Επιλέγοντας πρόσωπο

Διάστημα λιγότερο του μήνα απομένει για την εκλογή του νέου προέδρου του Κινήματος Αλλαγής από τα μέλη και τους φίλους του κόμματος, με άλλα λόγια από τη βάση της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης. Από τη βάση της μόνης προοδευτικής συμμαχίας που μπορεί να δώσει προοπτική αξιόπιστης αντιπολίτευσης πρώτα και άξιας κυβέρνησης για τους πολλούς ύστερα. Καθώς λοιπόν η Κυριακή της ψήφου πλησιάζει τα διλήμματα επικεντρώνονται αναγκαία στα χαρακτηριστικά των υποψηφίων, στην επιλογή του προσώπου που θα επιτέμνει τις απαντήσεις για το σήμερα και το αύριο.

Η σύμβαση θέλει σε αντίστοιχα άρθρα προεκλογικού χαρακτήρα να προτάσσεται το πολιτικό σκεπτικό και στη συνέχεια ως λογικό – συχνά μόνο λογικό – συμπέρασμα η επιλογή του προσώπου. Εγώ πάλι είναι γνωστό ότι υποστηρίζω σταθερά την υποψηφιότητα του ευρωβουλευτή Νίκου Ανδρουλάκη.

Υποστηρίζω την υποψηφιότητα του Νίκου, διότι αξιοποίησε την ευρωβουλευτική θητεία του για να οικοδομήσει ένα συνεπή ευρωπαϊσμό αλλά και με εκ του συστάδην αντίληψη για τους διακρατικούς και ιδεολογικούς ανταγωνισμούς που εκδηλώνονται στα όργανα της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, έχει οικοδομήσει συγκροτημένη άποψη για τη θέση και την αποστολή της Ευρώπης στον κόσμο, καθώς και τη θέση και την αποστολή της Ελλάδας, μέσα στην Ευρώπη.

Γιατί αντιλαμβάνεται τον σημερινό Ελληνισμό, σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτιστικές, οικονομικές και πολιτικές ως παγκόσμιο παίκτη και ικανό να είναι παρών σε όλα τα κρίσιμα πεδία των παγκόσμιων εξελίξεων και με τον τρόπο αυτό να εξασφαλίσει ασφάλεια και ευημερία. Ταυτόχρονα, πιστεύει στη δύναμη ενσωμάτωσης που έχει ο Ελληνισμός, ώστε να αντιμάχεται σθεναρά ξενόφοβες αντιλήψεις.

Επειδή εκφράζει την πιο προωθημένη αντίληψη της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη, χωρίς δισταγμούς εκεί που πρέπει το κράτος να παίξει πρωτεύοντα ρόλο, και χωρίς κόμπλεξ ως προς τι θέση πρέπει να έχει ο ιδιωτικός τομέας στον κύκλο παραγωγή πλούτου – αναδιανομή – κοινωνική και οικονομική πρόοδος.

Γιατί επιθυμεί ειλικρινά να οικοδομήσει ένα κόμμα που θα λειτουργεί θεσμικά και αυτόνομα, δηλαδή με τρόπο που θα δίδει απάντηση σε μια αγωνιώδη ανάγκη της Ελλάδας του σήμερα, της αυτονομίας της πολιτικής, δηλαδή του δημοκρατικού τρόπου διαμόρφωσης και επιβολής πολιτικών χάριν του δημοσίου συμφέροντος.

Επειδή έχοντας εκλεγεί δύο φορές ευρωβουλευτής, μία φορά με το συμμαχικό σχήμα της Ελιάς και μία με το Κίνημα Αλλαγής, εκ των πραγμάτων έχει αποδείξει ότι εργάζεται και εγγυάται τη διατήρηση και ανάπτυξη ενός ευρέως σχήματος. Για τον λόγο αυτό έχει απόσχει συστηματικά από τον αταβιστική χρήση των συμβόλων ΠΑΣΟΚ. Αυτή η στάση εναρμονίζεται με την πάγια θέση όσων από εμάς συμμετέχουμε στο Κίνημα Αλλαγής, χωρίς να είμαστε μέλη του ΠΑΣΟΚ, για τα οργανωτικά χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει η συνέχεια του εγχειρήματος.

Διότι, τελευταίο αλλά όχι έσχατο, είναι ο καταλληλότερος για να αντιπαρατεθεί και να αντιπαραβληθεί ταυτόχρονα τόσο προς τον Κυρ. Μητσοτάκη, όσο και προς τον Αλ. Τσίπρα, για διαφορετικούς λόγους ως προς τον καθένα. Με αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ο πλέον ικανός να πραγματώσει αμφίπλευρη διεύρυνση της εκλογικής βάσης του κόμματος.

Δεν πρωτοτυπώ τονίζοντας την κεφαλαιώδη ευρύτερη πολιτική κρισιμότητα της εκλογής του Δεκέμβρη. Απευθύνω με την πενιχρή δύναμη αυτού του σημειώματος έκκληση στους δημοκρατικούς πολίτες, να προσέλθουν μαζικά στέλνοντας με αυτόν τον τρόπο επιτακτικό μήνυμα ενδυνάμωσης και ενότητας για την επόμενη ημέρα.

Ο Μανόλης Βελεγράκης είναι δικηγόρος, μέλος της κίνησης Ανανεωτική Αριστερά