Μετά το πάρτι, το κεφάλι πονάει από το hangover

Η προεκλογική εκστρατεία ήταν μια δύσκολη δοκιμασία για τους υποψήφιους προέδρους του ΚΙΝΑΛ. Κράτησε εβδομάδες και είχε από περιοδείες και συνεντεύξεις μέχρι τηλεοπτικά debate. Συγκέντρωσε και το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, αλλά τι γίνεται μετά;

Η διεθνής σοσιαλδημοκρατία, αν φυσικά ο νέος ηγέτης του κόμματος κινηθεί στο φάσμα της Κεντροαριστεράς, δεν έχει ξεπεράσει τη μακρόχρονη κρίση της. Αυτή η κρίση οφείλεται σε δύο λόγους: στις κοινωνικές αλλαγές και την παγκοσμιοποίηση που κατέστρεψαν τις παλιές σχέσεις παραγωγής, αποδυνάμωσαν τα συνδικάτα-φρούρια της σοσιαλδημοκρατίας κ.λπ.

Ο δεύτερος λόγος είναι η σταδιακή απομάκρυνση της ηγεσίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών από τις παραδοσιακές αξίες αλλά και η… κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας. Οταν δηλαδή η Νέα Αριστερά του Μπλερ άρχισε να βομβαρδίζει τη Γιουγκοσλαβία και να εισβάλλει στο Ιράκ, αυτό ήταν μια εγκατάλειψη των αντιπολεμικών παραδόσεων της σοσιαλδημοκρατίας.

H δε καταστροφική απόφαση του Μπιλ Κλίντον το 1999, λίγο πριν από το τέλος της δεύτερης θητείας του, να αλλάξει τον νόμο για τις τράπεζες, ενέργεια που οδήγησε κατευθείαν μερικά χρόνια αργότερα στην παγκόσμια οικονομική κρίση, ήταν μια άθλια συναλλαγή με το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, που έγινε παντοδύναμο.

Η θεωρία ότι κάποιες δυνάμεις του αριστερού «λαϊκισμού» άρπαξαν ύπουλα τον χώρο της Κεντροαριστεράς, αποκρύβει τις πραγματικές αιτίες της υποχώρησής της. Στην Ελλάδα π.χ. το ΠΑΣΟΚ, μετά την πρώτη περίοδο 1981-85 των γενναίων μεταρρυθμίσεων, έπεσε σε κρίση με το σκάνδαλο Κοσκωτά, έχασε την εξουσία και όταν επέστρεψε ανέχθηκε τη δημιουργία  εκτεταμένων κυκλωμάτων διαφθοράς που τελικώς παρέσυραν και το ίδιο στον εκλογικό γκρεμό.

Δεν ευθύνεται κάποια συνωμοτική δύναμη πίσω από αυτό. Και αν το ΠΑΣΟΚ δεν διαλύθηκε τελείως, αλλά απλώς άλλαξε όνομα για λόγους ΑΦΜ και αφόρητων δανείων, το οφείλει ακριβώς στις ρίζες που απέκτησε από την πρώτη, μεταρρυθμιστική του εποχή. Χάρις σε αυτήν άντεξε και την μπόμπα που έσκασε στα χέρια του το 2009, με πολλούς τραυματισμούς και μεγάλες απώλειες. Αν και για τη χρεοκοπία της χώρας δεν ευθύνεται το ΠΑΣΟΚ αλλά κυρίως η ΝΔ, που τη γλίτωσε φθηνά – ας όψονται οι πρόωρες εκλογές του 2015 για αυτό.

Ξεκινώντας, ο νέος ηγέτης του ΚΙΝΑΛ έχει σημαντικά ατού στα χέρια του, πέρα από το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και τη φρέσκια  εντολή. Ηδη ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι έχει βαρεθεί με την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και για αυτό ελπίζει να τις ακούσει «από το τρίτο κόμμα της Βουλής». Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι ολόκληρο το οικονομικό και μιντιακό σύστημα που έφερε τον ίδιο στην πρωθυπουργία, θα βαλθεί να δημιουργήσει έναν «αντι-Τσίπρα» και θα δούμε το έργο σε πολλές συνέχειες και επαναλήψεις…

Αλλά όπως τονίστηκε στην αρχή, οι αιτίες της παρά λίγο κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ είναι βαθύτερες. Το κόμμα πρέπει να ανασυγκροτηθεί και να παραμείνει ενωμένο, αποφεύγοντας τον θανάσιμο εναγκαλισμό με τη Δεξιά, τύπου κυβέρνηση Σαμαρά –  Βενιζέλου. Με άλλα λόγια, το πάρτι καλό ήταν, αλλά την επόμενη μέρα πονάει το κεφάλι, από το hangover.

Ο Στέλιος Κούλογλου είναι ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία