Παροχές αξιοπρέπειας

Η κρατική γαλλική εταιρεία ηλεκτρισμού EDF ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι δεν θα προχωρά σε αποκοπές του ρεύματος για όσους πελάτες της δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Οχι για πάντα. Αλλά για την περίοδο του χειμώνα. Και όχι χωρίς λόγο. Αλλά για να υπάρξει ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, εν μέσω της πρωτοφανούς ενεργειακής κρίσης. Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι αυτό που ανακοίνωσε η γαλλική εταιρεία ότι θα ισχύσει από την 1η Απριλίου. Είπε ότι αντί να διακόψει τις προμήθειες ρεύματος θα μειώσει τα επίπεδα ισχύος σε ένα ελάχιστο εγγυημένο επίπεδο. Θα τους δίνει πρόσβαση μόνο σε βασικές χρήσεις, όπως η λειτουργία του ψυγείου ή η επαναφόρτιση ηλεκτρικών συσκευών. Με λίγα λόγια μια πρίζα για τη συντήρηση των τροφίμων και μια ακόμα για τη φόρτιση του κινητού. Η συζήτηση στην Ευρώπη άνοιξε. Οχι με όρους ΣΥΡΙΖΑ της περιόδου 2015-2019, που μπορούσαν όλοι οι έλληνες πολίτες οριζόντια, ανεξαρτήτως εισοδήματος, να χρωστούν έως 1.000 ευρώ στη ΔΕΗ και να μην τυγχάνουν καμίας επίπτωσης. Εχει αποδειχτεί ότι αυτές οι μέθοδοι, δημιουργούν περισσότερα προβλήματα. Περισσότερες στρεβλώσεις και εν τέλει μεγαλύτερες ζημιές που επιστρέφουν στους καταναλωτές.

Αρα δεν μιλάμε σε καμία περίπτωση για λύσεις «άτοκων» δανείων, σαν αυτά των 1.000, από μια εταιρεία προς τους πελάτες της. Μιλάμε ωστόσο για μηχανισμούς που θα δημιουργηθούν με όρους πολιτισμού, δικαιωμάτων των ανθρώπων, ίσων ευκαιριών και εξασφάλισης στοιχειωδών συνθηκών διαβίωσης. Των ευρωπαϊκών δηλαδή προδιαγραφών διαβίωσης.

Η συζήτηση αφορά το δικαίωμα ελάχιστης πρόσβασης στην ηλεκτρική ενέργεια. Ειδικά για τα πιο επισφαλή νοικοκυριά. Δεν νοείται, σύγχρονος ευρωπαϊκός τρόπος ζωής χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς φως, χωρίς θέρμανση, χωρίς πρόσβαση στο Διαδίκτυο και φυσικά στο τηλέφωνο. Δεν είναι αποδεκτό, σε μια χώρα όπως η Γαλλία. Δεν πρέπει να είναι αποδεκτό ούτε σε μια χώρα όπως η Ελλάδα. Πλέον υπάρχουν οι κατάλληλες τεχνολογίες ώστε τα αναπτυγμένα κράτη, να προσφέρουν αυτού του είδους τις υπηρεσίες στους πολίτες τους. Τις υπηρεσίες της ελάχιστης, στοιχειώδους αξιοπρέπειας. Που θα απομονώνουν κάποιες γραμμές ηλεκτρικού.

Κατανοητή η εγχώρια συζήτηση για το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρισμού, για την τήρηση των κανόνων του ανταγωνισμού. Για τα τιμολόγια, αν πρέπει να είναι σταθερά ή κυμαινόμενα, για τον λογαριασμό του ρεύματος και το πόσο διαφανής πρέπει να είναι. Ολα αυτά αφορούν τους πολλούς. Αλλά υπάρχουν και κάποιοι που θα δυσκολευτούν και θα δυσκολεύονται, ακόμα και αν όλα λύνονταν. Για αυτούς ακριβώς χρειάζεται ένας μηχανισμός σαν αυτός των Γάλλων. Αλλά όχι ακριβώς ίδιος. Μπορεί να είναι πιο γενναίος, να έχει κάποιες ελάχιστες όμως καλύψεις ενέργειας. Ενας μηχανισμός που θα εξασφαλίζει ένα ελάχιστο επίπεδο ζωής. Ενα ελάχιστο επίπεδο ευρωπαϊκού πολιτισμού. Για την περιόδο που έχουμε μπει της ακριβότερης ενέργειας, που φαίνεται ότι θα κρατήσει τουλάχιστον έως το τέλος της δεκαετίας αποτελεί βασικό στοιχείο η θέσπιση ενός μηχανισμού, αυτόματου, αξιοπρεπή, χωρίς όμως τα κιμπαριλίκια του παρελθόντος…