Κίνα και ανάπτυξη

Οι ειδικοί προβλέπουν ήδη από το 2012 ότι μια κατάρρευση της αγοράς ακινήτων θα πυροδοτούσε οικονομική κρίση στην Κίνα. Αλλά στην περίπτωση του Evergrande, το πρόβλημα είναι η ρευστότητα, όχι η φερεγγυότητα και τυχόν δευτερογενείς επιπτώσεις μπορούν να περιοριστούν κυρίως επειδή, παρά τα προβλήματά του, το τραπεζικό σύστημα της Κίνας είναι βασικά υγιές.

Οι εταιρείες ανάπτυξης ακινήτων και οι αγοραστές κατοικιών αντιπροσωπεύουν μόνο το περίπου 30% των συνολικών τραπεζικών δανείων και αυτό το μερίδιο μειώνεται. Το μερίδιο των νέων δανείων που σχετίζονται με ακίνητα βρίσκεται επίσης σε πτώση, αφού μειώθηκε από 45% το 2016 σε λιγότερο από 24% τον Σεπτέμβριο του 2020. Επιπλέον, στην Κίνα δεν υπάρχουν τιτλοποιημένα στεγαστικά δάνεια.

Το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχουν πολύ λίγες περιπτώσεις παραβατικότητας, πόσω μάλλον αθετήσεις στεγαστικών δανείων από τα νοικοκυριά: ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων δανείων των περισσότερων κινεζικών εμπορικών τραπεζών είναι μικρότερος από 2%. Ακόμα κι αν υπήρχε ένα σημαντικό οικονομικό γεγονός, η κινεζική κυβέρνηση έχει αρκετά μέσα για να το αντιμετωπίσει.

Ετσι μια κατάρρευση της Evergrande δεν αποτελεί άμεσο συστημικό κίνδυνο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να εφησυχάζουν. Ο τομέας των ακινήτων είναι πυλώνας της κινεζικής οικονομίας και σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα παραγωγής. Και η Evergrande θα τον διατάραζε σοβαρά – κυρίως επειδή άλλες εταιρείες μπορεί να ακολουθήσουν τα βήματα της Evergrande. Ορισμένα μη τραπεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα αντιμετωπίσουν προβλήματα. Και, φυσικά, οι προμηθευτές της Evergrande θα υποφέρουν πάρα πολύ. Ολα αυτά θα επιδεινώσουν τις οικονομικές προοπτικές της Κίνας. Για να προετοιμαστούμε για ό,τι μπορεί να έρθει, πρέπει να αντιμετωπιστούν οι ευπάθειες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ιδίως η υψηλή αναλογία μόχλευσης του εταιρικού τομέα. Ωστόσο, η πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι ο τερματισμός της επίμονης επιβράδυνσης της ανάπτυξης, που ξεκίνησε το 2010.

Η εμπειρία της Κίνας τα τελευταία 40 χρόνια δείχνει ότι χωρίς αξιοπρεπή ανάπτυξη είναι δύσκολο να επιτευχθεί χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Αυτό το μοτίβο επιβεβαιώνεται από επίσημα στατιστικά στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα, τα οποία δείχνουν ότι ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας ήταν χαμηλότερος από το αναμενόμενο 4,9% το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους και υπάρχει μεγάλος φόβος ότι ο ρυθμός ανάπτυξης το τέταρτο τρίμηνο μπορεί να είναι ακόμη χαμηλότερος.

Για να αντιμετωπιστεί αυτή η πιθανότητα, οι φορείς χάραξης πολιτικής πρέπει να επιδιώξουν πιο τολμηρή δημοσιονομική και νομισματική επέκταση, παράλληλα με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και προσαρμογές.

Ο Γιου Γιονγκντίνγκ είναι πρώην πρόεδρος του China Society of World Economics και διευθυντής του Institute of World Economics and Politics στην Κινεζική Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών. Εχει διατελέσει μέλος της επιτροπής χάραξης πολιτικής της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας (2004-2006).