Ο Σεβάχ, ο Ζήκος και οι εκλογές

Στην ταινία «Της κακομοίρας…», την πιο αγαπημένη μου ελληνική κωμωδία (κάθε φορά που τη βλέπω, κλαίω από τα γέλια), υπάρχει μια σκηνή, η οποία αποθεώνει το ταλέντο ενός από τους μεγαλύτερους έλληνες κωμικούς, του Κώστα Χατζηχρήστου. Ο Χατζηχρήστος υποδύεται τον εντελώς βλάχο «μπακαλόγατο», ο οποίος είναι παράφορα ερωτευμένος με τη νεαρή Φιφίκα, η οποία με τη σειρά της τον «παίζει» για να κάνει πλάκα με τη φίλη της. Η Φιφίκα στην πραγματικότητα είναι «δοσμένη» στον Κιτσάρα τον οποίο υποδύεται ένας άλλος μεγάλος κωμικός της γενιάς του, ο Νίκος Ρίζος. Στην κορύφωση λοιπόν της φαρσοκωμωδίας, που παίζεται σε βάρος του «μπακαλόγατου», υπάρχει μια σκηνή, κατά την οποία, οι δυο ανταγωνιστές για την καρδιά της Φιφίκας, έρχονται αντιμέτωποι. Είναι η σκηνή όπου αδυνατώ να ελέγξω τις αντιδράσεις μου – γελάω μέχρι δακρύων. Σκηνή, κορυφαία. Ο Ζήκος, ο «μπακαλόγατος», ντυμένος με ρόμπα μπακάλη, ζητάει τον λόγο από τον Κιτσάρα, και εκεί αρχίζουν όλα. Ο Ζήκος επιχειρεί υποτίθεται να επιτεθεί στον Κιτσάρα, «έλα ρε, αν σου βαστάει» και τέτοια, ο άλλος ανταποκρίνεται, μπαίνουν στη μέση να τους χωρίσουν διάφοροι, και τον Ζήκο, τον κρατάει από τη μέση η κυρα-Δέσποινα, την οποία υποδύεται η Μαρίκα Νέζερ. Το κορυφαίο είναι που ο, «επιτιθέμενος», ερωτευμένος Ζήκος, γυρίζει κάθε τόσο στη Νέζερ, και της λέει «κράτα με κυρα-Δέσποινα, κράτα με. Με κρατάς καλά, κράτα με σου λέω»…

Οχι, δεν την έχω δει εδώ και καιρό την ταινία. Πάει χρόνος από την τελευταία φορά που την απόλαυσα. Τη θυμήθηκα όμως το απόγευμα του Σαββάτου, παρακολουθώντας στη Βουλή την ολοκλήρωση της τριήμερης συζήτησης για τον προϋπολογισμό του 2022. Δεν θα το πιστέψετε, αλλά τη στιγμή που ο… Σεβάχ ο θαλασσινός «προκάλεσε» υποτίθεται τον Κυριάκο να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, εμένα το μυαλό μου, άκου τώρα, πήγε κατευθείαν στον Ζήκο!

Kolotumba για την πρόταση μομφής

Φταίει κι εκείνος όμως. Ασταθής χαρακτήρας. Εβαλε τα επιτελεία που διαχειρίζονται τα επικοινωνιακά του να διασπείρουν ότι έξαλλος όπως είναι με τη διαχείριση που κάνει η κυβέρνηση, θα καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον της, και μετά την έκανε την κωλοτούμπα – παλιά του τέχνη, ως γνωστόν.

Αντί να καταθέσει πρόταση μομφής για να διακοπεί κάθε άλλη συζήτηση, και εκείνη του προϋπολογισμού, όπως επιβάλλεται από τον κανονισμό της Βουλής, πέταξε την άνευ κανενός αποτελέσματος πρόταση στο τέλος της ομιλίας του, περί πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Απόδειξη ότι δεν το είχε σχεδιάσει εξ αρχής, γιατί αν το είχε σχεδιάσει, θα είχε φωνάξει τον λογογράφο του, και θα του είχε πει, ξεκίνα με το «πάμε σε εκλογές να αναμετρηθούμε, και δόμησε την ομιλία πάνω σε αυτό». Δεν το έκανε, διότι προφανώς δεν το πίστεψε ποτέ. Η αναφορά του ήταν της κατηγορίας «να ‘χαμε να λέγαμε», εξού και ο Μητσοτάκης τού είπε μπαίνω στον πειρασμό να τις προκηρύξω τις εκλογές, για να δω τον πανικό σου…

Οι πληροφορίες μου, από την Κουμουνδούρου – με ξαναπήρε, σαββατιάτικα, εκείνος ο ανθρωπάκος, που μου τηλεφωνεί, για να μου εξηγήσει ότι «αποφάσισε μόνος του (ο Σεβάχ, όχι ο άνθρωπός μου) πως δεν είναι ακόμη ώριμες οι συνθήκες για να κατατεθεί πρόταση μομφής. Διότι αν το έκανε τώρα, θα έχανε αυτό το δικαίωμα για έξι μήνες. Και το γύρισε στις εκλογές, για να έχει να λέει κάτι». Και να πάρει και τα συγχαρητήρια του Πολάκη, θα προσθέσω…

Απογοήτευση

Τον συνεχάρη ο Πολάκης, αλλά τον επέκρινε σκληρά ο «ουάου» Βαρουφάκης. Γιατί είχε πειστεί ότι θα την κατέθετε την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης. Δεν τον λυπάμαι καθόλου. Διετέλεσε περί τους 6 μήνες (με τα γνωστά αποτελέσματα…) υπουργός του… Σεβάχ του θαλασσινού. Επρεπε να τον θυμάται, πώς ενεργούσε. Οτι αυτό που λέμε, δεν είναι ακριβώς αυτό που εννοούμε, και εν πάση περιπτώσει δεν είναι αυτό που θέλουμε. Ο θεός τού «είπα-ξείπα». Ο άρχοντας της κωλοτούμπας. Ο θεωρητικός τού «άλλα μου λεν τα μάτια σου, και άλλα η καρδιά σου, άλλα μου λεν τα χείλη σου και άλλα τα φιλιά σου». Εκεί όμως αυτός, σου λέει θα την κάνει την πρόταση μομφής, να συνταχθώ κι εγώ μαζί να γίνει δουλίτσα. Δεν έγινε. Γιατί ο Σεβάχ είχε άλλα στο μυαλό του. Μπορεί και να βαριόταν. Διότι πρόταση μομφής, σημαίνει διακόπτει η Βουλή για δύο 24ωρα κάθε άλλη ενασχόληση, και αμέσως μετά ξεκινάει τη συζήτηση επί της προτάσεως. Η συζήτηση διαρκεί τρεις ημέρες, και γίνεται στην ολοκλήρωσή της ψηφοφορία επί της προτάσεως. Το οποίο σήμαινε πρακτικά ότι θα φτάναμε παραμονή Χριστουγέννων. Οπότε, όπερ και το πιθανότερο, να είπε ο άνθρωπος, πού να τρέχεις τώρα Χριστούγεννα για να ψηφίζεις…

Ασ’ το για άλλη φορά…

Και κάπως έτσι απογοητεύθηκε ο «ουάου» Γιάνης με ένα «νι», και καθόλου (πολιτική) σκέψη…

Κατήφορος

Αντιπολίτευση για τα μπάζα, επεισόδιο εξακοσιοστό εικοστό ένατο: Σάββατο πρωί στο Λαύριο, σε έναν από τους χώρους της παλιάς βιομηχανικής πόλης, συγκαλείται η ετήσια σύνοδος των πρυτάνεων, προκειμένου να συζητήσουν θέματα της ακαδημαϊκής κοινότητας, από κοινού με την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως. ΚΝΑΤ εφημερίας και άλλες παρεμφερείς δυνάμεις, συγκεντρώνονται από νωρίς το πρωί στην περιοχή και επιχειρούν να εισβάλουν στον χώρο με στόχο να ματαιώσουν τη σύνοδο των πρυτάνεων, διότι αυτό υπαγορεύει/εντέλλεται το κόμμα – χαράς και τα υπόλοιπα. Υπάρχει αστυνομία, τους αποτρέπει, πέφτουν και κάτι σπρωξίματα και κάτι ψιλοχημικά, και μετά έρχεται ο… Χρηστάρας ο Σπίρτζης. Το γέλιο του κάθε πικραμένου. Που βάζει τα πράγματα στη θέση τους, με μια ακόμη μνημειώδη δήλωση (ποιος του τα γράφει αυτά, ρε παιδιά; Ο άνθρωπος είναι είδωλο…). Κάνει ανάρτηση στα social media. Αντιγράφω: «Λαύριο, αποκλεισμένη πόλη! Η αστυνομία, με τρόπο προκλητικό και πρωτοφανή, απαγορεύει στους πολίτες να κυκλοφορούν ελεύθερα στην πόλη τους, λόγω της επίσκεψης της υπουργού Παιδείας, Νίκης Κεραμέως.

Δεν μπορεί κανένας πολίτης ούτε να φτάσει στην πόλη του Λαυρίου, ούτε να φύγει από αυτήν, λόγω των απαράδεκτων αστυνομικών μέτρων. Ο αντιδημοκρατικός κατήφορος του επιτελικού κράτους Μητσοτάκη δεν έχει τέλος…».

Απλά, υπέροχος…

Ολική επαναφορά

Υποθέτω ενθυμείστε, ότι σε χρόνο ανύποπτο είχα ενημερώσει περί της δυνατότητας του ΚΙΝΑΛ να πρωταγωνιστήσει στις πολιτικές εξελίξεις οψέποτε πραγματοποιηθούν οι εκλογές. Και είχα επίσης τονίσει ότι η περίπτωση του Νίκου Ανδρουλάκη δεν είναι τυχαία. Καθόλου. Ο μικρός «έχει κάτι», και αυτό το «κάτι» μπορεί να αποτελέσει το κίνητρο για να επαναπατριστεί όλος εκείνος ο κόσμος της παράταξης που τα προηγούμενα χρόνια αναζήτησε καταφύγιο στη ΝουΔου και τον ΣΥΡΙΖΑ απογοητευμένος από την κατάσταση στην Κεντροαριστερά. Ο σχεδόν τριπλασιασμός των ποσοστών του ΚΙΝΑΛ, μέσα σε δέκα μέρες (!!), σε συνδυασμό με ένα πλαίσιο κινήσεων που θα γίνουν το επόμενο διάστημα, θα φέρει εκτός από εντυπωσιακά αποτελέσματα, το Κίνημα σε πορεία ολικής επαναφοράς!

Το 15,2% της χθεσινής δημοσκόπησης του «Πρώτου Θέματος» σε συνδυασμό με τη βουτιά προς τα κάτω του ΣΥΡΙΖΑ (στο 19,2%!) αυτό δείχνει. Και τα καλύτερα έρχονται. Λίγη υπομονή…