Κανένας εφησυχασμός

Για μία ακόμη φορά, είδαμε να εμφανίζεται μία νέα παραλλαγή του ιού που προκαλεί τηνCovid-19 και οι αξιωματούχοι της υγείας παρακολουθούν με ανησυχία τα δεδομένα από ολόκληρο τον κόσμο. Με την Ομικρον, ένα κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο οι μολύνσεις είναι εξίσου σοβαρές με εκείνες που προκαλούσαν οι προγενέστερες παραλλαγές. Πολλοί εικάζουν ότι θα μπορούσε να είναι εγγενώς ηπιότερη, ιδιαίτερα αφότου πολλές προκαταρκτικές εκθέσεις από τη Νότια Αφρική έδειξαν λιγότερες εισαγωγές σε νοσοκομεία και λιγότερο σοβαρά συμπτώματα.
Κατά την άποψή μου, η κρίση αυτή είναι πρόωρη. Ιδιαίτερα σε μία κατάσταση που αλλάζει τόσο γρήγορα.
Η ακριβής εκτίμηση της σοβαρότητας μίας νέας μόλυνσης είναι σκέτος εφιάλτης. Ιδιαίτερα σε ένα τόσο πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια πράγματα που θα πρέπει να θυμόμαστε όταν αξιολογούμε τους αριθμούς που φτάνουν.
Εξετάζοντας τη σοβαρότητα των μολύνσεων στη Νότια Αφρική, έχει σημασία να θυμόμαστε τις διαφορές στους πληθυσμούς. Η Νότια Αφρική έχει έναν συνολικά νεότερο πληθυσμό και ηCovid στις νεότερες ηλικιακές ομάδες είναι σταθερά ηπιότερη. Υπάρχει επίσης το ζήτημα του χρόνου, και του χρόνου που μεσολαβεί μέχρι να ασθενήσει κάποιος, και να ασθενήσει αρκετά ώστε να χρειάζεται φροντίδα, και του χρόνου που χρειάζεται για να ανακοινωθούν αυτά τα στοιχεία. Εχουν περάσει μόλις λίγες εβδομάδες αφότου ξεκίνησε αυτό το τελευταίο κύμα.
Κατά τον ίδιο τρόπο, αναμένουμε πως οι μολύνσεις σε έναν πληθυσμό με υψηλή εμβολιαστική κάλυψη, όπως αυτός του Ηνωμένου Βασιλείου, θα είναι συνολικά ηπιότερες, διότι ο εμβολιασμός θεωρείται ότι προστατεύει από τη σοβαρή νόσηση. Ωστόσο, αυτό είναι μικρή παρηγοριά για εκείνους που παραμένουν ανεμβολίαστοι για διάφορους λόγους, ή έχουν εμβολιαστεί μεν αλλά δεν είχαν ισχυρή ανοσολογική απόκριση. Εεπειδή η Ομικρον μοιάζει να διασπείρεται ακόμα πιο γρήγορα από τις προηγούμενες παραλλαγές, χρειάζεται να είμαστε επιφυλακτικοί ακόμα και αν οι εκδηλώσεις της νόσου παρά τον εμβολιασμό είναι μόνο ενίοτε σοβαρές, γιατί θα υπάρξουν πολλές εκδηλώσεις της νόσου παρά τον εμβολιασμό. Ο ύστατος αριθμός των σοβαρών εκβάσεων καθορίζεται από τον αριθμό των ευκαιριών που έχει ο ιός να τις προκαλέσει, που είναι το αποτέλεσμα της μολυσματικότητας. Αυτός είναι άλλωστε ένας από τους λόγους που η Αλφα προκάλεσε τέτοια καταστροφή τον περασμένο χειμώνα.
Ολοι θέλουν να πιστέψουν πως η Ομικρον είναι ηπιότερη. Θα ήθελα κι εγώ να είναι ηπιότερη, αλλά προσέχω να μην επιτρέψω σε αυτά που θέλω να χρωματίσουν τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύω τα δεδομένα. Ο ρυθμός ανάπτυξης της Ομικρον είναι τέτοιος που ακόμα και αν είναι πράγματι ηπιότερη στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορεί και πάλι να εκτοξευτούν ταχέως τα κρούσματα και να απειλήσουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Οι επιδημίες ταχέως μεταδιδόμενων ιών δεν είναι καλοσυνάτες με υπερπιεσμένα συστήματα υγείας, ιδιαίτερα με συστήματα που πολεμούν ήδη μια πανδημία εδώ και σχεδόν δύο χρόνια.
Ακόμα και αν, και αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο αν, η Ομικρον είναι ηπιότερη από τη Δέλτα, δεν υπάρχει κανένας λόγος χαλάρωσης. Και μόνο η μεταδοτικότητά της την καθιστά σοβαρή. Η διαφορά ανάμεσα σε ένα χάδι και ένα χαστούκι αφορά σε μεγάλο βαθμό την ταχύτητα με την οποία δίνεται.
Ο Ούλιαμ Χέινατζ είναι καθηγητής εξέλιξης και επιδημιολογίας μολυσματικών ασθενειών στο Χάρβαρντ και συν-διευθυντής τουCenter for Communicable Disease Dynamics του αμερικανικού πανεπιστημίου.














