«Ψεύτης, ψεύτης, ψεύτης»! Ψέματα;

Ψεύτης, ψεύτης, ψεύτης. Ο χαρακτηρισμός που επιφύλαξε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στον Αλέξη Τσίπρα, στην τελευταία του παρέμβαση χθες στη Βουλή, δεν θα έπρεπε να ενοχλεί. Διότι, δυστυχώς, απηχεί την αλήθεια. Ο Πρωθυπουργός δεν έκανε τίποτα παραπάνω από να απαντήσει στις κατηγορίες που, προηγουμένως, του είχε απευθύνει απ’ το βήμα του Κοινοβουλίου ο αντίπαλός του. Ξάφνιασε μόνο ο τόνος του Πρωθυπουργού και η έμφαση που έδωσε στη χρήση ψεμάτων (ή ασύγγνωστων διαστρεβλώσεων της κυβερνητικής πολιτικής, που ισοδυναμούν με ψέματα) από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, από κομματικά στελέχη του, ακόμα και από τους διαχειριστές συριζαϊκών λογαριασμών στο Διαδίκτυο, τα γνωστά 60 λεπτά την ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα. Ηταν ψέμα η επανάληψη μιας, από πολύ καιρό κατεδαφισθείσας, αναφοράς της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι με τις αφορολόγητες γονικές παροχές ευνοούνται οι πλούσιοι. Ο Πρωθυπουργός, για ακόμα μια φορά, τόνισε ότι οι αφορολόγητες γονικές παροχές δεν αφορούν το ποσό των 800.000 ευρώ αλλά ποσά μέχρι 800.000. Η κριτική αυτή έχει διατυπωθεί κι άλλες φορές από τον ΣΥΡΙΖΑ και έχει ανασκευαστεί με μεγάλη σαφήνεια, οπότε δεν μπορεί πλέον να επαναλαμβάνεται ούτε ως παρανόηση. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου, είχε διευκρινίσει από τις 14 Σεπτεμβρίου ότι «δεν πρέπει να στεκόμαστε στο ανώτατο όριο, αλλά οφείλουμε να δούμε τους ανθρώπους που κινούνται από τις 150.000 ευρώ – που ήταν το αφορολόγητο έως σήμερα μέχρι τις 800.000 όπου επεκτείνεται. Και εκεί υπάρχουν πάρα πολλές οικογένειες».

Ηταν ψέμα, είναι διαρκές ψέμα, ότι ο Τσίπρας και οι κυβερνήσεις των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έβγαλαν τη χώρα από τα μνημόνια. Είναι γνωστό ότι, πριν από το 2015, επί της λεγόμενης κυβέρνησης των «Σαμαροβενιζέλων», είχε αρχίσει να αλλάζει το οικονομικό κλίμα στη χώρα. Αλλά στη συνέχεια, η πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που εξελέγη όταν επισπεύστηκαν οι εκλογές επειδή δεν έγινε δυνατή η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας τον Δεκέμβριο του 2014, έπειτα από ένα εξάμηνο μιας δήθεν διαπραγμάτευσης με τους εταίρους την οποία συντόνιζε ο Γιάνης Βαρουφάκης, οδήγησε τη χώρα – υπό συνθήκες οικονομικής ασφυξίας και με capital control στις τράπεζες – σε ένα αδιανόητο δημοψήφισμα, τον Ιούλιο του 2015, το αποτέλεσμα του οποίου (που είχε θεωρηθεί νικηφόρο από τον ΣΥΡΙΖΑ) οδηγούσε νομοτελειακά εκτός της ζώνης του ευρώ και εκτός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Για να μη συμβεί αυτό, οι «αντιμνημονιακοί» της προηγούμενης πενταετίας υπέγραψαν το δικό τους, το τρίτο και πιο εμφατικό μνημόνιο, επιτείνοντας επί αρκετά χρόνια ακόμα την αβεβαιότητα.

Ο Μητσοτάκης υπενθύμισε χθες στον Τσίπρα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε ως εδώ στηριγμένος σε ένα ευνοϊκό πολιτικό κλίμα που το χειραγώγησε με ψέματα και με μισές αλήθειες που επίσης ισοδυναμούν με ψέματα. Μετά την εκλογική ήττα του, το 2019 (την τρίτη στη σειρά), υποδύεται το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, έχοντας φιλτράρει το παρελθόν του μέσω παρασιωπήσεων και υπερπήδησης των μελανών στιγμών του, παρουσιάζοντάς το ως παρελθόν κανονικού δημοκρατικού κόμματος που συμμετέχει στην εναλλαγή της εξουσίας.

Είναι μια ανοχή που, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, όσο πλησιάζουν οι επόμενες εκλογές, η κυβέρνηση θα την εγκαταλείψει. Και θα αρχίσει να θυμίζει την πολιτεία του πριν την εκλογή του αλλά, κυρίως, θα εκθέσει την πολιτεία του το 2015. Είναι μια απαραίτητη και καλόδεχτη προσαρμογή επειδή τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά για τη χώρα και οι επιπτώσεις τους τρομακτικές για πολλές δεκαετίες για να ξεχάσουμε.