγιάς. Κάποιοι ανάμεσά τους, μάλιστα, αποδίδουν την κυβερνητική επιμονή για κανονική λειτουργία της εκπαίδευσης σε κίνητρα πρωτίστως οικονομικά – υποστηρίζουν, δηλαδή, ότι ο αντίκτυπος που θα έχουν οι άδειες ειδικού σκοπού στην εύρυθμη λειτουργία κράτους και αγοράς ώθησε τους κυβερνώντες στην απόφαση να χτυπήσει το πρώτο κουδούνι τη Δευτέρα.

Βάρος

Η κυβερνητική πλευρά επικαλείται λόγους παιδαγωγικούς, ψυχολογικούς και υγειονομικούς. Το σχολικό περιβάλλον, αναφέρουν υπουργοί, είναι από τα πιο προστατευμένα χάρη στο συνεχές τέστινγκ και τον έλεγχο για την τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων – ορισμένοι θυμίζουν και τις έρευνες της τελευταίας διετίας, οι οποίες έχουν αναδείξει τις αρνητικές συνέπειες της τηλεκπαίδευσης στην ανάπτυξη των γνωστικών και κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών. Αρκετοί παραπέμπουν στο παράδειγμα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών, που η μια μετά την άλλη ανοίγουν τα σχολεία αντί να παρατείνουν τις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Η στάθμιση της επιχειρηματολογίας των μεν και των δε αρκεί για να αντιληφθεί κανείς ότι οι αγωνίες τους έχουν περίπου ίδιο βάρος – υπό την έννοια πως καμιά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αμελητέα. Κι η παράθεση αυτών των ανησυχιών έχει αξία. Γιατί προϋπόθεση για να αποδειχθεί τελικά παραγωγικό το ντιμπέιτ – το οποίο έχει ήδη μεταφερθεί σε κομματικές έδρες και σόσιαλ μίντια, ενώ πιθανότατα θα συνεχιστεί ακόμη κι όταν θα εφαρμόζονται οι χθεσινές ανακοινώσεις των συναρμόδιων υπουργών – είναι όλοι όσοι παίρνουν μέρος να φορέσουν τα παπούτσια των απέναντί τους, ώστε να κατανοήσουν και την ανάποδη προσέγγιση.