Ναφθαλίνη

Οι δύο πρώτες δημοσκοπήσεις του Νοεμβρίου επιβεβαιώνουν κάτι που πολλοί είχαμε καταλάβει και προεξοφλήσει.

Οτι η φθορά που είχε υποστεί το καλοκαίρι η κυβέρνηση ήταν και μικρή και παροδική.

Ηδη η διαφορά της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνεται στις 11-12 μονάδες, ενώ η διαφορά του Μητσοτάκη απο τον Τσίπρα παραμένει χαώδης, από 16 έως 30 μονάδες κατά περίπτωση (Pulse και GPO, 2/11).

Πλάκα πλάκαΤο γενικό σκηνικό δίνει μια εικόνα κυριαρχίας της κυβερνητικής παράταξης αλλά και πολιτικής σταθερότητας.

Η μια εξήγηση (που έχω σημειώσει και παλαιότερα) είναι ζήτημα λογικής: δεν γίνεσαι πλειοψηφικό ρεύμα με μειοψηφικές επιλογές.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εγκλωβισμένος σε μια σειρά από μειοψηφικές επιλογές που οι ίδιες οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν, όπως π.χ. οι εξοπλισμοί και οι αμυντικές συμφωνίες με Γαλλία και ΗΠΑ.

Και να σκεφτεί κανείς ότι δεν πρόλαβαν να μετρηθούν οι αντιδράσεις από την επίθεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Αστυνομία μετά το επεισόδιο με τους Ρομά.

Αν όμως μια παράταξη δεν αντιλαμβάνεται σχεδόν ενστικτωδώς πού κινείται κάθε φορά η πλειονότητα και πού βρίσκεται το κέντρο βάρους της ελληνικής κοινωνίας, αυτό λέγεται πρόβλημα κατανόησης και ανακλαστικών.

Κοινώς: ζει στην κοσμάρα της.

Η δεύτερη εξήγηση (την οποία επίσης έχουμε συζητήσει ξανά) είναι πιο δομικού τύπου: το ελληνικό πολιτικό σύστημα όπως ανασυγκροτήθηκε μετά τη δραματική χρονιά του 2015 και την εκλογή του Μητσοτάκη (Ιανουάριος 2016) έχει αποκτήσει στοιχεία σταθερότητας.

Η αναμπουμπούλα πέρασε. Οι εξάρσεις και οι δυνάμεις αποσταθεροποίησης αποδυναμώθηκαν. Η ελληνική κοινωνία έχει ανασυνταχθεί πάνω σε νέες συντεταγμένες.

Στο πλαίσιο αυτό, το σύστημα του «ενάμισι κόμματος» που αναδείχθηκε μετά το 2017 εμφανίζει όλο και περισσότερο μόνιμα χαρακτηριστικά. Δεν διαταράσσεται από καλές ή κακές συγκυρίες.

Θα πάμε έτσι έως τις εκλογές; Κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν μπορεί να πει. Πάντα μπορεί να συμβεί κάτι, αλλά πρέπει να συμβούν πολλά για να αλλάξουν τα πράγματα.

Και έως τώρα ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΚΙΝΑΛ ούτε τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης δείχνουν να έχουν κατανοήσει και αφομοιώσει τα νέα δεδομένα με τα οποία καλούνται πλέον να πολιτευτούν.

Εξ ου και αδυνατούν να τα ανατρέψουν ή έστω να τα αμφισβητήσουν.

Εξ ου και τους φταίνε τα μίντια και η «λίστα Πέτσα».

Εξ ου και ψάχνουν λύσεις στη ναφθαλίνη.

Εξ ου και η εικόνα που βλέπουμε στις δημοσκοπήσεις.